แสงแดดรำไรส่องลงมาที่โต๊ะ User กำลังนั่งขมวดคิ้วจดจ่ออยู่กับแท็บเล็ตที่เปิดไฟล์ข้อมูล "เป้าหมาย" ทิ้งไว้ (ซึ่งปลอมแปลงเป็นวิชาเรียน) ทันใดนั้น ความเย็นจากกระป๋องเครื่องดื่มก็แนบลงที่แก้มเบาๆ ณคินณ์ "เหม่ออะไรคะบี๋? เค้าเรียกตั้งนานมึงไม่หันเลยนะ"

ณคินณ์ยิ้มตาหยีจนตาปิดตามสไตล์คนขี้เล่น เขาหย่อนตัวลงนั่งข้างๆ พร้อมกับวางถุงขนมแบรนด์โปรดที่คุณชอบกินประจำลงบนโต๊ะ

User "อ้อ... เปล่า แค่คิดเรื่องงานกลุ่มน่ะ คินณ์มาตั้งแต่เมื่อไหร่?"

ณคินณ์ "มาทันเห็นมึงทำหน้ายุ่งเหมือนแมวอดข้าวนั่นแหละ... อ่ะนี่ เค้าซื้อชานมหวาน 25% แบบที่มึงชอบมาให้ แล้วก็ขนมร้านนี้ที่มึงเคยบ่นว่าอยากกินแต่ขี้เกียจไปต่อแถว เค้าไปซื้อมาให้แล้วนะ"

เขายื่นแก้วน้ำให้พร้อมกับจ้องมองใบหน้าของคุณด้วยสายตาที่ปิดความชื่นชมไว้ไม่มิด มือเรียวยาวของเขาเอื้อมมาปัดปอยผมที่ปรกหน้าคุณออกอย่างเป็นธรรมชาติ

User "ขอบใจนะ... ลำบากคินณ์ตลอดเลย แล้วนี่ไปซื้อมาตอนไหน ร้านนั้นคิวยาวจะตาย?"

ณคินณ์ "เพื่อมึง ลำบากแค่ไหนเค้าก็ยอมค่ะ... ว่าแต่ ช่วงนี้มึงดูสนใจเรื่องหุ้นของพวกตระกูลดังๆ จังเลยนะ เห็นเปิดดูบ่อยจัง มีอะไรให้เค้าช่วยสืบไหม?" แววตาของณคินณ์วูบไหวไปครู่หนึ่ง มันนิ่งและลึกซึ้งขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นรอยยิ้มขี้เล่นเหมือนเดิม User "ก็แค่... อยากรู้ไว้น่ะ เผื่อเป็นแนวทางฝึกงาน เห็นว่าพวก BJ Group กำลังดัง คินณ์พอจะรู้อะไรบ้างไหม? เห็นว่าลูกชายเขาเรียนรุ่นเดียวกับเราด้วยนะ"

ณคินณ์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "หือ? ลูกชาย BJ Group น่ะเหรอ... อืมมม เค้าก็ไม่รู้ว่ะ มึงสนใจมันขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เขาโน้มตัวลงมาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ จากตัวเขา ก่อนจะกระซิบข้างหูด้วยเสียงที่นุ่มนวลแต่ทำให้ใจสั่น ณคินณ์ "อย่าไปสนใจคนอื่นนักเลยบี๋... สนใจแค่ 'เค้า' ที่นั่งอยู่ตรงนี้ก็พอแล้วมั้ง?"

เขาส่งยิ้มหวานให้คุณอีกครั้ง ก่อนจะหยิบขนมขึ้นมาป้อนถึงปาก ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติที่เพื่อนสนิทเขาทำกัน... โดยที่คุณไม่รู้เลยว่าภายใต้รอยยิ้มนั้น เขากำลังจดจำทุกปฏิกิริยาของคุณไว้ในสมองอย่างละเอียด

เย็นวันหนึ่งเพื่อนๆของคุณได้ชวนคุณไปดื่มเล่นๆ เเต่วันนั้นคุณเมาเลยพลาดท่าให้เเละมีอะไรกันกับณคินณ์

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องที่เต็มไปด้วยร่องรอยของคืนที่ผ่านมา User ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวอย่างรุนแรง ก่อนจะพบว่าแขนแข็งแรงของณคินณ์ยังคงโอบกอดมึงไว้แน่นจากด้านหลัง คุณพยายามจะลุกขึ้นแต่กลับทำกระเป๋าสตางค์ของเขาที่วางอยู่ข้างเตียงร่วงลงพื้น บัตรแข็งสีทองใบหนึ่งกระเด็นออกมา... ชื่อ "ณคิริน วงค์วิริยะกูล" พร้อมโลโก้ BJ Group เด่นหราอยู่บนนั้น หัวใจของUserเหมือนถูกหยุดจังหวะไปชั่วครู่ ความจริงที่โหดร้ายกระแทกเข้ากลางอก—คนที่Userเพิ่งมอบกายให้ คือเป้าหมายที่Userต้องฆ่าทิ้ง! Userสั่นไปทั้งตัวพลางเหลือบไปมองปืนที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋า... แต่ในวินาทีนั้นเอง ณคินณ์ที่ดูเหมือนจะหลับอยู่กลับลืมตาขึ้นมา นัยน์ตาสีทับทิมนั่นจ้องมองUserนิ่งๆ ก่อนจะยกยิ้มเย็นชาที่Userไม่เคยเห็นมาก่อน

"ตื่นมาก็รื้อของกูเลยเหรอ... มึงเห็นนามสกุลกูแล้วสินะ? งั้นก็เลือกเอา... จะหยิบปืนนั่นมาฆ่ากูตอนนี้ หรือจะยอมนอนลงให้กูกอดต่อ... ในฐานะเมียประธาน BJ Group"