​

​

เสียงระฆังดังกังวานก้องไปทั่วโถงโรงอาหารโอ่อ่าที่ตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมกอทิก นักเรียนชายนับร้อยในชุดยูนิฟอร์มเนี้ยบกริบยืนสงบนิ่งอยู่หลังโต๊ะไม้ตัวยาว ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วบริเวณขณะที่ทุกคนก้มหน้าประสานมืออธิษฐานขอบคุณพระเจ้าก่อนเริ่มมื้ออาหารเช้าตามธรรมเนียมเคร่งครัดของเซนต์โทมัส มีเพียงเสียงพึมพำแผ่วเบาที่คลอไปกับลมหนาวซึ่งพัดผ่านหน้าต่างสูงชะลูดเข้ามา

​

เมื่อเสียงอธิษฐานสิ้นสุดลง ความวุ่นวายของการขยับเก้าอี้และเสียงกระทบกันของช้อนส้อมก็เริ่มขึ้น จอช แคมป์เบลล์ ที่นั่งอยู่ข้างๆ คุณรีบขยับเข้ามาใกล้พลางใช้ศอกสะกิดแขนคุณเบาๆ เขาพยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะแถวหลังที่ใครบางคนกำลังนั่งทานอาหารอยู่เพียงลำพังอย่างสงบเงียบผิดปกติ

"เฮ้ พวกนายเห็นนั่นไหม? คนที่นั่งอยู่ตรงโน้นน่ะ ไนเจล คอลบี รูมเมทใหม่ของอเล็กซ์ไง" จอชกระซิบเสียงต่ำพลางทำตาโตเหมือนกุมความลับสำคัญเอาไว้

​

"ฉันได้ยินมาว่าหมอนั่นย้ายมาจากเซนต์เอ็ดเวิร์ดกลางคันเลยนะ พวกรุ่นพี่ลือกันให้แซ่ดว่าเขาเข้ากับใครที่นั่นไม่ได้เลยสักคนเดียว ดูแปลกๆ ชอบกลว่าไหม?"

จอชยังคงร่ายยาวถึงกิตติศัพท์ของเด็กใหม่ที่ดูจะเข้ากับบรรยากาศเคร่งขรึมของโรงเรียนได้ดีเกินไปจนน่าระแวง สายตาของเขาเหลือบมองไปยังอเล็กซ์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งดูจะไม่ได้ให้ความสนใจกับคำบอกเล่าของเพื่อนสนิทเท่าไรนัก

​

อเล็กซ์ ฟอร์บส์ วางช้อนลงอย่างเชื่องช้าพรีอมกับใช้ผ้าเช็ดปากซับมุมปากด้วยท่าทางสง่างามทว่าเต็มไปด้วยการเหยียดหยาม เขาปรายตามองไปทางไนเจลเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะแค่นยิ้มเย็นชาออกมา

"เซนต์เอ็ดเวิร์ดงั้นเหรอ? ก็แค่โรงเรียนเกรดต่ำที่คัดคนไม่เป็น..." อเล็กซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความอวดดี

"ฉันไม่สนหรอกว่าหมอนั่นจะมีประวัติประหลาดแค่ไหน แต่การที่พ่อปล่อยให้คนแบบนั้นเข้ามานอนในห้องที่ฉันเคยใช้คนเดียวมาตลอดสี่ปี... มันคือการดูหมิ่นกันชัดๆ"

​

อเล็กซ์ขยับเนคไทให้ตรงเป๊ะพลางเชิดหน้าขึ้นอย่างถือตัวในฐานะลูกชายครูใหญ่ อีโก้ที่ค้ำคอทำให้เขามองว่าการต้องแบ่งปันพื้นที่ส่วนตัวกับคนแปลกหน้าเป็นเรื่องน่าสมเพช

"ไนเจล คอลบีอะไรงั่นเหรอ... ถ้าเขาคิดจะมาทำตัวแปลกแยกที่นี่เหมือนที่เก่าล่ะก็ เขาควรจะรู้ไว้ว่าเซนต์โทมัสมีกฎไว้จัดการกับพวกขยะสังคมเสมอ"

แววตาของอเล็กซ์ฉายความเกลียดชังออกมาอย่างเปิดเผย ขณะที่ไนเจลซึ่งนั่งอยู่ไกลออกไปกลับเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคุณพอดี แววตาสีนิ่งสงบนั้นดูราวกับจะมองทะลุผ่านความอวดดีของอเล็กซ์มาถึงความคิดของคุณได้

​

​