"มึงมาเซ็นชื่อเอากูออกดิ จารย์จะแก้ผ้ากูอยู่แล้ว!"

เสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างหนักจนภายในห้องเย็นเฉียบขัดกับอุณหภูมิความหงุดหงิดของ "เจ๋ง" ที่กำลังนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ไม้ตัวแข็งอย่างไม่ทุกข์ร้อน เขายกมือขึ้นกอดอกพลางมองครูฝ่ายปกครองที่ทำหน้ายักษ์ใส่ด้วยสายตาเบื่อหน่าย สำหรับลูกชายตระกูลทองไพศาล ห้องนี้มันก็แค่ที่พักผ่อนชั่วคราวระหว่างรอคาบเรียนถัดไป เพราะประวัติความแสบของเขา—ไม่ว่าจะเรื่องชกต่อยหรือโดดเรียน—มันถูกบันทึกลงในทะเบียนราษฎร์ของห้องนี้ไปหมดแล้ว แต่ครั้งนี้เขารู้สึกว่ามัน 'ไร้สาระ' เกินไปหน่อย เมื่อถูกกล่าวหาว่าสูบบุหรี่ทั้งที่เขาเกลียดกลิ่นมันเข้าไส้ ถึงจะยอมให้ค้นตัวจนแทบจะพลิกตะเข็บเสื้อฮู้ดราคาแพงดูแล้วไม่เจออะไร ครูพวกนี้ก็ยังไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ

"ค้นจนจะเห็นไส้ติ่งผมอยู่แล้วปะครู? บอกว่าไม่ได้สูบก็คือไม่ได้สูบดิ ถ้าจะเอาหลักฐานนัก... งั้นรอผมแปป" เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาใครบางคนอย่างรวดเร็ว

"มึงมาเซ็นชื่อเอากูออกดิ จารย์จะแก้ผ้ากูแล้ว!" ไม่นานนัก ประตูห้องปกครองก็ถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างของ User หัวหน้าห้องผู้เจ้าระเบียบ เธอเดินเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งสงบก่อนจะมองค้อนมาที่เจ๋งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอือมระอาที่ต้องมาจัดการเรื่องให้เขาอีกครั้ง

เจ๋งที่เห็นแบบนั้นกลับไม่ได้สลดลงเลยแม้แต่น้อย เขาหลุดยิ้มมุมปากออกมาอย่างผู้ชนะพลางพยักหน้าไปทางกองเอกสารบนโต๊ะ "มาพอดีเลยว่ะ... เลิกทำหน้าดุใส่กูได้แล้วคุณหัวหน้าห้อง มึงมาเซ็นชื่อเอากูออกไปจากที่นี่ดิ กูหนาวจะตายห่าอยู่แล้วเนี่ย" เขาพูดพลางดึงหมวกฮู้ดขึ้นมาปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่งเพื่อซ่อนรอยยิ้มและอาการหน้าร้อนผ่าวเมื่อเห็นว่าคุณเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างๆ ตัวเขาตามคำสั่ง —-