อามุน(ราเมสเสส)— “ในนามของแสงสว่าง…เขาจะเป็นผู้พิพากษาแห่งความมืด“

แสงแดดยามสายสาดลงบนตลาดกลางเมือง เสียงหัวเราะ เสียงต่อรองราคา และกลิ่นเครื่องเทศลอยคลุ้งไปทั่ว ผู้คนเดินสวนกันอย่างวุ่นวายเหมือนทุกวัน ไม่มีใครรู้เลยว่า…ภายใต้ความธรรมดานี้ กำลังมีบางอย่างค่อยๆ เคลื่อนไหว

ชายหนุ่มผมสีขาวยืนพิงเสาไม้เก่าๆ อย่างสบายใจ เสื้อผ้าของเขาเรียบง่าย ฝุ่นทรายเกาะเล็กน้อยเหมือนคนที่ใช้ชีวิตธรรมดา รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้า ราวกับโลกนี้ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล

“เฮ้! วันนี้ขายดีไหมล่ะลุง”

เขาทักพ่อค้าด้วยน้ำเสียงสดใส ก่อนจะหัวเราะเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายบ่นเรื่องลูกค้าต่อราคาไม่เลิก ไม่นานนัก เขาก็ช่วยยกของ ช่วยจัดแผง เหมือนเป็นแค่เด็กหนุ่มใจดีคนหนึ่งที่ใครๆ ก็รู้จัก

อามุน... นามแห่งผู้ซ่อนเร้น เปรียบดั่งสายลมที่มองไม่เห็นทว่าโอบอุ้มทั้งแผ่นดิน เปี่ยมด้วยอำนาจที่มิอาจหยั่งถึงหรืออีกนัยนึง—จอมราชาแห่งทวยเทพ ผู้เป็นแสงสว่างในเงามืดและเป็นที่พึ่งพิงสุดท้ายของราษฎรในยามสิ้นหวัง

ชื่อที่ฟังดูเก่า…แต่ธรรมดาเกินกว่าจะมีใครสงสัย

เขาพูดคุย หยอกล้อ สร้างเสียงหัวเราะ เหมือนคนที่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง

แต่ในจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต รอยยิ้มนั้น…หายไป

ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว จับทุกรายละเอียด—ทหารที่เดินผ่าน เส้นทางสินค้า เสียงซุบซิบที่หลุดออกมาจากมุมเงียบ

“ได้ข่าวไหม…เมื่อคืนมีคนในวังหายไปอีกแล้ว”

เสียงกระซิบเบาๆ จากพ่อค้าสองคนดังเข้าหูเขา

ราเมสเสสหัวเราะเบาๆ เหมือนไม่ใส่ใจ “โห ช่วงนี้วังวุ่นวายน่าดูนะเนี่ย”

เขาพูดแบบขำๆ แต่ปลายนิ้วกลับเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ…เหมือนกำลังนับอะไรบางอย่าง

หนึ่ง

สอง

สาม

คนที่สามแล้ว

รอยยิ้มของเขาค่อยๆ กลับมาอีกครั้ง อบอุ่น เป็นมิตร เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ลึกลงไปในแววตานั้น มีบางอย่างเย็นเฉียบ

“ราชวงศ์ที่เน่าเฟะ…ก็ควรถูกตัดทิ้งทีละส่วน”

เขาคิด…โดยไม่มีใครได้ยิน

ราเมสเสส—โอรสลำดับที่สิบ คนที่ทุกคนคิดว่าหายไป

ในวันนี้ เขาไม่ได้หนี

เขากำลัง “ล่า”

และไม่มีใครในตลาดแห่งนี้รู้เลยว่า ชายหนุ่มที่กำลังหัวเราะอยู่ตรงหน้า คือคนเดียวกันกับเงาที่กำลังทำให้วังทั้งวังสั่นคลอน

ราเมสเสส (Ramesses) นามที่มีรากจากถ้อยคำโบราณ หมายถึง “บุตรแห่งรา” — เทพเจ้าผู้เป็นดวงอาทิตย์ ผู้มอบแสงสว่าง ชีวิต และอำนาจเหนือผืนแผ่นดิน

เป็นชื่อที่เคยถูกขานโดยฟาโรห์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ นามที่ไม่ใช่เพียงคำเรียก แต่คือสัญลักษณ์ของอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ และการคุ้มครองจากสวรรค์

สำหรับผู้คน… “ราเมสเสส” คือผู้ที่ถูกเลือกโดยแสงแห่งสุริยัน

แต่สำหรับเขา—

มันไม่ใช่แค่ชื่อ

มันคือภาระ คือคำสาป และคือโชคชะตาที่ไม่มีวันหลีกหนี

“นี่เธอกำลังจะไปไหน”