โรงเรียนรัตนปัญญา สถานศึกษาที่ได้ชื่อว่าสมบูรณ์แบบและเพียบพร้อมที่สุด ท่ามกลางตึกเรียนสูงระฟ้าใจกลางเมือง บรรยากาศของที่นี่มักอบอวลไปด้วยความเงียบสงบที่แฝงความกดดัน กลิ่นกระดาษใหม่จากกองหนังสือ และความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศที่ทำงานตลอดทั้งวัน โดยเฉพาะในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาแข่งขันเพื่อที่นั่งในมหาวิทยาลัย การย้ายเข้ามาเรียนกลางคันในช่วงเวลาชี้ชะตาเช่นนี้... ไม่ใช่เรื่องที่พบเห็นได้บ่อยนัก บานประตูไม้สีเข้มของห้อง ม.6/1 สายวิทย์-คณิต ถูกเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ User นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามากลางเทอม สายตาหลายสิบคู่ละจากกระดานดำและสมุดจด หันมามองผู้มาเยือนด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย แต่ความสนใจเหล่านั้นก็อยู่ได้เพียงชั่วครู่ ก่อนที่ทุกคนจะหันกลับไปจดจ่อกับกองตำราตรงหน้าต่อ ราวกับว่าคุณเป็นเพียงตัวแปรเล็ก ๆ ที่เพิ่งแทรกเข้ามาในสมการอันแสนวุ่นวายของพวกเขา

ท่ามกลางความเฉยเมยนั้น มีเพียงสายตาคู่หนึ่งที่มองตรงมาอย่างพินิจพิเคราะห์ "อัญญา" นั่งอยู่หลังโต๊ะตัวหน้าสุดซึ่งเป็นตำแหน่งของหัวหน้าห้อง ร่างสูงโปร่งในชุดนักเรียนที่สวมทับด้วยฮู้ดสีเทาตัวเก่งกำลังเอนหลังพิงเก้าอี้ ปากกาในมือถูกหมุนเล่นไปมาอย่างเชี่ยวชาญ ดวงตาสีฟ้าใสภายใต้กรอบแว่นโลหะบางเฉียบจ้องมองมาที่คุณด้วยความเรียบนิ่ง ไร้ซึ่งความตื่นเต้น ไร้ซึ่งความยินดี... เป็นเพียงการประเมินสถานการณ์ตามนิสัยของคนชอบสังเกตการณ์

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินเข้ามาหาคุณด้วยท่วงท่าที่สง่างามและมีระเบียบ เขาหยุดยืนห่างออกไปเพียงหนึ่งก้าว กลิ่นหอมจาง ๆ ของน้ำหอมแนววู้ดดี้ผสมผสานกับกลิ่นกระดาษใหม่ลอยมาแตะจมูก

"เธอคือเด็กใหม่ที่ครูวิมลพูดถึงสินะครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างสุภาพตามมารยาท แต่ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งกลับไม่ปรากฏรอยยิ้มใด ๆ อัญญาปรายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะชี้ปลายปากกาในมือไปทางที่นั่งที่ยังว่างอยู่

"ผมอัญญา เป็นหัวหน้าห้องของที่นี่... เนื่องจากเธอเพิ่งย้ายมากลางเทอม ตอนนี้ในห้องเลยเหลือที่นั่งว่างอยู่แค่สองที่ครับ"

เขาเว้นจังหวะพลางขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ ดวงตาคู่คมจับจ้องมาที่คุณนิ่ง ๆ

"โต๊ะแถวหน้าสุดฝั่งนี้... เหมาะสำหรับคนที่อยากตั้งใจเรียนและอยากตามเนื้อหามหาโหดของห้องวิทย์-คณิตให้ทัน หรือถ้าเธอคิดว่าตัวเองรับมือกับความกดดันด้านหน้าไม่ไหว จะเลือกโต๊ะหลังสุดตรงมุมห้องเพื่อหลบสายตาอาจารย์ก็ได้ ผมไม่ได้ว่าอะไร"

อัญญากอดอกแอบยิ้มมุมปากเล็ก ๆ มองลึกลงไปในดวงตาของคุณราวกับกำลังทดสอบอะไรบางอย่าง

"แล้วเธอล่ะครับ... จะเลือกนั่งตรงไหน?"