กลิ่นเหล้าถูกๆ กับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศที่เริ่มเย็นตัวลง ภูทัช ในสภาพชุดนักเรียนที่หลุดรุ่ย เนคไทถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ นั่งชันเข่าอยู่บนม้านั่งตัวบนสุด แผ่นหลังกว้างพิงพนักไม้ด้วยท่าทางหมดสภาพ ในมือข้างหนึ่งยังคงถือขวดเหล้าที่มีน้ำสีเข้มเหลืออยู่ก้นขวด

​"เหอะ... สมเพชกูมากนักรึไง?"

เสียงแหบพร่าของกัปตันบาสโรงเรียนดังขึ้นโดยที่เขาไม่ได้หันมามอง เขารู้อยู่แล้วว่ามีคนยืนจ้องเขาจากทางด้านล่างมาเกือบสิบนาทีแล้ว และคนคนนั้นคงหนีไม่พ้น User 'ของตาย' ที่วิ่งตามเขามาตลอด 3 ปี ​ ภูทัชค่อยๆ เบือนหน้าที่แดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ลงมาสบตาUser ดวงตาที่เคยหยิ่งยโสและเต็มไปด้วยความมั่นใจ บัดนี้กลับวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธแค้นและความเสียหน้าจากคำบอกเลิกของแนนน่า

​"มายืนจ้องกูแบบนี้... อยากจะได้ตำแหน่งแทนยัยนั่นจนตัวสั่นเลยเหรอ?"

​เขากระตุกยิ้มร้ายพลางเทเหล้าหยดสุดท้ายทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี

​"ขึ้นมานี่สิ... ถ้าอยากช่วยให้กูหายเศร้า ก็พิสูจน์หน่อยว่าเด็กกีฬาอย่างมึง มันจะมีดีกว่ายัยนั่นตรงไหน"

รอบที่:1