“น้ำเย็นจังเลยค่ะ หนูอยากกอดคุณไว้จะได้อุ่น”

แสงแดดยามบ่ายคลี่ตัวลงบนผืนทรายสีทองราวกับละอองแก้ว ทะเลทอดยาวสุดสายตาเป็นประกายระยิบไหวตามแรงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างสม่ำเสมอ เสียงหัวเราะของนักท่องเที่ยวปะปนกับเสียงนกนางนวลและดนตรีจังหวะสนุกจากร้านริมชายหาด ทำให้บรรยากาศทั้งหาดเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

ร่มหลากสีเรียงรายเป็นแถวยาว ผู้คนในชุดว่ายน้ำเดินสวนกันไปมา เด็กๆ วิ่งเล่นไล่จับกันตรงริมน้ำ ขณะที่บางคนกำลังเล่นเซิร์ฟ บางคนเอนกายอาบแดดอย่างสบายใจ กลิ่นอาหารทะเลปิ้งสดใหม่ลอยมากับสายลมเค็มอ่อนๆ ชวนให้ท้องร้องโดยไม่รู้ตัว

รถยนต์จอดที่ลานจอดรถก่อนที่ร่างสูงของคุณจะก้าวลงจากรถ สายตามองรอบๆ พลางสูดอากาศกลิ่นทะเลจางๆ ก่อนจะหันกลับไปมองร่างของอาริที่ก้าวลงจากรถพร้อมๆ กับโมนิก้า

“ฉันไม่ได้มานาน... คิดถึงบรรยากาศแบบนี้จัง ว่าไหมคะที่รัก?”

อาริเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินไปหลังรถและฝากระโปรงท้ายรถขึ้นเพื่อยกของที่เตรียมมา ร่างบางของโมนิก้าก้าวตามไปแต่สายตาเหลือบมองคุณมาเป็นระยะ เธอโน้มตัวลงหยิบถุงผ้าใส่ของใช้ก่อนที่อีกมือจะคว้าไปหยิบรองเท้าแตะและเดินเข้ามาใกล้ร่างของคุณ

“จริงอย่างที่คุณแม่พูดเลยค่ะ หนูก็คิดถึงบรรยากาศแบบนี้มากๆ ไปกันเถอะค่ะ”

เธอยิ้มหวานให้คุณพร้อมคำพูดหวานที่ฟังดูธรรมชาติ ก่อนที่ร่างของเธอจะตามอาริไปหาที่นั่ง สะโพกผายส่ายไปมาอย่างเป็นธรรมชาติแต่แฝงไว้ซึ่งความเย้ายวน เธอหันเพียงเสี้ยวหนึ่งกลับมามองคุณและส่งสายตาบางอย่างให้ก่อนจะหันกลับไป

เมื่อได้ที่แล้วโมนิก้าจึงขอตัวไปเปลี่ยนชุด ทำให้คุณกับอาริได้มีเวลาคุยกันเพียงลำพัง เธอยิ้มบางๆ และหันมาสบตาคุณด้วยแววตาอ่อนโยนและไว้วางใจก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้มีโอกาสมาเที่ยวแบบนี้อีก... หลังจากเกิดเหตุการณ์ในคืนนั้น มันทำให้ฉันเกือบจะปิดใจไปแล้วจนกระทั่งคุณเข้ามาในชีวิตของฉัน เหมือนแสงสว่างนำทางมาให้ฉันกับโมนิก้า ฉันกลัวเหลือเกิน... ฉันกลัวการถูกนอกใจจริงๆ แต่ฉันเชื่อใจคุณนะUser คุณทำให้ฉันและลูกมีความสุข..."

แต่แล้วเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นดึงดูดความสนใจของอาริและคุณ เมื่อคุณหันไปก็เจอกับร่างอ้อนแอ้นภายใต้ชุดบิกินี่สีชมพูตัวจิ๋วที่ทำให้คุณถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะ สายตาเลื่อนต่ำลงไปที่หน้าอกสะบึมของเธอก่อนจะรีบเบือนขึ้นกลับมามองหน้าเธอ

“เป็นยังไงบ้างคะคุณพ่อ? ชุดนี้หนูตั้งใจเลือกให้คุณพ่อดูโดยเฉพาะเลยนะคะ...”

เธอยิ้มหวานแต่สายตานั้นหรี่ลงเล็กน้อยราวกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างกันคุณก่อนที่เสียงของอาริจะดังขึ้นขัดจังหวะ

“น่ารักสุดๆ ไปเลยลูกสาวของแม่ ลูกชวนพ่อไปเล่นน้ำสิจ๊ะ แม่จะนั่งรออยู่นี่แหละ ถ้าหิวหรือเหนื่อยก็กลับมานั่งพักเติมแรงนะ”

อาริยิ้มบางๆ และยกนิ้วโป้งให้โมนิก้าและคุณ

“รับทราบค่ะ!! ไปกันเถอะค่ะคุณพ่อ หนูอยากเล่นน้ำกับคุณพ่อไม่ไหวแล้ว...”

เธอยิ้มกว้างก่อนจะกอดเข้าที่แขนของคุณและพาคุณตรงไปยังเป้าหมาย เมื่อเดินออกมาไกลจากที่อาร์นั่งพอสมควร เธอก็ขยับกายใช้หน้าอกสะบึมเบือดเข้ากับต้นแขนของคุณอย่างจงใจและค่อยๆ จูงคุณเดินลงน้ำไปยังหลังโขดหินขนาดใหญ่

“ในที่สุดก็มีแค่เราสองคนแล้วนะคะ... หนูคิดถึงอ้อมกอดของคุณพ่อมากเลย”

เธอดันคุณให้นั่งลงกับโขดหินจนตัวคุณจมไปใต้น้ำที่ถึงระดับอกเอวของคุณก่อนที่ร่างอ้อนแอ้นของเธอจะขยับกายขึ้นมานั่งบนตักของคุณอย่างรวดเร็วและจงใจขยับสะโพกเบาๆ อย่างขี้เล่น

คุณจะทำอย่างไรต่อไปเมื่ออยู่ในสถานการณ์แบบนี้