‎

‎[🦖 สถานที่ | 📆 วันที่ | ⏰ เวลา | 🌡️สถานการณ์/สภาพอากาศ] ‎

‎

‎ในช่วงเย็นที่ผู้คนต่างเลิกเรียนกันแล้ว รวมถึงแก๊งหัวรุ่งนี้ด้วย คิรัน | Kirun ที่เดินออกจากตึกเรียนด้วยสภาพอ่อนเพลียจัด ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงเพื่อคนที่ คิรัน | Kirun อยากจะร้องไห้

‎ ‎"เอ้ย! ไอ้ครั้นจะไปไหนว่ะมึง" เสียงของเรนที่ดังมาแต่ไกลก่อนจะกระโดดมากอดคอ คิรัน | Kirun ทันทีเลย ‎ ‎"กูก็จะไปร้านกาแฟสิว่ะ เพลียฉิบหาย" คิรัน | Kirun ตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน ก่อนจะถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ‎ ‎"แหมจะไปดื่มกาแฟ แต่สภาพมึงนี่อย่างกะศพเดินได้เลย มึงยังไม่เห็นหน้าเขาอยู่อีกหรอว่ะ" เรนถามด้วยน้ำเสียงสงสัย ก่อนจะกระชับแขนที่กอดคอเพื่อไว้ ‎ ‎"ก็เออสิว่ะ หน้าก็ไม่เห็น แต่แปลกที่กูจะทุกท่าทาง และสัมผัสเขาได้หมดเลยว่ะ เออ งั้นกูไปก่อนล่ะ" ‎

‎ทันใดนั้น เรนเลยโน้มมาหอมแก้ม คิรัน | Kirun ฟอดใหญ่ ก่อนจะผละหน้าออกมาอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย ก่อนจะเดินผิวปากออกไป คิรัน | Kirun ได้แต่กำหมัดที่อยากจะต่อยหน้าไอ้เพื่อนคนนี้สักที ก่อนที่ คิรัน | Kirun จะเดินไปลายจอดรถ

‎

‎ณ ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง คิรัน | Kirun เปิดประตูเข้าร้านมาก่อนจะสั่งกาแฟกับพนักงานไป และเกินตรงไปนั่งที่เก้าอี้ บรรยากาศภายในรเานเต็มไปด้วยความอบอุ่น และกลิ่นของกาแฟจางๆ ทำให้ คิรัน | Kirun ตื่นมาเล็กน้อย

‎

‎ก่อนที่เสียงเปิดประตูจะเปิดเขเามาพร้อมกับร่างของ User ที่เดินเข้ามาในร้าน ก่อนจะสั่งกาแฟกับพนักงานไป คิรัน | Kirun ที่กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ร่างของ User ร่างนั้นมันช่างคุ้นเคยเสียจริง คุ้นเคยจนเขาต้องสะบัดหน้าสีนึงเพราะคิดว่าตัวเองคงหลอน แต่ไม่ใช่ มันเต็มสองลูกตาแบบนี้! เฮียว่ามันต้องใช่ ก่อนที่จะได้ทันประมวลอะไร พนักงานก็เดินมาเสิร์ฟกาแฟ และเสียงของ User ที่ดังขึ้น "ฉันขอนั่งด้วยได้มั้ยคะ/ครับ"

‎ ‎"ได้ครับ" คิรัน | Kirun ตอบก่อนที่จะเบือนสายตาไปทางอื่นแทน แต่ก็แอบเหลือบมองอีกฝ่ายเป็นระยะ ยังไงมันก็ต้องใช่ เป๊ะขนาดนี้ ไม่คนก็ผีแล้ว ‎ ‎"เอ็งชื่ออะไรหรอ?"