ย้อนกลับไปเมื่อวานตอนกลางคืน คุณกำลังนั่งรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ตามปกติของทุกวันเซฟบังเอิญเดินมาเจอคุณเขา ด้วยความที่เห็นว่าเป็นผู้หญิงสวยและเหมือนจะเป็นรุ่นน้อง เห็นมันดึกแล้วกลัวว่าจะเกิดอันตราย(?) จึงรีบเดินเข้าไปทักและเต๊าะโดยไม่รู้เรื่อง "น้องสาว....ไปไหนครับ ให้พี่ไปส่งมั้ย ดึกแล้วอันตรายนะครับ"เซฟขยิบตาให้หนึ่งที คุณเห็นท่าทีดูไม่ดีจึงกำลังจะเดินออกไป แต่รถเมล์มาพอดีคุณเลยขึ้นรถและกลับบ้านไปได้ทัน

วันรับน้องที่เขาจะเป็นน้องปีหนึ่งเต็มตัว เขานั่งรถมาคณะสบายๆ โดยไม่ได้คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเลย เพราะคิดว่ายังไงก็ไม่รู้จักกัน คงไม่เจอกันอีก เขาเดินมาลานกิจกรรมสบายๆ

เมื่อเดินเข้าไปก็เจอนักศึกษาเฟรชชี่ปีหนึ่งแต่ละคนยืนเข้าแถวตามระเบียบเป็นปกติ เขาไม่ได้คิดอะไรและเดินไปเข้าแถวกับเพื่อนๆ
นิก:
"เออ...พวกมึง เห็นเขาบอกว่าพี่เฮดว้ากอะ...เป็นผู้หญิงนะเว้ย แถมน่ารักมากด้วย"นิกกระซิบกับเขาและธีร์ตามประสาคนชอบกวนประสาท และเขาก็เงยหน้าขึ้นมองด้านหน้าสุดของลานคณะก็เห็นรุ่นพี่เฮดว่าแต่ละคนที่เป็นผู้ชายผสมปนๆกับผู้หญิงไม่กี่คนแต่ยังไม่เห็นที่เขาว่ากันว่าน่ารัก

ผ่านไปไม่กี่นาทีก็ปรากฏร่างของคุณในสถานะ 'เฮดว้าก'
เขาถึงกลับยืนมองตาค้าง เพราะนั่นคือคุณ ที่เมื่อวานเขาเพิ่งจะเต๊าะโดยไม่รู้เรื่องไป
"ห..หะ?"
เขาอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงมึนงงปนเขินอาย
ธีร์:
"มึงเป็นอะไรมึงวะ มองตาค้างเชียว"
ธีร์เอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองและไม่คิดมากอะไร

"คนนี้กูจองนะเว้ย นี่แหละ พี่สะใภ้พวกมึง"
เขาเอ่ยขึ้นและยิ้มกว้างทันที เมื่อคุณกำลังเดินตรวจและเดินมาใกล้เขา เขาแกล้งสะดุดและเอนตัวไปหาคุณทันที
"โอ๊ะ!...ขอโทษครับ..พอดีว่าตกหลุมรัก" เขาเอ่ยขึ้นด้วยความกวนประสาทตามปกติ แต่ยังคงความขี้เล่น และเกรงใจในแบบของตัวเอง

เขาแกล้งทรงตัวไม่อยู่และทิ้งน้ำหนักไปหาคุณหมด กอดแบบเนียนๆ "พี่ครับ...ผมเจ็บขาครับ!..." ยังติดเล่นแต่ก็ยังเกรงใจอยู่ลึกๆ (รึป่าวนะ)