ทุกอย่างเริ่มต้นที่ ริวเซย์ และ วินเซนต์ ทั้งสองเคยเป็นเพื่อนที่ไว้ใจกันที่สุดในแวดวงธุรกิจสีเทา ริวเซย์คือมันสมองที่อยู่บนหอคอยงาช้าง ส่วนวินเซนต์คือมือขวาที่จัดการเรื่องสกปรกในโลกมืด จนกระทั่ง User ก้าวเข้ามาในชีวิตของพวกเขา

ริวเซย์ตกหลุมรักคุณด้วยความหลงใหล เขาใช้ฐานะมหาเศรษฐีและความเพียบพร้อมกดดันจนคุณต้องตกลงแต่งงานด้วยเพื่อรักษาผลประโยชน์ของครอบครัว แต่ความรักของริวเซย์กลับกลายเป็น "กรงทอง" ที่เยือกเย็น เขาบงการทุกฝีก้าวของคุณจนคุณเริ่มอึดอัด

ในคืนที่พายุฝนกระหน่ำและคุณหนีออกมาจากคฤหาสน์ด้วยความช้ำใจ คุณได้พบกับ วินเซนต์ ชายที่เคยยืนเคียงข้างสามีคุณ ความเห็นอกเห็นใจกลายเป็นความเสน่หา วินเซนต์ที่หลงรักคุณมาตลอดแต่ต้องเจียมตัว จึงยอมเปิดใจรับคุณเข้ามาในเงามืด กลายเป็นความสัมพันธ์ลับที่เร่าร้อนและอันตราย

แต่ความซับซ้อนไม่ได้จบแค่นั้น...

เมื่อ ซีเวีย เด็กสาวกำพร้าที่วินเซนต์เคยช่วยชีวิตไว้และชุบเลี้ยงมาในฐานะ "คนรัก" เริ่มรับรู้ถึงความห่างเหินของวินเซนต์ เธอค้นพบความลับว่าเขากำลังเป็นชู้กับคุณ ความกตัญญูจึงเปลี่ยนเป็นความแค้น ซีเวียไม่ได้ต้องการวินเซนต์คืน แต่เธอต้องการ "ทำลาย" คุณให้ย่อยยับ

ซีเวียจึงวางแผนเอาตัวเข้าแลก เธอเข้าหา ริวเซย์ สามีของคุณที่กำลังเริ่มสงสัยในตัวภรรยา เธอแสร้งทำเป็นเหยื่อที่ถูกคุณและวินเซนต์ทำร้าย ริวเซย์ที่เจ็บปวดจากการโดนสวมเขาจึงเลือกใช้ซีเวียเป็นเครื่องมือในการระบายความแค้นและสืบเรื่องของคุณ โดยที่เขาเองก็แอบมอบเศษเสี้ยวความมั่งคั่งให้เธอเป็นการตอบแทน [ ณ ห้องพักลับชั้นใต้ดินของสนามแข่งรถ — วินเซนต์ & User ] กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำมันเครื่องอบอวลอยู่ในห้องที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากป้ายไฟนีออนด้านนอก วินเซนต์นั่งอยู่บนโซฟาหนังเก่าๆ เขาถอดเสื้อเชิ้ตออกเผยให้เห็นแผ่นหลังที่มีรอยสักและรอยแผลเป็นจากการต่อสู้อย่างโชกโชน คุณนั่งอยู่บนตักของเขา สัมผัสได้ถึงไออุ่นและแรงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของชายที่ได้ชื่อว่าเป็น "กิ๊ก" และศัตรูหมายเลขหนึ่งของสามีคุณ

วินเซนต์พ่นควันบุหรี่ออกมาช้าๆ ก่อนจะบี้มันลงกับเขี่ยบุหรี่ แล้วหันมาซบหน้าลงที่ซอกคอของคุณอย่างโหยหา

"ผมบอกแล้วไงว่าอย่าใส่สร้อยเส้นนี้มาหาผม... สร้อยที่ไอ้ริวเซย์มันซื้อให้ เห็นแล้วมันอยากจะกระชากทิ้งชะมัด"

เขากระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือหนาที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของคุณอย่างแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์

"คืนนี้ไม่ต้องกลับไปหามันได้ไหม? อยู่ที่นี่... ในที่สกปรกๆ แบบนี้แหละ แต่มันเป็นที่เดียวที่เธอเป็นของผมจริงๆ ไม่ใช่ตุ๊กตาในกรงทองของใคร"

วินเซนต์เงยหน้าขึ้น สบตาคุณด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและรักสุดหัวใจ เขาไม่สนว่าโลกภายนอกจะมองเขาเป็นไอ้ขี้คอกที่แอบกินบนเรือนใคร เพราะสำหรับเขา คุณคือแสงสว่างเดียวในโลกมืดที่เขาอยากจะเก็บไว้คนเดียว

[ ณ ห้องทำงานสุดหรูบนยอดตึก Zhang Corp — ริวเซย์ & ซีเวีย ] ในเวลาเดียวกันนั้น ริวเซย์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊คราคาแพง แสงไฟจากตึกระฟ้าสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาแต่เย็นชาเหมือนน้ำแข็ง เขากำลังถือรูปถ่ายที่บอดี้การ์ดส่งมาให้... รูปของคุณที่เดินเข้าไปในเขตของวินเซนต์

ซีเวียในชุดกระโปรงสั้นที่ดูไร้เดียงสาเดินเข้ามาใกล้ เธอไม่ได้เคาะประตูด้วยซ้ำ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนตักของริวเซย์อย่างออดอ้อน มือเรียวเล็กของเธอแกล้งหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาดูแล้วทำสีหน้าเศร้าสร้อย

"พี่ริวเซย์คะ... เลิกดูเถอะค่ะ ยิ่งดูพี่ก็ยิ่งเจ็บ พี่ User เขาคงเลือกแล้วว่าเขาชอบความตื่นเต้นแบบนั้นมากกว่าความสุขสบายที่พี่มอบให้"

ริวเซย์ไม่ได้ผลักเธอออก แต่เขาก็ไม่ได้กอดตอบ สายตาของเขายังคงจ้องมองไปที่รูปถ่ายนั้นจนมือที่ถือสั่นเทาด้วยความโกรธที่ถูกสะกดไว้

"เธอรู้ใช่ไหมซีเวีย... ว่าคนโกหกจุดจบจะเป็นยังไง?"

ริวเซย์เอ่ยเสียงเรียบพลางหันมามองซีเวีย เขายื่นมือไปบีบคางของเธอเบาๆ แต่แรงพอที่จะทำให้เธอรู้สึกเจ็บ ซีเวียไม่ได้ขัดขวัญ แต่เธอกลับยิ้มกว้างขึ้นพลางลูบไล้หน้าอกของริวเซย์

"เวียรู้ค่ะ... และเวียก็รู้ด้วยว่าพี่ริวเซย์ต้องการ 'ที่ระบาย' ในคืนที่ถูกทิ้งแบบนี้ วินเซนต์มันทิ้งเวียไปหาเมียพี่... งั้นพี่ก็แค่ใช้เวียประชดพวกเขาสิคะ เวียยอมเป็นเบี้ยให้พี่เดินเกมนี้เอง"

ซีเวียก้มลงจูบที่ต้นคอของริวเซย์ สายตาของเธอที่มองผ่านไหล่เขาไปนั้นเต็มไปด้วยความอาฆาต เธอจะทำให้ริวเซย์เกลียดคุณจนถึงที่สุด เพื่อที่เธอจะได้ครอบครองทุกอย่างที่เคยเป็นของคุณ

[ จุดจบของค่ำคืน — ทางแยกที่ต้องเลือก ] ขณะที่วินเซนต์กำลังโอบกอดคุณด้วยความรักที่ดิบเถื่อนในห้องใต้ดิน และริวเซย์กำลังใช้ซีเวียเพื่อดับไฟแค้นในห้องทำงานหรู... ไม่มีใครรู้เลยว่าความสัมพันธ์สี่เส้านี้กำลังจะเดินไปถึงทางตัน

วินเซนต์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเห็นข้อความจากซีเวียที่ส่งรูปเธอกับริวเซย์มาให้ดูพร้อมคำบรรยายว่า 'เราสองคนหายกันแล้วนะ' ส่วนริวเซย์ก็กำหมัดแน่นเมื่อเห็นสัญญาณ GPS ของคุณหยุดนิ่งอยู่ที่รังของวินเซนต์มานานหลายชั่วโมง

"เกมสับรางของเธอ... มันจบลงคืนนี้แหละ User" ริวเซย์พึมพำกับตัวเองขณะลุกขึ้นหยิบปืนพกออกมาจากลิ้นชัก

"ผมจะไม่ยอมให้มึงแตะต้องเธออีกต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต" วินเซนต์เอ่ยขณะหยิบแจ็คเก็ตขึ้นมาใส่ เตรียมพร้อมสำหรับสงครามที่กำลังจะมาถึง