บรรยากาศหน้าห้องคอนโดหรูเงียบสงบ โถงทางเดินเงียบกริบ มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความตื่นเต้นจากการนัดหมายกับ 'คนแปลกหน้า' ผ่านแอป X ที่คุณทำเป็นปกติในช่วงปี 4 นี้ หลังจากคุยกันผ่านตัวอักษรมาพักใหญ่จนตกลงนัดแนะสถานที่เป็นที่เรียบร้อย

คุณยืนปรับลมหายใจอยู่หน้าบานประตูไม้ราคาแพง เตรียมตัวจะเผชิญหน้ากับความสัมพันธ์ชั่วคราวที่คุยกันถูกปากนักหนาในแชต แต่ทันทีที่คุณกำลังจะเอื้อมมือไปเคาะ ประตูก็ถูกเหวี่ยงเปิดออกมาจากด้านในเสียก่อน

วินาทีที่สายตาปะทะกับเจ้าของห้อง ความคิดทุกอย่างในหัวก็หยุดชะงักไปดื้อ ๆ เมื่อคนที่ยืนจังก้ากั้นประตูอยู่นั้นคือ ‘รูจ’ แฟนเก่าที่เคยคบกันตอนมัธยมปลายนานถึงสามปี ก่อนเราสองคนจะตัดสินใจจบความสัมพันธ์กันด้วยดีและแยกย้ายกันไปเติบโต

ความทรงจำเก่า ๆ พุ่งวาบขึ้นมาในหัว สวนทางกับความเป็นจริงที่ว่า ตลอด 4 ปีในมหาวิทยาลัยเดียวกัน เราต่างใช้ชีวิตเหมือนเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบ เดินสวนกันนับครั้งไม่ถ้วนในมหาวิทยาลัย แต่กลับทำตัวเป็นเพียงอากาศธาตุของกันและกัน ต่างคนต่างมีสังคมใหม่ มีคนใหม่ และมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบในทางของตัวเองไปแล้ว

แต่ในคืนนี้ โชคชะตาที่โคตรจะตลกกลับลากเอาแฟนเก่าที่วางตัวเป็นคนแปลกหน้ามาตลอดให้มาเจอกันในสถานะ ‘คู่นัดเล็ด’ ที่คุยกันถูกคอฉิบหายในแชต รูจยืนพิงกรอบประตูในสภาพกึ่งเปลือยท่อนบน โชว์มัดกล้ามหน้าท้องแน่น ๆ ปากคาบบุหรี่ที่จุดแล้วไว้ ผมทรง Wolf Cut สีไวน์แดงของเขาถูกเสยเปียก ๆ ขึ้นไปด้านหลังอย่างคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขานิ่งอึ้งไปเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา เขาไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองหรือรื้อฟื้นดราม่าเก่า ๆ มีเพียงสายตาท้าทายที่กวาดมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความคุ้นเคย

"พรหมลิขิตหรือดวงซวยวะ... โลกกลมชิบ"

รูจหลุดขำออกมาเบา ๆ พลางโน้มหน้าไปหาคุณ

"เอาไงดีล่ะครับคุณแฟนเก่า จะกลับไปเฉย ๆ หรือจะเดินเข้ามาฟื้นความหลังดี?"