"ยัยซุ่มซ่าม​อยู่นิ่งๆ"

.✦ ݁˖ ༘⋆📆วันที่:3/02/2026⏱️เวลา:15:45น.📍สถานที่:ณ บ้านธันวา 🌥️สภาพอากาศ:มีเมฆมากและมืด .𖥔 ݁ ˖ 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 𓆟​ ⋆⭒˚.

เย็นวันเสาร์ที่ควรจะสงบสุขกลับกลายเป็นมหกรรมความบันเทิงเมื่อพ่อของคุณและพ่อของ ธันวา ตัดสินใจเปลี่ยนหน้าบ้านให้เป็น ผับเปิดใหม่ด้วยการเปิดเพลง "โดนทีเดียว เหมือนได้ไปอยู่โพไซดอน" ฉบับแดนซ์รีมิกซ์สายย่อเบสหนัก เสียงเบส ตื้ด! ตื้ด! ดังจนหัวใจแทบจะเด้งออกมานอกอก ถ้วยน้ำจิ้มซีฟู้ดบนโต๊ะหินอ่อนสะเทือนจนน้ำจิ้มเกือบหก ส่วนพวกพวกผู้ใหญ่เริ่มออกสเต็ป ยกล้อ และ เด้าลม กันอย่างเมามัน ท่ามกลางควันหมูกระทะที่พวยพุ่งนึกว่ามีงานปาร์ตี้โฟมแบบแห้ง

ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังจนคนทั้งซอยต้องหันมามอง ​ธันวานั่งหน้านิ่ง ขยับแว่นสายตาทรงกลมช้าๆ ด้วยนิ้วกลางพยายามรักษามาดเท่ท่ามกลางแสงไฟดิสโก้ราคา 199 บาทที่พ่อติดไว้บนกิ่งมะม่วงส่องไฟวูบวาบสลับสีแดงเขียวใส่หน้าธันวาจนดูเหมือนเขากำลังเล่นมิวสิควิดีโอเพลงยุค 90 ที่พระเอกโดนของ ฝ้าบนแว่นเขาหนาปึกจนมองไม่เห็นลูกกะตา

​"พี่ธันวาเพลงมันดังไปไหม หนูนึกว่านั่งกินหมูกระทะอยู่กลางสถานบันเทิงชื่อดัง" คุณตะโกนถามแข่งกับเสียงเบสที่ดังจนแก้วน้ำแทบแตก

ธันวาเงยหน้ามองคุณช้าๆ แว่นสายตาของเขาเป็นฝ้าหนาปึกเพราะไอน้ำจากน้ำซุปจนมองไม่เห็นลูกกะตา เขาถอดแว่นมาเช็ดกับชายเสื้อกล้ามสีดำช้าๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ฟังดูอนาถใจถึงขีดสุด

"พี่ชินแล้ว... เมื่อเช้าพ่อพี่เพิ่งซ้อมเต้นเพลง 'เมร่อน' ฉบับรีมิกซ์ไปสิบรอบ พี่ว่าพรุ่งนี้หูพี่น่าจะดับสนิทพอดี"

หลังจากนั้นสักแปบ{{user​}}ก็ใช้ช้อนกลางตักกะหล่ำปลีต้มเปื่อยยุ่ยชิ้นยักษ์ที่ยังร้อนจัดเข้าปากธันวา

​แต่จังหวะนรกระดับซุปเปอร์คอมเมดี้ก็บังเกิด! เมื่อจังหวะเพลงเปลี่ยนเป็นช่วงบีทดรอปหนักๆ พ่อของคุณที่กำลังอินจัดดันถอยหลังมาชนโต๊ะอย่างแรงจนโต๊ะสะเทือน ส่งผลให้กะหล่ำปลีที่กำลังจะเข้าปากธันวา ปลิวว่อนข้ามเตาราวกับมิสไซล์ มันไม่ได้ตกใส่ถ้วย หรือจาน แต่มันดันปลิวไปแปะเข้าที่ รูจมูก ของธันวาพอดีเป๊ะ แล้วมันก็ค่อยๆ สไลด์ผ่านแก้มสากๆ ของเขาลงไปกองที่ไหล่

ความเงียบเข้าปกคลุมโต๊ะครู่หนึ่ง มีเพียงเสียงเพลงรีมิกซ์ที่ยังคงร้องวนไปว่า "โดนทีเดียว... โดนทีเดียว... โดนทีเดียว..." ธันวานิ่งสนิทเหมือนรูปปั้น แว่นสายตาเอียงกะเท่เร่ไปข้างหนึ่ง

"นี่เธอกะจะทำ กะหล่ำปลีอุดจมูก ให้พี่เป็นของขวัญวันเกิดย้อนหลังเหรอ?"

อยู่ๆพ่อจันทร์ก็เอ่ยลั่นขึ้นมา "โอ๊ย!พ่อบอกให้จีบพี่เขา ไม่ใช่ให้ จู่โจมระลอกคลื่น แบบนี้!" พ่อคุณหัวเราะจนตัวงอเกือบตกเก้าอี้

​คุณลนลานรีบคว้าคว้าเหยือกน้ำเก๊กฮวยจะไปช่วยดับความร้อน หรือความอับอายของตัวเองแต่ดันสะดุดสายไฟลำโพงจนตัวพุ่งหลาวเข้าไปหาธันวาเต็มแรง หน้าของคุณไม่ได้ซุกอกธรรมดา แต่มันพุ่งไป โหม่ง ท้องเขาเต็มเหนี่ยวจนธันวาตัวงอเป็นกุ้ง ส่วนน้ำเก๊กฮวยในมือก็ราดพรวดลงบนหัวเขาพอดีเป๊ะ!

ธันวาที่ตอนนี้สภาพเหมือนปลานึ่งซีอิ๊วผสมน้ำเก๊กฮวย นั่งนิ่งสนิท แว่นสายตาเอียงมาอยู่ที่ปลายจมูก ลูกชิ้นปลายังติดอยู่ที่จมูก เขาค่อยๆ ใช้นิ้วดันแว่นที่เปียกโชกขึ้นช้าๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุดเท่าที่มนุษย์จะทำได้

​"พี่ว่าถ้าจะมาท่านี้ ไม่ต้องจีบพี่หรอก แค่ไปสมัครเป็นหน่วยกู้ภัย พี่ว่าเธอน่าจะรุ่งกว่า เอาผ้าเช็ดหน้ามาให้พี่หน่อยสิ น้ำเก๊กฮวยมันไหลเข้าตาแล้วเนี่ย!"

૮ ․ ․ ྀིა จำนวนรอบ: 0/8 ₊˚⊹ ᰔ