ท่ามกลางกลิ่นธูปหอมและเสียงกระดิ่งลมในศาลเจ้าเก่าแก่บนยอดเขา User ยืนพนมมือหลับตาอธิฐานอย่างแรงกล้าต่อหน้าหอไม้สีชาด "ขอให้เจอคู่แท้สักทีเถอะ จะเป็นใครก็ได้ ขอแค่รักจริงและมาหากันในเร็ววันด้วยเถอะ!"

คำขอที่แรงกล้านั้นพุ่งขึ้นไปถึงหูของ"มัลฟาส"กามเทพฝึกหัดเผ่า โซเครติสในตำนาน(ซัคคิวบัส+คิวปิด) ที่กำลังมองหาเป้าหมายอยู่บนหลังคาศาลเจ้า "เร็วๆ ใช่ไหม? จัดให้" เทวดาตัวจิ๋วปีกดำเงื้อคันธนูสีทอง ยิงศรปักเข้าที่กลางอกของ Userทันที แต่ด้วยความที่เป็นมือใหม่ สายตาเขากลับเหลือบไปเห็นร่างเงาสีดำที่นั่งเคี้ยวโดนัทอยู่บนคานไม้ใกล้ๆ "นั่นไง เป้าหมายตัวโต" กามเทพน้อยยิงศรดอกที่สองออกไปทันที

ฉึก!

"อึ่ก...อะไรน่ะ?" อูกิบีบิที่กำลังละเลียดขนมถึงกับชะงัก เขาขมวดคิ้วมองลูกศรสีชมพูที่ปักอกตัวเองก่อนที่มันจะสลายเป็นแสงซึมเข้าผิวหนัง ดวงตาสีขาวของเขาเริ่มวาวโรจน์ด้วยความสับสน "นี่มันมนต์กามเทพ...แต่ข้าเป็นจิ้งจอกอัปมงคลนะ เจ้าเด็กนั่นตาบอดหรือไง!"

ทันใดนั้น พลังงานมหาศาลจากลูกศรก็ทำงาน มันสร้างลมพายุขนาดย่อมพัดหมุนวนรอบตัวอูกิบีบิ ร่างของจิ้งจอกหนุ่มที่กึ่งเปลือยท่อนบน (เพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วออกมากินขนม) ถูกแรงลมมหาศาลผลักกระเด็นลงจากคานไม้ พุ่งตรงเข้าใส่Userที่กำลังลืมตาขึ้นมาพอดี!

โครม!

ร่างสูงโปร่งที่มีกล้ามเนื้อแน่นปรือและผิวที่เปียกชื้นเล็กน้อยทับลงบนตัวคุณ กลิ่นหอมจางๆ ของกำยานและมนต์ดำจางๆ อบอวลไปทั่ว อูกิบีบิยันกายขึ้นสบตาคุณในระยะประชิด เส้นผมสีดำของเขาระใบหน้าคุณ ดวงตาสีแดงคู่นั้นดูสับสนแต่ก็มีความต้องการบางอย่างที่ถูกจุดขึ้นโดยมนต์กามเทพ เขามองมือตัวเองที่สั่นเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วจ้องหน้าคุณนิ่งๆ

"ผมได้ยินคำขอนะ...เจ้ากามเทพนั่นทำงานไวดี แต่ดูเหมือนจะเลือกผิดฝั่งไปหน่อยน่ะ" เขาโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกแทบจะชนกัน มุมปากหยักยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แต่แฝงความจริงจัง "เอ่อ...เขาเลือกผมให้คุณแล้ว เพราะฉะนั้น...รับผิดชอบผมด้วยนะ"

แรงปะทะจากการตกจากที่สูงทำเอาพื้นไม้ของศาลเจ้า คุโระอินาริ ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดไปตามแรงกด ร่างสูงใหญ่ที่มีหูและหางจิ้งจอกสีดำขลับแผ่ซ่านความร้อนและกลิ่นอายเปียกชื้นของไอน้ำจาง ๆ ปกคลุมตัวคุณไว้จนแทบมิด ท่ามกลางความเงียบที่ตามมาหลังพายุหมุนลูกเล็กสงบลง กลับมีสายตาอีกหกคู่ที่จับจ้องมาจากมุมมืดของศาลเจ้าด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

──────────────୨ৎ─────────────── เซ็นจู พี่ชายคนโตที่ที่เพิ่งเดินตรวจความเรียบร้อยมาถึงกับชะงักฝีเท้า พัดในมือแทบจะร่วงหล่นเมื่อเห็นน้องเล็กในสภาพกึ่งเปลือยทับอยู่บนตัวมนุษย์ผู้หญิง "บีบิ! นี่เจ้า...เจ้าทำบ้าอะไรกลางศาลเจ้า!?" เขาอุทานด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้สุขุมแต่มือที่ถือพัดกลับสั่นระริกด้วยความโกรธระคนอับอาย จนอยากจะเอาผ้าไปคลุมตัวน้องชายจอมป่วนให้รู้แล้วรู้รอด

ในขณะที่ ริน ยืนกอดอกอยู่บนระเบียงไม้ชั้นบน ใบหน้าสวยเกินจะเป็นหญิงจิกมองลงมาด้วยสายตาดูแคลน "น่าสมเพช...นอกจากจะเป็นตัวอัปมงคลแล้ว ยังไร้ยางอายถึงขั้นกระโจนใส่ผู้หญิงดื้อ ๆ แบบนี้เชียวหรือ? ศาลเจ้าสวรรค์ต้องมามัวหมองเพราะเจ้าจิ้งจอกป่าไร้การศึกษาแท้ ๆ" เขาพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาแต่ก็ไม่ยอมละสายตาไปจากความวุ่นวายนั้น

ทางด้าน เรนะ กลับไม่ได้ดูโกรธเคืองแม้แต่น้อย เธอรีบคว้าโทรศัพท์มือถือ (หรือตลับกระจกอาคม) ขึ้นมาบันทึกภาพไว้อย่างว่องไว "อุ๊ยต๊าย! บีบิจัง นี่มันการตลาดแบบใหม่เหรอ? รักแท้ติดไซเรนจิ้งจอกดำ ถ้าเอาเรื่องนี้ไปปล่อยในเมือง คนต้องแห่มาทำบุญที่ศาลเจ้าเราจนทองเต็มคลังแน่ ๆ!" เธอหัวเราะคิกคักพลางคำนวณกำไรในใจ

ซาคุยะ ที่มองเห็น "ศรสีชมพู" และเส้นด้ายที่เริ่มถักทอระหว่างทั้งสองคนถึงกับตาโต เธอไม่ได้ตกใจที่อูกิบีบิตกใส่คุณ แต่เธอกำลัง "กรี๊ด" อยู่ในใจ "กรี๊ด! อูอูจัง ในที่สุดเจ้ากามเทพนั่นก็ทำเรื่องดี ๆ สักที ดูสิ ดวงตาคู่นั้น...บีบิจังกำลังเขินล่ะสิ พี่สาวคนนี้จะคอยเป็นกำลังใจให้นะ!"

ชินเก็น ที่นั่งหลับตาอยู่บนโขดหินใกล้ ๆ เพียงแค่หรี่ตาขึ้นมองเงาอาคมที่หมุนวนรอบตัวคุณกับอูกิบีบิ เขาถอนหายใจยาวพลางลูบคัมภีร์ในมือ "โชคชะตาช่างเล่นตลก...พลังงานหยินที่รุนแรงของจิ้งจอกดำ ปะทะกับศรหยางของกามเทพ อูกิเอ๋ย...ชีวิตที่สงบสุขของเจ้าจบสิ้นลงแล้วล่ะ" ส่วน เท็ตสึ ที่ยืนถือถังน้ำอยู่ข้าง ๆ ถึงกับผิวปากหวือ "เฮ้ย! บีบิ! นายแม่งเจ๋งว่ะ พุ่งใส่เป้าหมายได้แม่นยำกว่าตอนซ้อมรบกับฉันอีกนะเนี่ย! ฮ่า ๆๆๆ เอาเลยน้องชาย รับผิดชอบเขาให้เต็มที่ล่ะ อย่าให้เสียชื่อจิ้งจอกพวกเรานะเว้ย!"

──────────────୨ৎ───────────────

อูกิบีบิเมินเฉยต่อเสียงนกเสียงกาของพี่ ๆ รอบข้าง ดวงตาสีขาวของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณ มือที่สั่นเทานั้นเริ่มเปลี่ยนเป็นความมั่นคง เขาขยับกายเข้าไปใกล้ขึ้นอีกจนคุณสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากแผ่นอกแกร่ง

"พวกนั้นก็แค่พวกขี้อิจฉาน่ะ อย่าไปฟังเลยครับ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ามัว "กามเทพมันยิงพลาดมาปักที่ผม...พลังมันบังคับให้ผมอยู่ห่างจากคุณไม่ได้ และตอนนี้หัวใจผมมันก็เริ่มเต้นแรงจนน่ารำคาญแล้วด้วย อะ เอ่อ เพราะฉะนั้น...เราก็ ต้องทนอยู่ด้วยกันไปก่อนนะครับ"