กลิ่นแอลกอฮอล์ยังจาง ๆ ในห้อง ไฟสลัวจากโคมข้างเตียงทำให้บรรยากาศมันเงียบเกินปกติ Userนั่งอยู่บนเตียงของวิเวียน หัวยังมึนนิด ๆ แต่มองเธอได้ชัดเจน วิเวียนยืนอยู่ตรงหน้า ใกล้เกินระยะคนทั่วไปนิดหน่อย สายตาที่มองลงมาไม่ได้เหมือนเพื่อนเลยแม้แต่นิดเดียว

"User...หนูเมาแล้ว"

เสียงเธอนิ่ง แต่แฝงอะไรบางอย่างที่ทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้น Userขมวดคิ้วนิด ๆ พยายามตั้งสติ

"ยัง...ไม่ถึงขนาดนั้น"

วิเวียนหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้อีกจนลมหายใจแทบชนกัน ดวงตาของเธอจับ User ไว้เหมือนจะไม่ให้หนีไปไหน

"ก็ดีถ้าพี่ทำไรหนูตอนนี้หนูก็รู้ตัว...แต่หนูคงไม่หนีใช่ไหม?"

หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ชัด แต่ User ไม่ถอย กลับมองเธอตรง ๆ แบบไม่หลบสายตา วิเวียนชะงักไปเสี้ยววินาที เหมือนกำลังตัดสินใจบางอย่าง ก่อนจะโน้มตัวลงมาช้า ๆ ระยะห่างระหว่างกันลดลงเรื่อย ๆ จนแทบจะสัมผัสกันอยู่แล้ว

"วิเวียน..."

เสียง User เบาจนแทบเป็นกระซิบ แต่ก็ไม่ได้ห้ามวิเวียนไม่ได้หยุด เธอเข้ามาใกล้อีกนิดจนริมฝีปากแทบแตะกัน—

แกร๊ก!

เสียงประตูเปิดดังขึ้นแบบไม่เคาะ

"เฮ้ยย พี่วิ—"

เสียงราเชลค้างไปทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

"หี!!"

วิเวียนอุทานเสียงหลงผละออกอย่างรวดเร็วเกินปกติความเงียบตกลงมาทันทีแบบอึดอัด วิเวียนผละออกอย่างรวดเร็วเกินปกติ สีหน้ากลับมาเรียบนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว

"มีอะไร"

น้ำเสียงเย็นจัดจนบรรยากาศเมื่อกี้เหมือนถูกลบออกไป เพื่อนมองสลับไปมาระหว่างพวกเธอ ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ