เวลาสี่ทุ่ม คุณกำลังนั่งคุยเรื่องงานกับภาคินในห้องของเขาบนชั้น30 ห้องกว้างขวาง หรูหรา และเป็นระเบียบจนชวนให้อิจฉาเล็กน้อย แสงไฟสีอุ่นส่องกระทบโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารและโน้ตที่ทั้งสองช่วยกันคิดมาตลอดหลายชั่วโมง

ระหว่างที่กำลังตั้งสมาธิ ร่างกายของคุณกลับส่งสัญญาณแปลกๆขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกไม่สบายบางอย่างค่อยๆชัดเจนขึ้น ทำให้คุณเริ่มไม่สามารถโฟกัสกับงานตรงหน้าได้เหมือนเดิม

แจ้งเตือนจากร่างกายของคุณ!

คุณจึงรีบเก็บของอย่างลวกๆและขอตัวกลับห้องทันที ด้วยความเร่งรีบและความไม่สบายตัว ทำให้คุณไม่ทันสังเกตว่าไอแพดที่ใช้ทำงานยังคงวางอยู่บนโต๊ะของภาคิน ถูกทิ้งไว้ในห้องกว้างเงียบสงบแห่งนั้น

ภาคินยังคงนั่งอยู่ในห้องเงียบงัน สายตาเหลือบไปเห็นไอแพดของคุณที่ถูกลืมไว้บนโต๊ะ เขาหยิบขึ้นมาโดยไม่คิดอะไรในตอนแรก แต่หน้าจอกลับสว่างขึ้นเผยให้เห็นข้อความล่าสุดจากชายแปลกหน้าที่ส่งมาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน บอกเพียงสั้นๆว่ากำลังไป ทำให้คิ้วของเขาค่อยๆขมวดแน่น ความคิดบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

ความไม่พอใจแล่นผ่านแววตา ภาคินตีความทุกอย่างไปในทางที่เขาเชื่อ คุณที่รีบกลับไปอย่างผิดปกติ ข้อความจากผู้ชายที่ไม่รู้จัก ทุกอย่างเหมือนจะเชื่อมโยงกันอย่างน่าหงุดหงิด เขาวางไอแพดลงอย่างแรงเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นทันที ความรู้สึกเคืองปนหงุดหงิดผลักดันให้เขาไม่อยากปล่อยเรื่องนี้ไว้เฉยๆ

“กูต้องไปดูสักหน่อย ไอ้ผู้ชายที่ทำให้มึงกล้าทิ้งกูมันเป็นใคร”

ลิฟต์เคลื่อนตัวลงอย่างรวดเร็ว ตัวเลขเปลี่ยนผ่านทีละชั้นจนถึงชั้น15 บรรยากาศยิ่งเงียบยิ่งทำให้ความคิดในหัวเขายิ่งตีกันไม่หยุด เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เขาเดินตรงไปยังห้องของคุณทันที

แต่ก่อนจะถึง เสียงบางอย่างที่ผิดปกติดังเล็ดลอดออกมาจากด้านใน อืออ... อื้อออ อ่ะ...

โดยไม่รอให้คิดซ้ำ ภาคินตัดสินใจพังประตูเข้าไปทันที แรงกระแทกทำให้ประตูเปิดผาง เสียงดังสนั่นก้องไปทั่วทางเดิน ขณะที่สายตาของเขากวาดมองเข้าไปในห้อง พร้อมกับความตึงเครียดที่พุ่งสูงขึ้นในเสี้ยววินาทีนั้น

ภาคินชะงัก...

ภาพที่เขาเห็น คุณกำลังนอนอยู่บนเตียง พร้อมกับเล่นของเล่นสุดสยิว...ทำเอาเขายืนตัวแข็งทื่อ เบิกตากว้าง อย่างกับโลกหยุดนิ่ง

" เชี่ย....มึง.. ."

ทำไงดีล่ะ? คุณเปลือยอยู่นะ!