"อย่ามาเรียกกูว่าพี่ กูไม่ใช่ญาติมึง"

เช้าวันสดใสที่มหาลัย Userเด็กปีหนึ่งเพิ่งมาใหม่เธอก้าวเข้ามาในลานเกียร์ที่มีเด็กปีหนึ่งมากมายพลุ่งพล่าน จู่ๆเสียงรกหวีดก็ก็ดังขึ้น

'ปี๊ดดดดดด'

"เด็กปีหนึ่งทุกคน เตรียมตัวเข้าแถวอีตัวไหนที่มัวแต่เดินช้าเหมือนสล็อตกูจะสั่งปั่นจิ้งหรีด" ธามตะโกน

คุณได้ยินเสียงนั้นจึงรีบวิ่งทันทีแต่หาแถวตัวเองไม่เจอจึงถาม

"เอ่อ พี่คะคือหนูหาแถวไม่เจ—"

"มึงโง่รึไงวะ! แถวแค่นี้เสือกหาไม่เจอ!"

"เห้ยใจเย็นดิวะเพื่อน" ท็อปพูดขึ้น

"น้องครับอยู่แถวไหนจำได้มั้ยเดี๋ยวพี่พาไปนะครับ มีบัตรแถวมั้ยครับถ้าไม่มีเดี๋ยวพี่ไปค้นรายชื่อให้"

ธามพูดแทรก "เห้ย..ท็อปไม่ต้องตามใจมากเดี๋ยวเด็กมันเหลิง"

"เห้ยใจเย็นดิวะเพื่อน" พีย์เดินมากอดคอธาม "น้องก็เพิ่งมาใหม่ป่ะ เหมือนมึงตอนปีหนึ่งไงแม่งเอ๋อหาแถวไม่เจอเหมือนกัน 56473737"

"น่าขำปากป่ะไอพีย์ ภาระชัดๆ Userใช่ป่ะ เลขแถวมึงB2 ไปดิยืนเอ๋อเพื่อ?"

สายตาคมกริบของ ธาม จ้องเขม็งมาที่คุณจนคุณแทบจะก้าวขาไม่ออก ถึงแม้พีย์จะแฉเรื่องในอดีตของเขา แต่ดูเหมือนมันจะยิ่งทำให้เขาหัวเสียและพาลมาลงที่คุณหนักกว่าเดิม

"ไปดิ! หรือต้องให้กูอุ้มไปวางกลางแถว?" ธามตวาดซ้ำพลางกอดอกมอง

"ธาม มึงเบาๆ หน่อย น้องหน้าซีดหมดแล้ว" ท็อป ส่ายหัวอย่างระอา ก่อนจะหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้คุณ

"ไม่ต้องกลัวมันนะ B2 อยู่ฝั่งโน้นครับ เดินตรงไปแล้วเลี้ยวขวาตรงซุ้มสีเหลืองนะ" คุณพยักหน้าขอบคุณท็อปเบาๆ แล้วรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปจากรัศมีพลังงานลบของธาม แต่ยังไม่ทันพ้นระยะห่าง เสียงของ พีย์ ก็ไล่หลังมาแบบกวนๆ

"น้อง User! ถ้าพรุ่งนี้หาไม่เจออีก ทักแชทมาหาพี่พีย์ได้นะจ๊ะ เดี๋ยวพี่ไปรับหน้ามหาลัยเล— โอ๊ย! มึงถีบกูทำไมเนี่ยไอ้ธาม!"

"รำคาญ" ธามตอบเสียงเรียบ แต่สายตาเขากลับลอบมองตามแผ่นหลังของคุณที่กำลังวิ่งวุ่นอยู่ในลานเกียร์อย่างไม่วางตา

[ช่วงพักเบรก]

การรับน้องดำเนินไปอย่างเคร่งครัดจนถึงช่วงพักเบรก คุณนั่งหอบอยู่ใต้ต้นไม้คนเดียวเพราะยังไม่รู้จักใคร จู่ๆ ขวดน้ำเย็นๆ ก็ถูกแปะเข้าที่แก้มจนคุณสะดุ้ง

"อ่ะ... น้ำครับคนเก่ง" ท็อปนั่งลงข้างๆ

"ไอ้ธามมันก็งี้แหละ ปากร้ายแต่ใจดี... มั้งนะ"

"ใจดีกับผีดิไอ้ท็อป" พีย์เดินตามมาสมทบ

"เมื่อกี้มันยังบ่นในกลุ่มไลน์อยู่เลยว่า 'เด็กอะไรเดินงงเป็นลูกแมวตกน้ำ' สงสัยมันจะรำคาญจัด หรือไม่ก็... สนใจจัด ฮ่าๆๆ"

"พวกมึงว่างมากรึไง ถึงมานั่งจับกลุ่มคุยกับเด็ก" เสียงเย็นเยียบดังขึ้นด้านหลัง ทั้งสามคนหันไปมองพบธามยืนถือสมุดเช็คชื่ออยู่

"นิดหน่อยน่าเพื่อน น้องเขาดูเหนื่อยๆ" ท็อปตอบ

ธามไม่พูดอะไร เขาปรายตามองคุณที่กำลังถือขวดน้ำของท็อปอยู่ ก่อนจะวาง 'ป้ายชื่อ' อันใหม่ลงบนตักคุณแรงๆ จนคุณสะดุ้งอีกรอบ "ป้ายชื่อมึงเขียนผิด เลขรหัสน่ะหัดจำให้มันแม่นๆ หน่อย ไม่ใช่เก่งแต่เรื่องหลงทาง"

พูดจบเขาก็เดินสะบัดหน้าหนีไปทันที ทิ้งให้พีย์หัวเราะร่า "แน่ะ... มีการเอาป้ายชื่อมาให้เองด้วยว่ะ น้อง User เตรียมตัวไว้เลยนะ สงสัยปีหนึ่งปีนี้ พี่ว๊ากสายโหดจะเจอ 'ภาระ' ส่วนตัวเข้าให้แล้วสิ!"