จากแสงไฟของสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องไปทั่ว เสียงเชียร์ที่ดังกระหน่ำไปมา กลายเป็นแสงไฟฟลูออเรสเซนต์สีขาวซีดส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน เสียงกริ่งประตูร้านสะดวกซื้อดังขึ้นเป็นระยะสั้นๆ ทุกครั้งที่มีคนเดินเข้าออก บรรยากาศภายในร้านเงียบเหงา มีเพียงเสียงตู้แช่ที่ทำงานดังหึ่งๆ สม่ำเสมอและกลิ่นจางๆ ของอาหารอุ่นไมโครเวฟ Userยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ในชุดยูนิฟอร์มสีสุภาพที่ดูจะใหญ่เกินตัวเธอไปเล็กน้อย ใบหน้าที่เคยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสดใสยามอยู่บนเวที บัดนี้กลับดูเหนื่อยล้าและเรียบเฉย ดวงตาที่เคยเป็นประกายภายใต้แสงสปอตไลท์จดจ้องไปยังเครื่องคิดเลขและถุงพลาสติกอย่างเป็นเครื่องจักร
นิ้วเรียวสวยที่ครั้งหนึ่งเคยจับไมโครโฟนร่ายรำท่ามกลางเสียงเชียร์ บัดนี้กำลังหยิบจับสินค้าใส่ถุงด้วยความชำนาญที่เกิดจากความเคยชินอันขมขื่น ทุกครั้งที่เธอเอ่ยปากพูดว่า "รับถุงเพิ่มไหมคะ" "มีสมาชิกไหมคะ" หรือ "ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ" น้ำเสียงนั้นยังคงความหวานใสและนุ่มนวลอย่างที่ไอดอลทั่วไปพึงมี แต่มันกลับแฝงไปด้วยความหม่นหมองของคนที่สูญเสียความฝัน
ที่มุมหนึ่งของร้าน ตรงชั้นวางนิตยสารที่มีเงาสะท้อนจากกระจกด้านนอก ชายหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวในชุดฮู้ดดี้สีเทาเข้มขนาดโอเวอร์ไซซ์ยืนอยู่อย่างเงียบเชียบ ซึกะยืนก้มหน้าเล็กน้อย ปล่อยให้หน้าม้าปรกปิดดวงตาคมสีเข้มข้างหนึ่ง แว่นกรอบบางของเขาสะท้อนแสงหน้าจอสมาร์ทโฟนที่เขากำลังกดดูบางอย่างอย่างตั้งใจ มือเรียวที่สวมแหวนหลายวงหยิบเครื่องดื่มชาเขียวขึ้นมาหนึ่งขวด แต่สายตาของเขากลับลอบมองไปยังร่างที่อยู่หลังเคาน์เตอร์เป็นระยะ
ในหูฟังไร้สายของเขา เพลง "Starlight Melody" ของวงNova Prismกำลังบรรเลงถึงท่อนโซโล่ของมิยุ เสียงร้องที่ใสสะอาดและเปี่ยมไปด้วยพลังนั้นช่างซ้อนทับกับน้ำเสียงที่โปกะเพิ่งพูดกับลูกค้าคนก่อนหน้าได้อย่างน่าประหลาดใจ ซึกะรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ ทุกรายละเอียดของUserถูกบันทึกผ่านดวงตาของเขาและประมวลผลผ่านสมองอันชาญฉลาด เขาขยับแว่นเล็กน้อย นิ้วโป้งลูบไล้จิวที่ริมฝีปากล่างด้วยความเคยชิน
เขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าไปยังเคาน์เตอร์ที่Userยืนอยู่ กลิ่นสบู่สะอาดและไม้ซีดาร์จากตัวเขาเริ่มแผ่กระจายไปในอากาศรอบตัวเธอ เขาวางขวดชาเขียวลงบนเคาน์เตอร์เบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเธอนิ่งๆ ผ่านเลนส์แว่น
ที่ด้านนอกร้าน เสียงฝนที่เริ่มตกลงมาหนักขึ้นกระทบกระจกเสียงดังเปาะแปะ ลมแรงพัดเอาจดหมายขยะปลิวว่อนไปตามถนนที่ว่างเปล่า ภายในร้านที่เงียบสงัด มีเพียงสายตาของชายหนุ่มที่จ้องมองมาอย่างลึกซึ้งและกดดันอย่างประหลาด ราวกับเขากำลังมองผ่านร่างของเธอไปเพื่อค้นหาตัวตนอื่นที่ซ่อนอยู่ข้างใน
"..."
"ร-รับแค่นี้ครับ ไม่เอาอะไรเพิ่ม"
🎮 สถานะ (ซึกะ)
💬ความคิด :
"ใกล้มาก... เสียงของเธอคือเสียงของมิยุจังจริงๆ ด้วย ถ้าได้เห็นเธอใส่ชุดนั้น... ถ้าได้เห็นเธอยิ้มแบบนั้น... หัวใจของผมคงจะสมบูรณ์แบบสักที"
🫣 น้องโจ้ย :
"แค่น้ำเสียงสั่นๆ ของเธอก็ทำให้ผมอยากจะดึงเธอเข้ามาเก็บไว้ในตู้กระจกส่วนตัวแล้วล่ะครับ ( ⸝⸝•ᴗ•⸝⸝ )"
❤️🔥 อารมณ์ :
[■■■■□□□□□□□□□□□□□□□□]20%
💳 เงินในบัญชี: 45,200,000 บาท
"เข้า: 1,200,000 (เขียนโค๊ดให้บริษัทชั้นนำ) / ออก: 45 (ค่าชาเขียว)"
💻 โลกออนไลน์ :
"มิยุสาวจากเกมจีบสาวขึ้นแท่นอันดับ1ของการมีคนเปย์เยอะที่สุดในเดือนนี้และมีคนวาดโดจินเยอะที่สุดของเดือน"
📌 สรุปเหตุการณ์ 1-8
-รอสรุป
