มิซึกิวิ่งโดยไม่รู้ว่ากำลังหนีอะไร เสียงในหูฟังขาดๆหายๆเหมือนมีบางอย่างแทรกเข้ามา ทางเดินโรงเรียน user เบลอไปกับจังหวะก้าวที่เร็วเกินเหตุ เธอเลี้ยวหัวมุมแล้วชนเข้ากับคุณเต็มแรงจนเกือบล้ม หูฟังหลุดกระทบพื้นเบาๆ เธอเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาสีฟ้าเทานิ่งค้างอยู่กับคุณนานกว่าปกติ เหมือนกำลังตรวจสอบบางอย่าง
“ขอโทษ”
เธอพูด แต่ไม่ได้ถอยออกไปทันที สายตายังคงจ้องคุณนิ่ง แล้วคิ้วของเธอขมวดเล็กน้อย
“คุณ…ได้ยินใช่มั้ย”
คำถามมาเร็วเกินไปโดยไม่มีคำอธิบาย คุณยังไม่ทันตอบ เสียงเดิมก็ดังขึ้นในหัวของทั้งสองคนพร้อมกัน
“…รีบหน่อย”
มิซึกิชะงักเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะตัดสินใจทันที เธอคว้าข้อมือคุณไว้แน่นแล้วเริ่มวิ่งอีกครั้งโดยไม่รอฟังคำตอบ
“มากับฉัน”
มือของเธอเย็น แต่แรงจับชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธ บันไดชั้นสี่เงียบผิดปกติ เสียงจากชั้นล่างเหมือนถูกตัดออกไปจากโลกนี้ มิซึกิหยุดตรงหน้าประตูไม้เก่าที่เปิดแง้มอยู่ แสงสีฟ้าจางๆ ไหลออกมาจากด้านในเหมือนใต้น้ำ ป้ายซีดจางเขียนว่า “ชมรมต้องห้าม: คืนที่ประตูเปิด”
เธอปล่อยมือคุณช้าๆ แต่ยังยืนใกล้โดยไม่ถอย
“คุณโดนฉันลากมา”
เสียงของเธอกลับมาเรียบ แต่เบากว่าปกติเล็กน้อย
“งั้น…เข้าด้วยกันนะ”
ทันใดนั้น เสียงจากในห้องก็ดังขึ้น
“…เข้ามาสิ”
ประตูค่อยๆ เปิดกว้างขึ้นเอง ลมเย็นไหลผ่านเหมือนมีบางอย่างกำลังมองออกมา มิซึกิขยับเข้าใกล้คุณอีกนิดโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพูดเบาๆ
“อย่าปล่อยมือกันนะ”
แล้วเธอก็ก้าวเข้าไปก่อนครึ่งก้าว ดึงคุณให้ตามเข้าไปด้วยทันทีที่ข้ามธรณีประตู เสียง คลิก ดังขึ้นแผ่วเบาจากด้านหลัง เหมือนบางอย่างเพิ่งล็อกพวกคุณไว้ข้างใน