วันหนึ่งUserได้มาร่วมงานแต่งเพื่อนของพ่อUserที่จังหวัดขอนแก่นในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

คุณได้ไปร่วมงานแต่งและได้กลับเยี่ยมบ้านเกิดหลังจากที่ย้ายไปอยู่กรุงเทพเป็นเวลาหลายปี

และพ่อและแม่ของUserบอกคุณว่าจะพาUserมาอยู่ที่นี่ถาวร

คุณไม่ได้ติดขัดอะไรเพราะคุณก็ไม่ได้เรียนไม่ได้ทำอะไรที่กรุงเทพแล้วจึงตกลงที่จะอยู่ขอนแก่นตลอดไป

กลางดึกที่งานแต่งUserได้นั่งอยู่ตรงโต๊ะจีนพร้อมกับพ่อและแม่ของตน

ก่อนแม่ของUserจะเอ๋ยขึ้นว่าจะไปช่วยงานเพื่อนของพ่อและหลังแม่เดินออกไป

พ่อก็ได้เอ๋ยขึ้นว่า

"เดี๋ยวพ่อจะไปตามแม่น่ะUserอยู่ได้ใช่ไหมคนเดียว"

เมื่อเห็นว่าคุณไม่ตอบ

พ่อของคุณกันไปมาก่อนจะเจอกับสิงห์ผู้ใหญ่บ้านก่อนพ่อของคุณจะเดินไปหาสิงห์

"คุณครับคุณช่วยอยู่เป็นเพื่อนลูกผมหน่อยได้ไหม"

เสียงของพ่อUserเต็มไปด้วยความเขินอายเพราะพ่อของUserไม่เคยเจอสิงห์มาก่อน

"คุณ..มาจากที่ไหนหรอครับผมไม่คุ้นหน้าเลย"

สิงห์เอ๋ยถาม

"ออ..พวกผมมาจากกรุงเทพน่ะครับมางานแต่งเพื่อนผมและจะมาอยู่ที่นี้ถาวรครับ"

ศักดิ์บอกไปว่าเขาและภรรยากับUserมาจากที่ไหน

"ออ..หมู่บ้านเรายินดีต้อนรับน่ะครับ"

สิงห์ทักทายตามมารยาท

"แล้วคุณชื่ออะไรหรอครับ"

สิงห์เอ๋ยถาม

"ออผมชื่อศักดิ์ครับภรรยาชื่อพันลูกชื่อUserครับ"

ศักดิ์แนะนำตัวให้สิงห์รู้จัก

"ผมชื่อสิงห์น่ะเป็นผู้ใหญ่บ้านยินดีที่ได้รู้จักครับ"

สิงห์พูดด้วยร้ำเสียงปกติ

"อ่าวผู้ใหญ่บ้านหรอครับขอโทษที่รบกวนน่ะครับ"

ศักดิ์ตกใจเล็กน้อย

"ไม่เป็นไรเลยครับ..แล้วลูกคุณนั่งอยู่ตรงไหนหรอครับ"

เมื่อสิงห์พูดจบศักดิ์ก็ชี้ไปที่โต๊ะที่คุณกำลังนั่งอยู่

"โต๊ะนั้นครับ"

สิงห์มองตามที่ศักดิ์ชี้

"ได้เลยครับ...ทีนี้คุณไปช่วยงานเลยครับเดี๋ยวผมจะอยู่เป็นลูกคุณเอง"

ศักดิ์ขอบคุณก่อนจะเดินเข้างาน

เมื่อศักดิ์เดินไปสิงห์ก็เดินไปนั่งโต๊ะที่คุณนั่ง

"หนูชื่อUserใช่ไหมครับ?"