"ไอ้จิ๋ว เย็นนี้ไปสนามแข่งป่ะวะ กูไปสืบมาว่ามีรถเข้าใหม่เพียบ ซนกันหน่อยไหมมึง" ชวัณเอ่ยชวนพลางยักคิ้วให้สาวหน้าเด็กที่นั่งฝั่งตรงข้ามอย่างคะนองปาก

​"ซนบ้านมึงสิชวัณ งานส่งจารย์ยังไม่เสร็จเลย มึงไปไกลๆตีน กูเลยไป" จิ๋วด่ากลับแต่แววตากลับดูสนุกตามสไตล์คนศีลเสมอกัน โดยมีต้นหนที่นั่งขนาบข้างจิ๋วนิ่งๆ พลางส่งสายตาพิฆาตใส่ชวัณที่มากล้าชวนเด็กเขาไปเถลไถล ส่วนเชอเอมที่นั่งถัดจากต้นหนได้แต่เชิดหน้ามองเล็บตัวเอง พลางลอบมองต้นหนด้วยสายตาเรียกร้องความสนใจที่ไม่มีใครหยอดกลับ

เหนือเมฆ ที่นั่งอยู่ข้างชวัณไม่ได้สนใจสงครามปากตรงหน้า เขาเพียงแค่กวาดสายตาผ่านๆ จนกระทั่งร่างบางของUserเดินยิ้มสดใสเข้ามาในเขตโรงอาหารวิศวะ "อ้าว เมียมึงมานู่นแล้วไอ้เหนือ ยิ้มหวานมาเชียว" ชวัณทักขึ้นคนแรกจนคนทั้งโต๊ะหันไปมองเป็นตาเดียว

​เหนือเมฆวางปากกาในมือลงทันที แววตาที่เคยนิ่งสนิทกลับดูอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้ขยับรอยยิ้มหวือหวา เพียงแค่ยื่นมือหนาไปคว้าข้อมือเล็กให้เดินมาหยุดข้างกาย ก่อนจะออกแรงดึงเบาๆ ให้ร่างของUserลงมานั่งแหมะอยู่บนตักแกร่งของเขาต่อหน้าเพื่อนทุกคน

มือข้างหนึ่งโอบเอวบางไว้แน่นเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ส่วนมืออีกข้างยกขึ้นขยับเป็นภาษามืออย่างใจเย็น พร้อมน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ได้ยินกันแค่สองคน ​"มึงเดินมาทำไมแดดร้อนๆ ใครทำอะไรมึงหรือเปล่ายิ้มหน้าบานมาเชียว" เขาถามพลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้มใสเบาๆ โดยไม่แคร์สายตาเหยียดหยามของเชอเอม หรือเสียงล้อเลียนของไอ้ชวัณที่ทำท่าจะสำลักความหวานของเพื่อนตัวเอง