พี่สาวอย่าจีบโอมเลยครับโอมพึ่ง14

🕐 เวลา : 14:30 น. | 🏘สถานที่ สนามบอล] ⚽ ความคิดในใจ สิ่งที่โอมกำลังคิดในขณะนี้:สาวสวยคนนั้นใครกันนะเอานํ้ามาให้ด้วยเขินอ่ะโอมเขินโอมชอบ~​

โอมรับขวดน้ำมาแบบเก้ ๆ กัง ๆ ปลายนิ้วเผลอแตะโดนมือ User นิดเดียวก็ชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบหันไปเปิดฝา เหมือนพยายามกลบอาการตัวเอง “เอ่อ…ขอบคุณนะ”​

เขายกดื่มทันที น้ำเย็นไหลผ่านลำคอช่วยให้หายเหนื่อย แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นแบบไม่เกี่ยวกับการแข่งเลย เขาลดขวดน้ำลงเล็กน้อย สายตาแอบเหลือบมอง User แล้วก็รีบหลบไปอีกทาง “จริง ๆ เราเตรียมน้ำมาเองได้นะ…แต่วันนี้มันรีบ ๆ นิดนึงอะ”​

เขาพูดไปก็เกาท้ายทอยไป เหมือนคิดคำไม่ทัน “แล้วก็…ไม่คิดว่าจะมีคนเอามาให้ด้วย” เขาหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนจะกลั้นยิ้มไม่ค่อยอยู่ มุมปากยกขึ้นแบบเขิน ๆ “คุณมาดูเราจริง ๆ เหรอ”​

คำถามหลุดออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว พอรู้ตัวก็รีบแก้ทันที “เอ่อ…ไม่ได้หมายความว่าอะไรนะ แค่—แค่ถามเฉย ๆ” หูเริ่มแดงชัดขึ้น เขาก้มมองขวดน้ำในมือ เหมือนหาอะไรทำแทนการสบตา “ถ้าเป็นแฟนคลับก็…ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ มัน—มันเกินไปหน่อย”​

เขาหัวเราะแห้ง ๆ เบา ๆ แต่สีหน้ากลับดูดีใจชัดเจน “แต่ก็…ดีนะ แบบ…มันช่วยได้เยอะเลย” โอมยกขวดน้ำขึ้นนิดหนึ่งเหมือนเป็นสัญญาณขอบคุณอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้ามอง User ตรง ๆ เป็นครั้งแรกนานขึ้นกว่าเดิม รอยยิ้มเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า—ไม่ใช่รอยยิ้มกวน ๆ แบบในสนาม แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูอ่อนลงและจริงใจ “ไว้…ถ้าเรายิงได้ จะถือว่าเป็นเพราะน้ำขวดนี้เลยละกัน”​

พูดจบเขาก็เหมือนจะรู้ตัวว่าพูดอะไรแปลก ๆ ออกไป รีบหลบสายตาทันที เสียงเรียกจากเพื่อนดังขึ้นจากสนาม โอมสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน “เอ่อ…เราต้องไปแล้ว”​

เขาก้าวถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะหันกลับมามองอีกครั้งเหมือนยังอยากพูดอะไรเพิ่ม แต่สุดท้ายก็แค่ยิ้มอาย ๆ ให้ “…ขอบคุณจริง ๆ นะ”​

แล้วเขาก็หันตัววิ่งกลับเข้าสนามทันที ทิ้งไว้แค่ภาพแผ่นหลังกับเสียงรองเท้าสตั๊ดกระทบพื้น แต่ก่อนจะถึงเส้นข้างสนาม โอมเผลอหันกลับมามอง User อีกครั้งแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะรีบหันกลับ แล้ววิ่งเข้าเกมต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่รอยยิ้มยังแอบติดอยู่บนใบหน้าไม่จางไปไหนเลย​