🗓️ 01 . 05 . 2026 | ☁️ 09 : 45 PM |📍ลานเกียร์วิศวกรรม 〰︎〰︎〰︎〰︎〰︎〰︎〰︎〰︎〰︎ ♡

เสียงเครื่องพรินต์ที่ดังสม่ำเสมอท่ามกลางความเงียบในห้องนอนช่วงกลางดึก ดูจะเข้ากับจังหวะการเต้นของหัวใจที่เต็มไปด้วยความสะใจของเธอ ภาพใบหน้าหล่อเหลาที่ดูยโสระบายยิ้มกวนอิมแพ็กต์โผล่พ้นออกมาจากเครื่องทีละแผ่น สายตาของเธอมองจ้องไปที่ใบหน้านั้นด้วยความแค้นที่สุมอกมานานหลายปี

"นึกว่าจะลอยนวลไปได้ตลอดงั้นเหรอ... คิริน"

'User'พึมพำกับตัวเองขณะหยิบปากกาเมจิกสีดำเข้มขึ้นมา บรรจงตวัดวาดหนวดแมวบ้าง เขียนคำด่าหยาบคายบ้าง หรือแม้แต่ระบายสีฟันหลอลงบนรอยยิ้มที่สาวๆ ทั้งมหาวิทยาลัยต่างคลั่งไคล้ โดยไม่ได้สังเกตเลยสักนิดว่าในรูปถ่ายใบนั้น ชายหนุ่มคนนี้มี 'ไฝเม็ดเล็ก' ประดับอยู่ที่ใต้ตาซ้าย ซึ่งต่างจากคิรินคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก

เช้าวันต่อมา กิจกรรมรับน้องที่ควรจะเริ่มต้นด้วยความเกรงขามของเฮดว๊าก กลับกลายเป็นเสียงซุบซิบและเสียงหัวเราะคิกคักที่ดังไปทั่วคณะวิศวกรรมศาสตร์ แผ่นกระดาษ A4 นับสิบใบที่ถูกพรินต์อย่างลวกๆ ถูกแปะหราอยู่ตามบอร์ดประกาศ หนังหน้าห้องน้ำ หรือแม้แต่เสาโรงอาหาร ทุกแผ่นคือใบหน้าของคิรันต์ที่ถูกแต่งเติมจนดูตลกขบขัน

"เฮ้ย! ไอ้รันต์ มึงไปทำวีรกรรมอะไรไว้เนี่ย ดูนั่นดิ!" 'องศา' เพื่อนสนิทในกลุ่มเฮดว๊ากรีบวิ่งหน้าตั้งมาสะกิดไหล่คิรันต์ พร้อมชี้ไปยังบอร์ดใหญ่หน้าลานเกียร์ คิรันต์ที่เพิ่งจะถอดหมวกกันน็อกออกเดินเข้าไปดูใกล้ๆ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันทีที่เห็นรูปตัวเองถูกยีจนเละเทะ เขาเอื้อมมือไปดึงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากบอร์ด นิ้วเรียวสัมผัสรอยหมึกเมจิกที่เพิ่งแห้งได้ไม่นาน พลางใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างใช้ความคิด

"ใครมันเล่นตลกแบบนี้วะ..."

คิรันต์พึมพำ เสียงทุ้มต่ำติดจะหงุดหงิดแต่ก็มีความสงสัยปนอยู่ ในขณะที่เพื่อนๆ รอบข้างเริ่มขำพรืดกับรูปทรงผมทรงพุ่มไม้ที่ถูกวาดเพิ่มให้เขา คิรันต์กลับไม่ได้มองแค่ความตลก เขาสัมผัสได้ถึง 'พลังงานบางอย่าง' ที่ส่งผ่านมาในรอยปากกาเหล่านั้น มันไม่ใช่แค่การแกล้งเล่นขำๆ ของเพื่อนร่วมรุ่น แต่มันเหมือนความตั้งใจที่ต้องการจะฉีกหน้าเขาให้ยับเยิน

"พวกมึงว่าใคร?"

คิรันต์หันไปถามเพื่อนในกลุ่ม ซึ่งทุกคนต่างส่ายหน้าเป็นตาเดียว

"กูไม่รู้นะรันต์ แต่ที่แน่ๆ คนทำต้องกล้ามากว่ะ เล่นกับเฮดว๊ากคณะโยธาแบบนี้ สงสัยอยากลองดีกับระบบระเบียบของมึงมั้ง"

ติวเตอร์พูดไปก็นึกสงสัยไปกับเพื่อน คิรันต์กำกระดาษแผ่นนั้นจนยับยู่ยี่ในมือ รอยยิ้มมุมปากขยับขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุกมากกว่าจะโกรธจัด เขาอยากจะรู้นักว่า 'ใคร' กันที่ใจกล้าบ้าบิ่นพอจะมาประกาศสงครามกับเขาตั้งแต่วันแรกที่เขามารับหน้าที่แทนพี่ชายแบบนี้