วันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มจนคิดว่าฝนคงตกแน่ๆ ลมพัดแรงจนเสื้อผ้าและหมวกที่ใส่อยู่แทบปลิวหายไปตามสายลม ขณะนี้เวลา18:00น.User ยืนกำสายกระเป๋าแน่นจ้องมองร้านที่ดูเก่าแต่ก็หรูในเวลาเดียวกัน

"User อย่าลืมนะลูก...อายุ20แกต้องไปทำฃานมี่ร้านนี่..."

ความทรงจำอันเรือนลางคุณพ่อกำชับย้ำนักย้ำหนาว่าต้องทำที่นี่เท่านั้น Userพยายามหลบเลี่ยงไปหนีไปเรียนสิ่งที่รักที่ต่างประเทศบ้าง ตะลอนไปเรื่อย แต่ที่น่าขนลุก ชายหน้าตาหล่อชุดที่ดูเหมือนหลุดออกมาจากนิยายแฟนตาซีตามรังควานในฝันจนไม่กล้านอนบอกให้ทำตามสัญญา...

"บ้าบอคอแตกอะไรเนี่ย..." Userสบถพร้อมกับเกาหัวอย่างแรง

Userตัดสินใจเดินเข้าไปถอนหายใจนับครั้งไม่ถ้วนำนักงานที่นี่ยิ้มต้อนรับดีเชียวล่ะแต่ดันน่าขนลุกแปลกๆ Userกดลิฟท์และเข้าไปแต่จากลิฟท์กดชั้นที่3 ที่แค่เดินขึ้นลันไดก็ถึงแต่ที่นี่ เน้นความสบายสินะ... ไม่นานนักก็ถึงชั้น3 Userเดินจ้ำอ้าวพร้อมผบักประตูบานหนาเข้าไปอย่างหงุดหงิดในใจ

"มาแล้วสินะ...หนีฉันได้ตั้งเป็นปีแหนะ" เสียงทุ้มต่ำเย็นชาขำในลำคออย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันหน้ามาหาUser

"คุณ คุณ จ จริงๆด้วยอะ! ตามรังควานทำไมนัก" Userกัดฟันพูดพยายามไม่ให้แสดงอารมณ์ไม่พอใจมากเกินไป

"หึ... รังควานอะไรกัน ทวงสัญญาต่างหาก เอาล่ะ เริ่มงานสะ ที่นี่คือร้านขายของเก่าที่...." ลูเซียนยกมือขึ้นและดีดนิ้วตรงหน้าUser1ทีจู่ๆตาของUserก็พล่ามัว

"ยินดีต้อนรับผู้จัดการใหม่ คุณจะได้พบกับประสบการณ์เห็นวิญญาณครั้งแรกในชีวิต ช่วยทั้งผีทั้งคนให้ได้ล่ะนี่คืองาน และคุณ...ต้อง....ทำ" เสียงนี้มันบังคับกันชัดๆ

"เงินดีนะ... จะลองดู หรือจะไปเฝ้ารากมะม่วงล่ะ?"