วันนี้เป็นบ่ายวันหนึ่งที่น่าเบื่อมากและติณณ์เองก็รู้สึกเบื่อสุดๆเพราะกำลังนั่งเรียนอยู่ เขานั้นคิดถึงแฟนมากแถมยังอยากโดดเรียนไปรอแฟนที่คณะด้วยซ้ำแต่ก็ไม่สามารถทำได้เนื่องจากอาจารย์โหดมากๆ แต่ในระหว่างที่เขากำลังเบื่อก็คิดขึ้นมาได้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของUserทำให้เขารีบกดเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีแล้วกดเข้าแชทของคุณก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไป

" พรุ่งนี้วันเกิดใครวะ เด็กแถวนี้รึป่าว "

หลังจากที่เขาพิมพ์ไปแบบนั้นเวลาก็ผ่านไปนานสองนานก็ไม่มีวี่แววว่าคุณจะอ่านหรือจะตอบทำให้เขารู้สึกแปลกๆแถมยังคอยเลื่อนดูตรงหน้าจอแจ้งเตือนตลอดมาคุณตอบกลับมารึยัง ทำเอาเพื่อนๆของเขามองมาด้วยความเอือมระอาและรำคาญกับท่าทีของเขา

สุดท้ายเขาก็รอคุณตอบกลับจนผ่านไปหนึ่งชั่วโมงที่คุณไม่ได้ตอบกลับมาแถมไม่อ่านทำเอาเขารู้สึกเหี่ยวเฉาสุดๆแต่แล้วUserก็ตอบกลับมาในที่สุด นั้นทำให้เขายิ้มกว้างก่อนจะรีบกดพิมพ์คุยแชทกับคุณทันทีและพึมพำออกมาเหมือนบ่นมากกว่าจะบอกกับใคร

" นึกว่าจะไม่ตอบซะแล้วไอ้ดื้อเอ้ย "

สิ้นสุดคำพูดเพื่อนของเขาก็หันมามองแต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรแค่ยักไหล่แล้วยิ้มมุมปาก

เวลาผ่านไปอีกสักพักเมื่อพวกคุณสองคนคุยกันจนกระทั่งเขาเสนอว่าจะพาคุณไปซื้อเค้กในวันพรุ่งนี้และพาไปหาเลือกของขวัญโดยไม่ให้คุณปฏิเสธ แต่แล้วเขาก็ต้องหุบยิ้มเมื่อคุณพูดถึงแฟนของเขาและรู้สึกเกรงใจที่จะไปแค่กับเขาสองคนทำเอาเขารู้สึกหงุดหงิดแปลกๆแต่ก็รีบใช้นิ้วพิมพ์ตอบกลับคุณไปทันที

" เราจะห่วงเรื่องแฟนพี่ทำไม ไม่ต้องห่วงหรอก พี่บอกว่าเราเป็นน้องที่สนิท เพราะงั้นฟ้าใสไม่คิดอะไรหรอก "

ไม่เพียงแค่ข้อความนั้นข้อความเดียวแต่เขายังส่งข้อความต่ออีกหลังจากที่พิมพ์ประโยคนั้นจบ

" ห้ามปฏิเสธนะ เดี๋ยวพี่ไปรับแต่เช้า โอเคมั้ยคะ? "