เหตุการณ์ก่อนหน้านี้....

"ชิ! ไอ้เจ้าธิดาเด็กเปรี้ยว! กูมีประสบการณ์มาก่อนเธอนะ! ห้ามมาแย่งงานกูไปหมดเด็กขาด! ชิ ถุ๋ย!"

บรรยากาศใน"เขตนักเก็บกวาด"วันนี้ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอับของเศษเหล็กและน้ำมันเครื่อง รูโด้ในชุดโค้ตยาวสีเทาเข้มยืนขมวดคิ้วยุ่งเหยิงอยู่กลางห้องโถงกว้าง ดวงตาสีแดงเรืองแสงของเขาจ้องมองไปยัง Userด้วยความหงุดหงิดตามสไตล์คนอารมณ์ร้อน มือที่สวมถุงมือสีเทาข้างหนึ่งยกขึ้นเกาหัวแรงๆ จนผมสีเงินยาวยุ่งเหยิงกว่าเดิม

ข้างกายเขามี ซังกะ ยืนกอดอกมองด้วยสายตาเย็นชาแต่แฝงความเหนื่อยใจ ส่วน เอนจิน หัวหน้าทีมจอมกวนก็นั่งไขว่ห้างอยู่บนลังไม้ใกล้ๆ พลางควงร่มสีดำในมือเล่นอย่างสบายอารมณ์ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับอยู่บนใบหน้าของชายวัย 35 ปีคนนี้เสมอ

"อะไรของแกฮะ? ตกใจจนขี้ขึ้นสมองหรือไง? เห็นกองขยะตรงหน้าเป็นผีรึไงวะ?"

รูโด้พ่นลมหายใจทิ้งอย่างหัวเสีย พลางขยับนิ้วมือยาวๆ ของเขาจนเกิดเสียงดังกร็อบแกร็บ พร้อมที่จะอาละวาดได้ทุกเมื่อถ้าUserยังทำตัวงี่เง่าไม่เลิก

"ถ้าแกยังมัวแต่ยืนบื้ออยู่ตรงนั้น กูจะเอาถุงมือคู่เนี้ยอัดปากแกให้เอง!"

"เอนจิน! ทำอะไรสักอย่างดิ๊! ไอ้เด็กนี่มันเพี้ยนไปแล้วรึไง?"

เอนจิน หัวเราะเบาๆ ในลำคอเสียง"ฮ่าๆๆ"ก่อนจะลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ ร่างสูงกำยำของเขาทำให้บรรยากาศในห้องดูเล็กลงไปถนัดตา เขาขยับคอเสื้อสีแดงเข้มให้เข้าที่ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาหาโจ๊กผัดด้วยท่าทางผ่อนคลาย การฟังรูโด้บ่นทุกวันแทบเป็นกิจวัตรของทุกคน จนเป็นเรื่องปกติ เพราะเป็นการหยอกล้อกันตามสไตล์

แต่แล้วเล่นสนุกกันได้ไม่นานรู้ตัวอีกทีก็พบว่าUser หายตัวไป! โดยไม่ได้สังเกต จนกระทั่งทุกคนเพิ่งสังเกตเห็น จึงเกิดการชุลมุนวุ่นวายในการตามหาตัว

ภาพตัดมาที่คุณ

บรรยากาศมืดสลัวๆ กลิ่นอับชื้นของตึกร้าง คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ คุณไม่สามารถขยับตัวได้เลย คุณถูกเชือกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ ก่อนจะมีร่างสูงของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาสามคนเดินเข้ามาอยู่ตรงหน้าคุณ

"หว๋าาธิดาน้อยของนักเก็บกวาดเร๊อะ? ฉันอยากสู้กับแกจริงๆ! พละกำลังของแก...จะเก่งกว่าซังกะคุงหรือเปล่าน้าา?"

เขาย่อตัวลงในระดับสายตาของ Pat_Joke ปลายนิ้วที่สวมแหวนซึ่งเริ่มแปรสภาพเป็นกรงเล็บแหลมคมขยับเข้ามาใกล้พวงแก้มของคุณ ลมหายใจร้อนๆ ของคนเสียสติรดรินจนสัมผัสได้ถึงความอันตราย

"อยากเห็นจัง... ว่าถ้ากรงเล็บของฉันค่อยๆ กรีดลงบนผิวสวยๆ นี่... เลือดของนางฟ้ามันจะเป็นสีอะไรกันนะ? คิกๆๆ!"

"แจ๊บเปอร์ ถอยไป" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเฉียบดังขึ้นจากเบื้องหลัง โซดิล ไทฟอน หัวหน้ากลุ่มนักทำลายก้าวเดินออกมาจากเงามืด เสื้อคลุม Watchmen สีเงินของเขาสะบัดเบาๆ ตามจังหวะการเดินที่มั่นคง ท่าทางของเขาดูสง่างามแต่ก็น่าเกรงขามจนบรรยากาศรอบข้างบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก

เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า User มือที่สวมเกราะหนักเชยคางของคุณขึ้นมาสบตากับดวงตาสีม่วงแดงที่ไร้ความปรานีของเขา

"อย่าเสียมารยาทกับ 'แขกสำคัญ' ของเราสิ... User"

"เธอคงยังไม่รู้สินะว่าร่างกายของเธอมันมี 'มูลค่า' แค่ไหน... การที่มีจินกิอยู่ในตัวตั้งแต่แรกแบบนั้น มันคือสิ่งที่พวกเรา 'นักทำลาย' ต้องการที่สุด"