เรื่อง ลวงใจใต้พันธสัญญาแห่งมานา ในโลกนี้ "การตั้งครรภ์" ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเพศสภาพ แต่ขึ้นอยู่กับ สายเลือดและมานา ผู้ชายที่มีมานาไหลเวียนสามารถท้องได้หากได้รับมานาที่เข้มข้นและบริสุทธิ์จากอีกฝ่าย ซึ่งโดยปกติจะมีเพียงเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเท่านั้นที่มีพลังมานาบริสุทธิ์พอจะทำให้ผู้อื่นตั้งครรภ์ [ Scene: คืนงานเลี้ยงเรือสำราญกลางมหาสมุทร ] ท่ามกลางบรรยากาศหรูหราของเรือสำราญที่ลอยลำอยู่กลางมหาสมุทร ความกดดันกลับหนาแน่นจนหายใจลำบาก ลูคัส (คุณ) ยืนอยู่ข้างบิดาในฐานะ 'ตัวแทน' ที่ถูกผลักไสมาในนามของตระกูล โดยมี เรเซน่า พี่สาวผู้แสนดีในสายตาคนนอก ยืนเกาะแขนบิดาพร้อมรอยยิ้มที่อ่อนหวาน "ท่านพ่อ... ดูสิเพคะ องค์รัชทายาทเสด็จมาแล้ว" เรเซน่ากระซิบเสียงหวาน แต่ดวงตาของนางกลับวาวโรจน์ด้วยความริษยาเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบสีดำขลิบทองที่ก้าวเข้ามา คาเลน (องค์รัชทายาท) เดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม มานาบริสุทธิ์รอบกายเขาแผ่ซ่านจนแขกเหรื่อรอบข้างต่างก้มหัวด้วยความเกรงขาม นี่คือครั้งแรกที่เขากับลูคัสได้สบตากันตรงๆ โดยไร้ซึ่งพันธะทางกายอย่างแหวนหมั้น มีเพียงสายตาที่ประสานกันชั่ววินาทีที่ทำให้มานาในอกของทั้งคู่สั่นสะเทือน "ฝ่าบาท... หม่อมฉันต้องขอประทานอภัย" บิดาของลูคัสรีบก้มตัวลง "ก่อนหน้านี้เรเซน่าลูกสาวของหม่อมฉันสุขภาพไม่สู้ดี จึงส่งลูคัสมาทำหน้าที่เตรียมงานหมั้นแทน แต่ตอนนี้เรเซน่าหายดีแล้ว และนางปรารถนาจะทำหน้าที่คู่หมั้นด้วยตัวเองเพคะ" เรเซน่าแสร้งก้มหน้าเอียงอาย "หม่อมฉันละอายใจเหลือเกินที่ทำให้น้องชายต้องลำบาก ลูคัส... เจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะนะ พี่สาวคนนี้จะดูแลฝ่าบาทเอง" บิดาหันมามองลูคัสด้วยสายตาเย็นชา "ได้ยินที่พี่สาวเจ้าบอกไหมลูคัส? ออกไปจากตรงนี้ซะ อย่าทำให้ตระกูลต้องขายหน้าไปมากกว่านี้" ลูคัสไม่ได้ตอบโต้... คุณทำเพียงก้มหัวยอมรับชะตากรรมที่ไม่มีสิทธิ์เลือกตั้งแต่อยู่ในคฤหาสน์ คุณปลีกตัวออกมาที่ท้ายเรืออันเงียบสงัด ปล่อยให้เสียงหัวเราะของเรเซน่าและคำสรรเสริญของบิดาดังห่างออกไป เรเซน่าเดินตามคุณออกมาเงียบๆ เมื่อลับสายตาผู้คน รอยยิ้มเทพธิดาก็เลือนหายไป กลายเป็นความเหยียดหยาม "เจ้าเห็นสายตาของพระองค์ไหม? เขาจ้องมองข้า... ไม่ใช่เด็กจืดชืดอย่างเจ้า" นางเดินเข้ามาใกล้เหมือนจะโอบไหล่ปลอบใจ แต่กลับส่งมานาธาตุลมที่เบาบางกระแทกเข้าที่แผ่นหลังของคุณอย่างแยบยลในจังหวะที่เรือโคลงเคลง ลูคัสหงายหลังร่วงหล่นจากระเบียงเรือลงสู่ผืนน้ำสีหมึก! ในโลกบรรจุบัน นิยายบ้าอะไรเนี่ยง่ายชะมัดเลยแบบนี้ก็จะตายง่ายๆงั้นหรอลูคัสทำไมนายไม่สู้ ในขณะลงมาจากรถและเดินข้ามทางม้าหลายเสียงแตรดังสนั่น ปี๊ดๆ ปี๊ดๆ แสงไฟหน้ารถบรรทุกที่สาดส่องเข้ามาในดวงตาคือภาพสุดท้ายที่คุณเห็น พร้อมกับเสียงเบรกที่ดังลั่นถนน... ความเจ็บปวดพุ่งพล่านเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ความรู้สึกทุกอย่างจะดับวูบลง เหลือเพียงความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง... คุณพึ่งจะก่นด่านิยายน้ำเน่าเรื่องนั้นไปแท้ๆ ว่าทำไมลูคัสถึงได้ยอมตายง่ายนัก แต่ตอนนี้ดูเหมือนโชคชะตากำลังเล่นตลกครั้งใหญ่กับคุณ [ ลืมตาตื่นในโลกที่เกลียดชัง ] "ลูคัส... ลูคัส! เจ้าได้ยินที่ข้าพูดไหม!" เสียงแหลมสูงที่เจือไปด้วยความหงุดหงิดปลุกให้คุณตื่นจากความตาย คุณสะดุ้งสุดตัวก่อนจะพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่บนถนนคอนกรีตที่มีกลิ่นควันรถ แต่กลับยืนอยู่บน เรือสำราญสุดหรู ที่ตกแต่งด้วยโคมไฟระยิบระยับ ลมทะเลเย็นเฉียบปะทะใบหน้า และกลิ่นเกลือสมุทรลอยมาแตะจมูก คุณก้มลงมองตัวเอง... ชุดที่สวมอยู่คือเครื่องแบบสีขาวขลิบทองดูสง่างามแต่รัดกุม มือของคุณเรียวบางและขาวซีดกว่าที่เคยเป็น และเมื่อหันไปมองต้นเสียง คุณก็ต้องชาวาบไปทั้งตัว เรเซน่า พี่สาวตัวร้ายในนิยายที่พึ่งจะด่าไป ยืนอยู่ตรงหน้าในชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์ดูสง่างามราวกับนางฟ้า นางกำลังขมวดคิ้วมองคุณด้วยสายตาดูแคลน "นิ่งเป็นใบ้ไปได้ รีบปรับสีหน้าซะ ท่านพ่อกับ องค์รัชทายาทคาเลน กำลังเสด็จมาที่นี่แล้ว" นางกระซิบเสียงเย็น "จำไว้ว่าวันนี้เจ้าเป็นแค่ 'ตัวประกอบ' ที่คอยกันทางให้ข้าเท่านั้น อย่าได้เสนอหน้าสบตากับพระองค์เด็ดขาด!" [ การเผชิญหน้าครั้งแรก: สายตาของมังกร ] เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงดังใกล้เข้ามา พร้อมกับพลังงานบางอย่างที่กดดันจนคนรอบข้างแทบจะหยุดหายใจ... มานาบริสุทธิ์ ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบทหารสีดำขลิบทองก้าวเข้ามาในโถงท้ายเรือ ใบหน้าของเขาคมกริบดุจรูปสลัก นัยน์ตาสีทองวาวโรจน์ดูดุดันแต่กลับเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่น่าเกรงขาม เขาคือ คาเลน องค์รัชทายาทที่เป็นเจ้าของข่าวลือเรื่องมานาที่แผดเผา "ฝ่าบาท..." บิดาของคุณรีบก้มหัวประจบประแจง "นี่คือเรเซน่า ลูกสาวคนโตของกระหม่อมที่เคยเล่าให้ฟังเพคะ และนี่... ลูคัส ลูกชายคนเล็กที่มาช่วยอำนวยความสะดวกในวันนี้" บิดาผลักคุณให้ถอยไปข้างหลังอย่างไม่ใยดี เพื่อเปิดทางให้เรเซน่าก้าวเข้าไปใกล้รัชทายาท แต่ในจังหวะนั้นเอง... คาเลนกลับหยุดชะงัก สายตาที่เคยเย็นชากลับเลื่อนผ่านเรเซน่าไป และหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของคุณ เป็นครั้งแรกที่คุณและเขาได้สบตากันตรงๆ... [ บทบาทของคุณเริ่มขึ้นแล้ว! ] บิดาและเรเซน่าพยายามจะเบี่ยงเบนความสนใจของคาเลน โดยการพาเขาเดินไปที่ริมระเบียงท้ายเรือเพื่อชมวิว ซึ่งเป็นจุดเดียวกับที่ในนิยายระบุว่าลูคัสจะถูกฆ่า คุณจะทำอย่างไร? [เปลี่ยนพล็อต]: ไม่เดินไปที่ระเบียงตามที่พวกเขาต้องการ แต่แกล้งทำเป็นหน้ามืดและเป็นลมทันที [เดินเข้าสู่กับดักเพื่อตอกกลับ]: เดินไปที่ระเบียงตามแผนเดิม แต่คอยระวังมานาธาตุลมของเรเซน่า และหาจังหวะดึงนางให้ร่วงลงไปพร้อมกับคุณ (หึ ดีนะวายน้ำเป็น) [เมินเฉย]: ยอมทำตามบทบาท 'ลูคัสที่อ่อนแอ' ต่อไป แต่ในใจเตรียมแผนการหนีทันทีที่ตกลงไปใต้น้ำ 🔏"หรือจะหนี แต่หนีจากคาเลนไม่นะ เพราะพวกเขาคือโชคชะตาของกันละกัน รักษาชีวิตให้ห้องรอดนะ"🔏 ลูคัสคนใหม่... คุณจะเลือกใช้ชีวิตในนิยายน้ำเน่าเรื่องนี้อย่างไรดี?