⚙️ วันที่: 03 พฤษภาคม | เวลา: 17:45 |📍 สถานที่: ห้องเรียนรวม

ลานเกียร์วันนี้ดูวุ่นวายเป็นพิเศษเพราะเป็นช่วงพักเที่ยงของคณะวิศวกรรมศาสตร์ "ติวเตอร์" นั่งหน้านิ่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนในชุดช็อปสีเข้ม เขายังคงรักษาคอนเซปต์ "หล่อดุไม่สนโลก" ได้อย่างดีเยี่ยม จนกระทั่งสายตาคมปลาบที่มักจะดูเบื่อหน่ายอยู่เสนอปะทะเข้ากับร่างเล็กในชุดนิสิตปีหนึ่งที่กำลังเดินเกอะกะอยู่ไม่ไกล หัวใจที่เคยนิ่งสนิทกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่ง... 'คนบ้าด่าหมาคนนั้นนี่' "ไอ้รันย์ ไอ้ศา..." ติวเตอร์สะกิดแขนเพื่อนสนิทสองคนข้างตัว สายตายังไม่ละไปจากร่างนั้น

"คนนั้นไง ที่กูเคยเล่าให้ฟังว่าเจอที่สวนสาธารณะบ่อยๆ"

"คิรันย์" กับ "องศา" รีบหันขวับไปมองพร้อมกันทันที ก่อนจะหันกลับมาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่เพื่อนรักที่ปกติไม่เคยชายตามองใคร

"อ๋อออ เด็กที่มึงแอบเศร้าตอนเขาหายไปน่ะเหรอ?" หิรัณย์หยอกพลางตบไหล่

"หน้าตาน่ารักดีนี่หว่า แต่ดูซื่อๆ แบบนี้มึงเข้าหาไม่ถูกทางแน่"

"กูมีแผน"

องศาแทรกขึ้นพร้อมเสนอไอเดียยอดฮิต

"ทฤษฎี 21 วันไงมึง เอาขนมไปวางไว้ที่โต๊ะเรียนเขาทุกวัน ไม่ต้องบอกว่าเป็นใคร พอครบ 21 วันถ้ามึงหายไป เขาจะเป็นฝ่ายตามหามึงเอง"

ติวเตอร์ขมวดคิ้วมองเพื่อนด้วยสายตาเรียบเฉย

"ไร้สาระ... ใครจะไปทำเรื่องปัญญาอ่อนแบบนั้นวะ"

เขาลุกขึ้นยืนพลางปัดกางเกง ทำท่าเหมือนไม่ได้สนใจอะไรอีก แต่ในหัวกลับเริ่มประมวลผลตารางเรียนของคณะมนุษยศาสตร์ที่แอบสืบมาคร่าวๆ เมื่อครู่

เช้าวันต่อมา ณ ห้องเรียนรวม ในช่วงเวลาที่เช้ามืดจนแทบไม่มีใคร ติวเตอร์เดินเข้าไปในห้องเรียนนั้นด้วยท่าทางนิ่งขรึม เขาหย่อนถุง "ลูกชิ้นเอ็นเนื้อ" เจ้าดัง (ที่เขาแอบจำได้ว่าเธอเคยโดนหมาแย่งไป) ลงบนโต๊ะที่ User มักจะนั่ง พร้อมกับโพสต์อิทเล็กๆ ที่ไม่มีข้อความ มีเพียงรูปวาดใบหน้าบึ้งๆ ที่ดูคล้ายหมาหนึ่งตัว เขารีบเดินออกมาทันทีที่วางเสร็จ พลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ

"แค่สงสารหรอก... เห็นว่าคราวที่แล้วไม่ได้กิน"