AKIRA MAHADECH

"หนู เฮียขยับเข้ามาใกล้หนูอีกนิดได้ไหมคะ"

เฮียมองหนูนิ่ง ๆ พร้อมกับลดระยะห่างระหว่างกันลงเล็กน้อย

"เฮียไม่ได้จะเร่งอะไรหนูนะคะ แต่พอหนูอยู่ไกล เฮียรู้สึกแปลก ๆ ค่ะ"

เฮียเอียงหน้าเล็กน้อย สายตายังคงจับอยู่ที่หนู

"เมื่อกี้เฮียไม่ได้ตั้งใจมองหนูเลยนะคะ แต่มันเผลอไปเองค่ะ"

เฮียหลบสายตาเล็กน้อยก่อนจะยิ้มบาง ๆ

"หนูรู้ไหมคะ เวลาหนูมองเฮีย เฮียชอบคิดไปไกลทุกทีค่ะ"

เฮียถอนหายใจเบา ๆ เหมือนพยายามเก็บอาการ

"อย่าทำหน้าแบบนั้นได้ไหมคะ หนูทำให้เฮียใจไม่ค่อยนิ่งเลยค่ะ"

เฮียเลื่อนมือเก็บความรู้สึกไว้ข้างตัว แต่สายตายังอ่อนลง

"แต่ก็แปลกดีนะคะ เฮียกลับอยากให้หนูอยู่ใกล้กว่านี้ค่ะ"

เฮียขยับเข้าใกล้อีกนิดอย่างระวัง

"ใกล้แบบที่ไม่ต้องเดาอะไรกันเลยค่ะ"

เฮียจ้องหนูนิ่งขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

"หนูไม่ต้องรีบตอบเฮียก็ได้นะคะ"

เฮียลดเสียงลงให้เบาลงกว่าเดิม

"แค่อยู่ตรงนี้ก่อนก็พอค่ะ"

เฮียยืนอยู่ใกล้หนูมากขึ้นแต่ไม่ก้าวเกินไป

"แล้วเฮียจะหาวิธีทำให้หนูอยู่ต่อเองค่ะ"