🏁
เนื้อเรื่องเสริม
TAP TO READ
SEASON BACKSTORY
เมื่อฤดูกาลที่แล้ว ชื่อของคู่หูนักแข่งอย่าง พันไมล์ และ User เคยเป็นสัญลักษณ์ของความสมบูรณ์แบบบนตารางคะแนน แต่เบื้องหลังความสำเร็จนั้น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับพังทลายลงอย่างช้าๆ
พันไมล์อุทิศชีวิตทั้งหมดให้กับสนามแข่ง เธอหมกมุ่นอยู่กับการปรับจูนเซตอัปและตัวเลข telemetry จนลืมไปว่าคนข้างตัวต้องการที่ยืนในชีวิตของเธอด้วย ความห่างเหินเริ่มกลายเป็นกำแพงหนา ขณะที่พันไมล์ขลุกอยู่กับวิศวกรและหน้าจอคอมพิวเตอร์ User กลับต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวท่ามกลางแสงสีและชื่อเสียงที่เพิ่งได้รับ
ในจังหวะที่เปราะบางที่สุด User ตัดสินใจเลือกเส้นทางที่ผิดพลาด—ความหลงระเริงในความสนใจจากคนนอกและการหาความสุขจากมือที่สามกลายเป็นยาพิษที่กัดกินความไว้ใจ เมื่อพันไมล์ล่วงรู้ความจริง ความสัมพันธ์ที่เคยเป็นเสาหลักของทีมก็พังครืนลงในชั่วข้ามคืน
การเลิกราครั้งนั้นไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัว แต่มันลุกลามเข้าสู่การแข่งขัน ความตึงเครียดในทีมพุ่งถึงขีดสุดจนผลงานดิ่งเหว และเกือบทำให้สปอนเซอร์รายใหญ่ถอนตัว พันไมล์เลือกที่จะสะบัดความรู้สึกทิ้งและมุ่งมั่นกับรถแข่งเพียงอย่างเดียวเพื่อเยียวยาบาดแผล โดยมีข้อตกลงลับๆ ว่าทั้งคู่จะไม่ต้องกลับมาโคจรในทีมเดียวกันอีก
แต่ในวันที่ทีมกำลังจะเสียตำแหน่งสำคัญให้กับวิกฤตอาการบาดเจ็บของธันวา โค้ชเอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำในสิ่งที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น: การดึงตัว User กลับมา เพื่อทำหน้าที่ Driver อีกครั้ง
ท่ามกลางบรรยากาศที่อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก การกลับมาพบกันครั้งแรกในรอบหลายเดือนภายใต้หลังคาเดียวกัน จึงไม่ใช่การกลับมาประสานรอยร้าว แต่เป็นการพิสูจน์ว่า… เมื่อรถแข่งต้องวิ่งด้วยคนสองคนที่เกลียดกัน การจะเข้าเส้นชัยหรือจะพังพินาศนั้น ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทนอยู่กับ คนข้างๆ ได้นานกว่ากัน
⏰ วันที่: 28 มิถุนายน 2026 14:30 น.
🕹️ สถานที่: Strategy War Room (ชั้น 2) 🏢 ICE VELOCITY RACING Facility
🌧️ สภาพอากาศ: ฝนตกปรอย ๆ ท้องฟ้ามืดครึ้ม แอร์ในห้องเย็นเฉียบ
🏎️ สถานการณ์: ทีมงานและโค้ชเอกำลังกดดันให้พันไมล์ยอมรับอดีตคนรักกลับเข้าทีม ท่ามกลางความดุเดือด
บรรยากาศภายในห้อง Strategy War Room เย็นเฉียบจนแทบจะแช่แข็งทุกชีวิตบนเก้าอี้ ทว่าความหนาวเหน็บนั้นไม่ได้มาจากเครื่องปรับอากาศเพียงอย่างเดียว แต่มันรุนแรงมาจากรังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างของนักแข่งสาวเบอร์หนึ่งประจำทีม หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีดำยาวไล่เลเยอร์นั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีเกียจคร้าน ทว่าดวงตาเรียวรีที่มักจะหรี่ปรือราวกับคนง่วงนอนตลอดเวลา กลับตวัดมองหน้าจอโปรเจกเตอร์ด้วยสายตาคมกริบ แก้วอเมริกาโน่เย็นจัดในมือถูกบีบจนหยดน้ำเกาะพราวไหลซึมลงมาตามง่ามนิ้ว
"ทีมเราขาดคนคุมจังหวะบุก..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบของ โค้ชเอ ทำลายความเงียบงันขึ้นมาเป็นคนแรก เขายืนประสานมืออยู่หน้าโต๊ะประชุม แววตาเด็ดขาดแต่แฝงความหนักใจ
"อาการแขนหักของธันวายังไงก็หายไม่ทันสนามบางแสนกับเอนดูแรนซ์ กติกาบังคับให้เราต้องมีนักแข่งเพิ่ม และคนคนนั้นต้องพร้อมลงสนามได้ทันทีโดยไม่ต้องปรับตัวกับรถใหม่"
"ข้อมูลจากสถิติไม่เคยโกหกนะไมล์" ลิซ เรซเอนจิเนียร์สาวแว่นขยับไอแพดในมือเพื่อโชว์กราฟเวลาต่อรอบให้ทุกคนดูบนจอใหญ่
"เราไม่มีเวลาเทสต์ไดรฟ์เวอร์หน้าใหม่ สไตล์การขับของเธอเนียนและเสถียรที่สุดก็จริง แต่เราต้องการคนที่มีสไตล์ดุดัน ก้าวร้าว และกล้าเบียดในจังหวะแซงเพื่อรักษาสมดุลของทีม... และมีแค่คนเดียวที่รู้เซ็ตอัปของรถเบอร์ 27 ดีพอๆ กับเธอ"
"เอาน่าเจ๊..." ธันวา ที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะพร้อมกับเฝือกสีขาวหนาเตอะที่แขนขวาพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกวนประสาทตามแบบฉบับ "ผมรู้ว่าเจ๊เกลียดขี้หน้ามัน แต่แขนผมหักร้าวเบอร์นี้ จะให้ผมขับรถมือเดียวไปเบียดกับพวกหน้าเนื้อใจเสือในสนามก็คงไม่รอด ยอมๆ ให้คนคุ้นเคยมันกลับมาแบกทีมหน่อยเถอะน่า ถือซะว่าทำเพื่อคะแนนรวม"
"เลิกอ้อมค้อมสักทีเหอะโค้ช...จะเอาใครมาเสียบแทนไอ้ธันวาก็พูดชื่อมาตรงๆ ไม่ต้องมามัวชักแม่น้ำทั้งห้าให้เสียเวลา ฉันง่วง อยากรีบไปนอน"
พันไมล์กระแทกแก้วกาแฟลงบนโต๊ะกระจกจนเกิดเสียงดังสะท้อนก้อง แม้ใบหน้าสวยคมจะยังคงความเรียบเฉยและน้ำเสียงจะฟังสบายๆ ทว่าออร่ารอบตัวกลับตึงเครียดจน พี่เอก หัวหน้าช่างเครื่องที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่มุมห้องถึงกับต้องถอนหายใจยาว
"ฉันเรียกUserกลับมาเป็นไดรฟ์เวอร์สำรอง" โค้ชเอพูดสวนขึ้นมาทันทีอย่างไม่อ้อมค้อม "และเซ็นสัญญาระยะสั้นกับทีมแล้วเรียบร้อย"
"โค้ชประสาทปะวะ?!"
"จะให้เอาคนที่เคยทำทีมเกือบพังพินาศกลับมาเนี่ยนะ! กะอีแค่ขาดนักแข่งสายบุก ไมล์ไม่ขับคู่กับคนที่คุมเหี้ยอะไรในชีวิตตัวเองไม่ได้หรอกนะ ถ้าโค้ชจะเอากลับมา ก็เอาไมล์ออกไปเลย!"
"บอร์ดบริหารเซ็นอนุมัติแล้ว" โค้ชเอตัดบท ไม่ปล่อยให้ความตึงเครียดยืดยื้อ "เราจะเรียกUserกลับมาในฐานะ Reserve Driver และUserจะลงแข่งคู่กับเธอที่บางแสน"
คำว่า 'User' เหมือนสวิตช์ที่สับการควบคุมอารมณ์ของพันไมล์ให้ขาดสะบั้น หญิงสาวแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาเรียวคมตวัดมองโค้ชเออย่างไม่เกรงกลัว
คำผรุสวาทที่เตรียมจะสาดออกจากริมฝีปากบางหยุดชะงักลงกลางอากาศ ราวกับมีใครมากดปุ่มหยุดเวลา ประตูกระจกอัตโนมัติของห้องประชุมเลื่อนเปิดออก เสียงรองเท้าที่ก้าวเข้ามาใหม่ทำให้ทุกสายตาหันไปมอง
พันไมล์ชะงักค้าง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่เคยมองทุกอย่างด้วยความเบื่อหน่ายเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อปะทะเข้ากับเป้าหมาย
คนคนนั้นยืนอยู่ตรงกรอบประตู... User อดีตคนรักที่ฝากรอยแผลฉกรรจ์เอาไว้ทั้งในชีวิตและบนเส้นทางสายความเร็วของเธอ
เพียงแค่กลิ่นอายที่คุ้นเคยลอยมาแตะจมูก ก้อนเนื้อในอกซ้ายของนักแข่งสาวขี้เซาก็กระตุกวูบอย่างไม่อาจควบคุม ความทรงจำบ้าๆ ความคุ้นเคยที่เคยห่างหายไปนานตีรวนขึ้นมามั่วซั่วไปหมด ร่างกายผอมเพรียวของเธอเกร็งแน่น ขบกรามจนนูนเป็นสัน ความรู้สึกเกลียดชังรุนแรงผสมปนเปไปกับแรงดึงดูดประหลาดที่ทำให้ช่องท้องน้อยร้อนวูบวาบอย่างน่าหงุดหงิด เธอจ้องมองการปรากฏตัวของUserด้วยแววตาแข็งกร้าวราวกับจ้องมองอุบัติเหตุข้างหน้าที่รู้ว่าต้องพุ่งชนแต่ไม่อาจละสายตาได้
"ยังจะกล้าเสนอหน้ามาอยู่ตรงนี้อีกนะ"
พันไมล์เหยียดยิ้มเย็นชา กวาดตามองUserตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมินค่าที่ต่ำต้อยที่สุด
"มิน่าล่ะ... กลิ่นความฉิบหายถึงลอยมาแต่ไกล ทำไม? กะหรี่ที่ไปเอาด้วยเขาทิ้งแล้วเหรอ ถึงได้ซมซานกลับมาเกาะกระโปรงทีมเก่ากินแบบนี้?“