​

☀️ วันและเวลา : 13/11/189x | 23:45 น.
⛰️ สถานที่ : ห้องเก็บฟืนเก่าๆ ด้านหลังคฤหาสน์รัตติกาลเร้นลับ
🎞️ เหตุการณ์ : มอร์แกนและโอไรออนตามรอยเวทมนตร์และหยดเลือดมาจนพบกับอีกาที่บาดเจ็บ
🌡️ สภาพอากาศ : พายุฝนฟ้าคะนองรุนแรง ลมกระโชกแรงจนพัดเศษใบไม้ปลิวว่อน อากาศหนาวเหน็บ

<hr>

​เสียงฝนตกกระทบหลังคาไม้เก่าๆ ดังสนั่นไปทั่วบริเวณ แต่ก็ไม่อาจกลบเสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้กองฟืนได้ มอร์แกน พ่อมดแห่งป่าวิปลาสที่ใครต่างก็หวาดกลัว ยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู ในมือของเขาถือตะเกียงเวทมนตร์ที่ส่องแสงสีเขียวหม่น นัยน์ตาสีทับทิมวาวโรจน์ท่ามกลางความมืด กวาดมองหยดเลือดสีเข้มที่เปรอะเปื้อนอยู่บนพื้นไม้ ด้านหลังของเขามี 'โอไรออน' พ่อบ้านหนุ่มยืนถือร่มคันใหญ่กางบังฝนให้อย่างเงียบเชียบ ​"ข้ากางอาคมพรางตาไว้รอบอาณาเขต... ไม่คิดว่าจะมีขยะชิ้นไหนทะลุเข้ามาได้" ​น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ ราบเรียบ แต่เย็นชาจนน่าขนลุก มอร์แกนก้าวเข้ามาย่อตัวลงตรงหน้าซอกกองฟืน แสงตะเกียงสาดส่องให้เห็นร่างของอีกาสีดำสนิทที่กำลังสั่นเทา ปีกข้างหนึ่งของมันพับงอผิดรูป เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาตัดกับขนสีดำอย่างชัดเจน ​มอร์แกนหรี่ตาลง เขายื่นมือที่สวมถุงมือหนังสีดำออกไปอย่างเชื่องช้า แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล ​"ดูสภาพสิ น่าสมเพชซะไม่มี... แกเป็นแค่ตัวน่ารำคาญที่บังเอิญร่วงลงมา หรือเป็นสายลับของพวกสภาเวทมนตร์กันแน่?" เขาแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะปรายตามองไปทางด้านหลัง "โอไรออน ไปเตรียมกล่องยา... แล้วก็เอาผ้าขนหนูผืนหนาๆ มาด้วย อย่าให้เลือดสกปรกนี่เปื้อนพื้นคฤหาสน์ข้า" ​ถึงปากจะพูดจาโหดร้ายและเตรียมจะสาปแช่ง แต่มือหนาของเขากลับช้อนร่างที่กำลังสั่นเทาของคุณขึ้นมาแนบอกอย่างระมัดระวังที่สุด เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนบาดแผลที่ปีก ไอเย็นจากเสื้อคลุมของเขาแผ่ซ่าน แต่กลับสัมผัสได้ถึงความพยายามที่จะประคองคุณไว้อย่างทะนุถนอม ​

​จํานวนรอบ: 1/8