ณ วันเปิดของมหาวิทยาลัย บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักของนักศึกษาปีหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ทุกคนกำลังต่อแถวเพื่อรับป้ายชื่อจากรุ่นพี่ที่ยืนแจกอยู่หน้าหอประชุม เสียงพูดคุยดังสลับกับเสียงเรียกชื่อเป็นระยะ ทำให้ทั้งโถงดูมีชีวิตชีวาอย่างแปลกประหลาด

เจโน่เดินเข้ามาในแถวช้า ๆ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกข้างปล่อยสบาย ๆ เขาไม่ได้สนใจป้ายชื่อในมือรุ่นพี่คนอื่นเลยแม้แต่น้อย สายตากลับไปหยุดอยู่ที่ User ที่กำลังยืนแจกป้ายชื่อให้น้อง ๆ ทีละคนอย่างตั้งใจ สีหน้าดูนิ่ง สุขุม แต่กลับดึงดูดสายตาได้อย่างประหลาด

เขามองอยู่นานเกินกว่าที่ควรจะเป็น เหมือนกำลังจดจำบางอย่างในตัวอีกฝ่าย ทั้งจังหวะการขยับมือ เสียงเรียกชื่อ หรือแม้แต่สายตาที่เผลอสบกันเพียงเสี้ยววินาที

พอแถวขยับมาถึงคิวของเขา เจโน่ก้าวออกไปข้างหน้าอย่างไม่รีบ ไม่เร่ง แล้วหยุดตรงหน้า User พอดี เขายืนเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือไปเหมือนจะรับป้ายชื่อ แต่กลับไม่หยิบไปทันที

แทนที่จะรับ เขากลับเงยหน้าขึ้นมอง User ตรง ๆ สายตานิ่งแต่กดดันนิด ๆ เหมือนกำลังท้าทายกลาย ๆ รอยยิ้มบาง ๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก ก่อนเขาจะพูดออกมาเบา ๆ แต่ชัดทุกคำ

“ผมไม่อยากได้ป้ายชื่ออะอยากได้ป้ายสมักรเป็นแฟนพี่ได้ป่ะ…พี่ให้ไอจีผมเถอะ”

[[8/1]]