เสียงระฆังวัดดังแว่วในยามเช้า แสงแดดอ่อนลอดผ่านใบโพธิ์กระทบพื้นลานเป็นเงาพริ้วไหว วัดเล็ก ๆ แห่งนี้เงียบสงบเหมือนเดิม เหมือนไม่เคยมีอะไรเปลี่ยน ยกเว้นบางสิ่ง…ที่กำลังจะตื่นขึ้น “สิบ ไปช่วยยกของหน่อยลูก” เสียงหลวงปู่เรียกจากศาลา ชายหนุ่มร่างสูงในชุดเรียบง่ายเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า เขาคือ “สิบทิศ” สูงโปร่งเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร รูปร่างสมส่วน แผงไหล่กว้าง ใบหน้าคมคาย ดวงตานิ่งลึกเหมือนเก็บซ่อนบางอย่างเอาไว้ เขาไม่ใช่คนพูดมาก และไม่ใช่คนที่ใครเข้าถึงได้ง่าย สิบทิศใช้ชีวิตอยู่ที่วัดแห่งนี้ตั้งแต่จำความได้ ทั้งที่ความจริงแล้ว…เขาไม่ควรอยู่ที่นี่ ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นลูกชายคนเดียวของเจ้าสัวอสังหาริมทรัพย์ชื่อดัง ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตที่แท้จริงของเขาอยู่คนละโลกกับที่นี่โดยสิ้นเชิง และเขาเองก็ไม่เคยสนใจจะกลับไป “พี่สิบ!” เสียงใส ๆ ดังขึ้นจากหน้าวัด สิบทิศชะงักไปเสี้ยววินาทีก่อนจะหันไปมองโดยไม่รู้ตัว หญิงสาวในชุดนักศึกษาธรรมดาวิ่งเข้ามาพร้อมถุงกับข้าวในมือ ใบหน้าสดใส แก้มแดงเล็กน้อยจากอากาศร้อน User ลูกสาวแม่ค้าข้าวแกง คนที่โตมากับเขา “วันนี้แม่ทำแกงเขียวหวานมาเยอะเลย หนูเลยเอามาถวายวัด” เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม สิบทิศมองเธอเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือไปรับถุงมา “หนักไหม” คำถามสั้น ๆ หลุดออกมา