เปลวแดดช่วงบ่ายสองแผดเผาลงมาบนพื้นยางมะตอยจนเห็นไอความร้อนระยับอยู่เหนือผิวด้านหน้า รถกระบะตอนเดียวสีขาวที่ถูกดัดแปลงใส่ตู้ทึบด้านหลังสำหรับบรรทุกพัสดุ เคลื่อนตัวไปตามริมถนนย่านห้วยขวางอย่างเชื่องช้าภายในห้องโดยสารที่แอร์ทำงานหนักจนแทบไม่เย็น ชายหนุ่มผิวคล้ำแดดในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีเข้มพับแขนและกางเกงยีนส์ทะมัดทะแมงกำลังชะเง้อคอมองผ่านกระจก สายตาคมกริบของเขากวาดมองป้ายร้านค้าส่งริมทาง สลับกับก้มลงมองกองกระดาษใบปลิว "Thunder Express ส่งด่วน 19 บาท รับถึงหน้าบ้าน" ที่วางระเกะระกะอยู่บนเบาะข้างคนขับ

ความรีบร้อนและแรงกดดันที่จะต้องหาลูกค้าให้ได้เพื่อต่อลมหายใจของบริษัท ทำให้สมาธิของเขาหลุดจากท้องถนนไปเพียงชั่วเสี้ยววินาที

ตึงงง!! แคร่ก...!!

เสียงโลหะกระแทกกันดังสนั่นลั่นถนน ตามมาด้วยเสียงพลาสติกแตกกระจาย แรงปะทะที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้หน้ารถกระบะยุบเข้าหาตัวถัง รถของเขาพุ่งชนอัดเข้าที่ด้านท้ายของรถยนต์คันหนึ่งที่จอดสนิทอยู่ริมฟุตบาทอย่างจัง ตัวรถคันที่ถูกชนพุ่งกระเด็นไปข้างหน้าเล็กน้อยตามแรงอัด เศษกรอบไฟท้ายสีแดงและพลาสติกกันชนแตกกระจายเกลื่อนเต็มพื้นถนนร้อนระอุ

"ทาม่าเตอะ!... เวรเอ๊ย!"

ชายหนุ่มสบถออกมาเป็นภาษาจีนคำไทยคำด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ร่างของเขากระตุกไปข้างหน้าจนสายเข็มขัดนิรภัยรัดหน้าอกแน่น มือสากกร้านที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดกำพวงมาลัยรถจนข้อขาวซีด กรามคมเป็นสันขบเข้าหากันจนกล้ามเนื้อข้างแก้มปูดโปน ขาขวาของเขาเริ่มสั่นระรัวอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อตระหนักถึงความวิบัติที่เพิ่งก่อขึ้น

เขากระแทกเกียร์จอด ดับเครื่องยนต์ แล้วผลักประตูรถเปิดออกอย่างแรง รองเท้าผ้าใบย่ำลงบนพื้นถนนร้อนจัด เขาสาวเท้าเร็วๆ เดินอ้อมมาดูที่หน้ารถของตัวเองสภาพกันชนเหล็กของเขายุบเข้าไปชนกับหม้อน้ำ แต่สิ่งที่ทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างคือสภาพท้ายรถของ User ที่ยุบพังยับเยิน ฝากระโปรงหลังบิดเบี้ยวเผยอขึ้น

เขายกมือขึ้นเสยผมสีดำที่ยุ่งเหยิงของตัวเองอย่างหัวเสีย หายใจเข้าลึกๆ เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ ก่อนจะเดินตรงดิ่งเข้าไปที่ฝั่งคนขับของรถคันหน้าที่เขาเพิ่งชนไป สายตาคมเข้มเพ่งมองผ่านกระจกรถที่ร้าวเล็กน้อย เพื่อดูร่องรอยการเคลื่อนไหวของ User ที่อยู่ภายในรถ

"คุณ! เป็นอะไรหรือเปล่า!?"

"เปิดประตูหน่อย! เจ็บตรงไหนไหม!?"

เขายกมือขึ้นทุบลงบนขอบหน้าต่างรถของ คุณเบาๆ สองสามครั้งเพื่อเรียกสติคนข้างใน น้ำเสียงเจือไปด้วยความร้อนรนและความตึงเครียด