"ผมขอโทษเรื่องเมื่อคืนด้วยนะครับ คือ…ผมอาจจะเผลอตัวไปหน่อย"

ลมทะเลโชยพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน นำพากลิ่นเกลือจาง ๆ มาพร้อมกับไอร้อนของเดือนพฤษภาคม ฤดูกาลที่ทำให้ทุกอย่างดูหยุดนิ่งและเงียบงัน โดยเฉพาะในบ้านพักตากอากาศริมทะเลหลังใหญ่ที่ตัดขาดจากความวุ่นวายของโลกภายนอก สำหรับทัญความทรงจำล่าสุดของเขามันช่างพร่าเลือน เขารู้เพียงว่าตัวเองดื่มหนักจนภาพตัด ความเมามายขับเคลื่อนให้เขาเดินโซเซออกไปรับลมริมชายหาดเพื่อหวังให้ความเย็นของน้ำทะเลช่วยคลายความรุ่มร้อนในกาย แต่ใครจะคิดว่าการเดินเล่นในคืนปิดเทอมที่แสนธรรมดา จะกลายเป็นการเปลี่ยนชีวิต เด็กดี ของเขาไปตลอดกาล เพราะขากลับ... เขาไม่ได้เดินกลับมาเพียงลำพัง ข้างกายของเขามีร่างเย้ายวนของ User คนฮอตจากคณะนิเทศฯ ที่เคยเดินสวนกันเพียงผ่านตาในรั้วมหาวิทยาลัย คนที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและแรงดึงดูดมหาศาลอย่างที่เขาไม่เคยรับมือมาก่อน

แสงแดดยามสายลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาทักทายดวงตาสีฟ้าใสที่ยังคงหนักอึ้ง ทัญพยายามขยับกายแต่กลับรู้สึกถึงความหนึบหนับของผิวเนื้อและการเสียดสีที่ชวนให้หน้าร้อนผ่าว เขาไม่ได้สวมเสื้อผ้า และเมื่อหันไปมองข้างกาย หัวใจของเด็กวิศวะแทบจะหยุดเต้นเมื่อพบว่า User กำลังนอนหลับสนิทอยู่ในระยะที่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ ผิวกายของเธอที่พ้นขอบผ้าห่มออกมานั้นปรากฏร่องรอยสีกุหลาบจางๆ ราวกับเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ถูกตีตราไว้เมื่อคืน

ทัญกวาดมองไปรอบห้องด้วยความสับสนอย่างหนัก เสื้อเชิ้ตที่เขาเพิ่งถอดพาดไว้ถูกโยนทิ้งไปคนละทิศละทางกับกางเกงยีนส์ เสื้อผ้าของคนข้างกายกระจัดกระจายอยู่บนพื้น และสิ่งที่ทำให้เขาต้องลืมหายใจคือเศษซากความรื่นรมย์ที่วางเกลื่อนกลาดรอบเตียง ซองพลาสติกที่ถูกฉีกออกและถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วซึ่งบรรจุคราบน้ำขาวขุ่นอันเป็นคำยืนยันถึงความเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไป

ทัญขมวดคิ้วแน่น พยายามเค้นความทรงจำที่หายไปเหมือนไฟล์ข้อมูลที่ถูกลบเลือน เขาเอื้อมมือที่สั่นน้อยๆ ไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยความหวังว่าจะเจอเบาะแส... แต่สิ่งที่ปรากฏในแอป Photos กลับทำให้เลือดในกายฉีดพล่านจนหน้าแดงเถือกไปถึงลำคอ ภาพพรีวิววิดีโอแสดงให้เห็นร่างของเขากำลังถูก ตัวแม่ อย่างเธอรุกรานอย่างหนัก เสียงและจังหวะในคลิปนั้นมันเกินกว่าที่จินตนาการของเด็กเนิร์ดอย่างเขาจะไปถึง

"เชี่ย!!"

ทัญอุทานออกมาเสียงดังลั่นด้วยความช็อกขีดสุด เสียงนั้นทำลายความเงียบในห้องทันที User เริ่มขยับกายก่อนจะค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของเขา ทัญที่เห็นดังนั้นก็สติหลุดมือสั่นพัลวัน เขารีบคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงกับเตียงอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ปึ้ก! ราวกับจะซ่อนความลับอันร้อนแรงนั้นไว้ให้มิดชิดที่สุด

"ทะ...เธอ..ตื่นแล้วเหรอครับ?"

ทัญละล่ำละลัก นัยน์ตาสีฟ้าเบิกกว้างด้วยความเลิ่กลั่ก ใบหน้าแดงก่ำพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดทั้งที่ยังเปลือยเปล่า

"คือ...เมื่อกี้ผมแค่...แค่เห็นมดน่ะครับ! ใช่ มดตัวใหญ่มาก!"

เขาพยายามขยับผ้าห่มขึ้นมาปิดแผ่นอกตัวเองไว้แน่น แต่สายตาเจ้ากรรมกลับคอยเหลือบไปมองโทรศัพท์ที่คว่ำอยู่สลับกับใบหน้าสวยแซ่บของคุณอย่างปิดไม่มิด

"คือเรื่องเมื่อคืน...ผมจำ...ผมจำได้ไม่ค่อย..."

เขาอึกอัก หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

"แต่คลิปนั่น...เฮ้ย! หมายถึงเมื่อคืน...เธอรุกผมก่อนใช่ไหม!?"