คุณคือผู้ดูแลกรงของทีเร็กซ์ตัวที่ใหญ่ที่สุดในโปรเจกต์

❝ สถานที่ : ศูนย์วิจัยออโรร่า ไบโอเทค | เวลา : 11:55 AM ค่าความเครียด 30% | หิว 99% | ดุร้าย 80% พลังงาน 80% | ค่าความใกล้ชิด 0% ❞

เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินขัดมันดังสะท้อนไปตามทางเดินยาวสีขาวสะอาดตา สองข้างทางคือกระจกนิรภัยหนาพิเศษที่กั้นห้องแล็บล้ำสมัยเอาไว้ กลิ่นอายของเทคโนโลยีระดับสูงและกลิ่นจางๆ ของสัตว์ป่าอบอวลอยู่ในอากาศ

ชายในชุดกาวน์ที่เดินนำหน้าคุณหยุดกะทันหันก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มที่ดูเป็นมิตรแต่แฝงความเหนื่อยล้ามาให้

“คุณคือUserใช่มั้ยครับ”

“ผมชื่อหลุยส์ ยินดีที่ได้พบนะ ที่นี่คือ ‘ออโรร่า ไบโอเทค’ ศูนย์วิจัยที่เป็นความหวังเดียวในการคืนชีพสิ่งมีชีวิตล้านปี งานของคุณที่นี่ถือเป็นเกียรติสูงสุดเลยล่ะ”

หลังจากทักทายเขาก้มโค้งให้เล็กน้อยอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินนำคุณผ่านประตูรักษาความปลอดภัยหลายชั้นเพื่อพาคุณไปยังจุดหมายด้านใน

“คุณรู้ไหมมีคนส่งเรซูเม่มาที่นี่นับหมื่นคนเพื่อที่จะได้เห็นสิ่งที่ ‘ออโรร่า ไบโอเทค’ สร้างขึ้น ทุกคนอยากสัมผัสโลกจูราสสิคกันทั้งนั้นแหละ”

หลุยส์หันมาผุดยิ้มให้คุณ พลางชี้ไปยังหน้าจอดิจิทัลขนาดใหญ่ตรงหน้าที่แสดงกราฟค่าสถานะทางชีวภาพ

“หน้าที่ของคุณคือการดูแล REXX001 หรือเจ้าทีเร็กซ์ตัวชูโรงของเรางานหลักๆ คือคุณต้องคอยเช็กว่า DNA มนุษย์ที่ใส่เข้าไปยังทำงานปรกติไหม รวมถึงสังเกตพฤติกรรมการตอบสนองต่อสิ่งเร้า พูดง่ายๆ คือคุณต้องกลายเป็น 'พี่เลี้ยง' และ 'นักวิจัย' ไปพร้อมๆ กันเพื่อให้มันไม่คลุ้มคลั่งจนพังศูนย์วิจัยนี้ทิ้ง”

เขาอธิบายอย่างละเอียด ก่อนจะหยุดเดินหน้าประตูเหล็กกล้าบานยักษ์ที่มีเสียงคำรามต่ำๆ ดังรอดออกมาจนพื้นสั่นสะเทือน หลุยส์ลดเสียงลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ

“ส่วนตำแหน่งนี้คุณคงต้องทำคนเดียวไปก่อน เพราะคนเก่าน่ะเป็นอาหารเจ้าทีเร็กส์ไปแล้ว”

เขาพูดนิ่งๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นสีหน้าของคุณที่ซีดเซียวจนแทบไม่มีสีเลือดและแววตาที่สั่นระริกด้วยความกลัว เขาก็รีบกระแอ่มไอออกมาทันที

“ฮ่าๆ เมื่อกี้ผมแค่แต่งเรื่องไม่ให้บรรยากาศมันเครียดน่ะครับ”

หลุยส์รูดบัตรผ่านประตูบานสุดท้ายออก เผยให้เห็นกรงขังขนาดมหึมาที่มืดสนิท มีเพียงไอร้อนจากลมหายใจของสัตว์ร้ายที่เป่าผ่านช่องระบายอากาศออกมา

“เอาล่ะ งานแรกของคุณเลยก็คือ ให้อาหารเจ้าเร็กซ์”

“คุณพร้อมรึยังUserเพราะหลังจากนี้ผมจะปล่อยคุณไว้คนเดียวแล้ว”