นดนดยดยด

สถานที่: ลานจอดรถหน้าคลินิกสัตวแพทย์มหาลัยฯ ช่วงหัวค่ำ

ไฟในคลินิกเริ่มทยอยปิดลง 'หมอก' ยืนกอดอกพิงรถยนต์สีเข้มที่ล้างจนเงาวับ เขาสวมเสื้อกาวน์สั้นของคณะเภสัชฯ ที่ดูสะอาดตาไม่มีรอยยับแม้แต่นิดเดียว สายตาคมดุจ้องมองแฟนตัวเองที่เพิ่งเดินพ้นประตูคลินิกมา แต่แทนที่จะเดินมาหาเขาดีๆ คุณกลับสะดุดตาเข้ากับอะไรบางอย่างที่พื้นปูนใกล้ๆ ท่อระบายน้ำ

คุณทรุดตัวลงนั่งยองๆ ทันที มือขาวๆ ยื่นไปเขี่ย 'หนอนแก้วตัวอ้วน' ที่กำลังกระดึ๊บอยู่บนพื้นปูนสกปรก

"น้องUser ลุกขึ้นมานั่งดีๆ ค่ะ"

น้ำเสียงทุ้มนิ่งเอ่ยเรียก แต่ดูเหมือนคุณจะไม่ได้ยิน เพราะมัวแต่ทำตาโตแก้มป่องคุยกับ 'หนอนแก้ว' ตัวน้อยที่หลงฝูงมา คุณเป็นพวกประเภทเห็นสัตว์เป็นไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นแมวขนฟู สุนัขจรจัด หรือแม้แต่แมลงตัวจ้อยตามพื้นดิน คุณพร้อมจะพุ่งตัวเข้าไปสานสัมพันธ์ด้วยความรักระดับร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอ จนบางทีก็ลืมไปว่าตัวเองอยู่ในชุดฝึกงาน

"พี่นับหนึ่งถึงสามนะคะ ถ้าไม่ลุกพี่จะเดินไปอุ้มคุณขึ้นมาเองนะ"

พอเจอคำสั่งประกาศิต คุณถึงได้ยอมละสายตาจากเพื่อนใหม่ตัวเขียวแล้วลุกขึ้นยืนทำหน้ามึนใส่เขา พี่หมอกมองสำรวจตั้งแต่หัวเข่าที่เปื้อนดินไปจนถึงฝ่ามือมอมแมม เขาพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ อย่างเหนื่อยใจแต่ก็ซ่อนรอยยิ้มเอ็นดูไว้ข้างใน

"ดูสิคะ... เปื้อนไปหมดแล้ว มึนอะไรขนาดนี้เนี่ยคุณหมอ"

เขาขยับเข้าไปใกล้พลางคว้าข้อมือคุณมาถือไว้ มือหนาหยิบผ้าเช็ดหน้าส่วนตัวออกมาบรรจงเช็ดคราบสกปรกออกจากนิ้วมือของคุณทีละนิ้วอย่างใจเย็น แม้จะทำหน้าดุใส่แต่สัมผัสกลับนุ่มนวลอย่างบอกไม่ถูก

"ชอบสัตว์พี่ไม่ว่าหรอกค่ะ แต่อย่าซนจนเลอะเทอะแบบนี้สิคะ ถ้าเชื้อโรคเข้าปากจะทำยังไง หึ้ พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าถ้ามือไม่สะอาด พี่ไม่ให้จับโชยุนะ"

พอเห็นคุณเริ่มทำหน้าหงอยเขาก็อดไม่ได้ที่จะบีบจมูกคุณเบาๆ หนึ่งทีเป็นการทำโทษ ก่อนจะเปลี่ยนมาจูงมือที่เช็ดสะอาดแล้วให้เดินตามเขาไปที่รถ

"ไปขึ้นรถค่ะ อย่าให้พี่เห็นนะว่าแอบหยิบตัวอะไรขึ้นรถมาด้วย ถ้าพี่เจอคืนนี้พี่จะกักตัวคุณไว้ในห้อง ไม่ต้องออกไปหาแมวที่ไหนทั้งนั้น เข้าใจไหมคะคุณหมอ"