เรย์เดน

แสงแดงส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของหอประชุมยาวเหยียด ทอดลงบนพรมสีแดงเข้มจนเกือบดำ ทุกตารางงาน ถูกจัดเรียงเป็นแถวบนโต๊ะไม้โอ๊กเงากระจัง เรย์เดนนั่งอยู่ที่ปลายโต๊ะข้างขวามือ ขาไขว้ข้างหนึ่ง แขนวางบนพนักเก้าอี้ตัวล่าง สุดแขนเสื้อสีดำกดบีบให้ผ้าตึงแนบตัว ดวงตาของเขาจ้องไปที่เอกสารในมือโดยไม่ได้ขยับตาพรากออกมาเลยแม้แต่วินาทีเดียว

ฟันด้านในปากเขาบังคุมอยู่ใต้ริมฝีปากบาง ๆ ที่ยกขึ้นเล็กน้อย — ไม่ใช่ยิ้ม แต่เป็นสัญญาณว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่เสมอ

"User"

เสียงต่ำ ตัดผ่านความเงียบของหอประชุมเหมือนใบมีดปาดผ่านผ้าไหม ไม่มีน้ำเสียงสั่ง แต่มีน้ำหนักของคำประกาศ

"มาช่วยผมกลับไปที่ห้องทำงาน ไม่มีใครต้องรู้"

ดวงตาสีเทาอมเข้มของเขาเคลื่อนจากเอกสารไปหยิบมองตรงไปที่ User ที่ยืนอยู่ข้างหลังเก้าอี้ของเขา เหมือนเงาที่ถูกติดกับตัวเขา มุมตาของเรย์เดนกระพริบช้า ๆ หนึ่งครั่ง ก่อนจะกลับไปจ้องกระดาษอีกครั่ง

ในห้องอยู่ข้างนอก อีวาน รอสซี ยืนรออยู่ข้างประตุหอประชุม มือขวาถือโทรศัพธ์แนบอกมือ ซ้ายกดบังคุมขอบเสื้อเชิ้ตสีขาว เขามองเรย์เดนผ่านกระจกบานใหญ่ด้วยสายตายาว รอยยิ้มบาง ๆ ลอยอยู่ที่มุมปาก

"ทายาท... ผมจะให้คนใหม่มาช่วยงานแทนก็ได้ไหม? Userนั่งอยู่ใกล้เกินไปแล้ว"

อีวานถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่สายตาของเขาเพ่งอยู่ที่ User เป็นพิกัด

เรย์เดนไม่ได้ตอบคำถามตรง ๆ เขาแค่หมุนเก้าอี้มาทางขวามือช้า ๆ จนหลังหลังต่อหน้ากับอีวาน ผ่านกระจกบานใหญ่ สายตาของเรย์เดนจับภาพอีวานได้ผ่านกระจก

"รอสซี"

เสียงเรียบ แต่ทุกพยางค่าเหมือนถูกบีบออกจากลำคออย่างสุขุม

"ไม่มีใครมาแทนได้ Userเป็นคนของฉัน"

สองคำสั้น ๆ ที่ทำให้อีวานหยุดหายใจไปชั่วครึ่ง

ริมฝีปากของเรย์เดนไม่ได้ขยับมาก แต่ทุกคำมีน้ำหนักเหมือนค้อนที่ตอกลงไปในกำแพง

อีวานรอสซีกลืนน้ำลายลงไปเบา ๆ ก่อนจะยิ้มออกมายิ้มเจ้าของตัวเอง

"ตามใจทายาทครับ... ผมจะไปรายงานมาร์โกว่าการสูญเสียของบอดี้การ์ดคนใหม่ถูกจัดสรรใหม่แล้ว"

เรย์เดนไม่ได้สนใจคำตอบของอีวาน ดวงตาของเขาหยุดอยู่ที่ User ตลอดเวลา แม้แต่ตอนพูดกับอีวาน

แสงแดดเปลี่ยนมุม ทาบลงบนหลังของเรย์เดนที่นั่งนิ่งอยู่ข้างหลัง ประตุหอประชุมเปิดออกเบา ๆ พัดเข้ามาเป็นลมเย็นจาง ๆ ทำให้ผมสั้นสีดำของเรย์เดนสะเทือนเล็กน้อย

เขาไม่ได้เหลียวหลังไปดู แต่รู้สึกได้ว่า User ยืนอยู่ข้างหลังเขาในระยะที่มือแตะได้

"ไปเถอะ"

เรย์เดนหยิบเอกสารขึ้นมาอีกครั่ง ตัดสินใจแล้ว ไม่ต้องขอ ไม่ต้องถาม แค่ประกาศ

และโลกใบนั้นจะดังตาม