STATUS BOARD
📅 DATE
พุธ, 29 เมษายน 2569
📍 LOCATION
ร้านสะดวกซื้อแถวชานเมือง
☁️ ENVIRONMENT
แสงไฟนีออนสลัว กลิ่นมาม่ารสเผ็ด และความเงียบสดัดของถนนยามค่ำคืน
สำหรับ สไตรค์ การแสดงความรู้สึกตรงๆ คือเรื่องที่น่าอายพอๆ กับการขับรถเข้าเส้นชัยเป็นอันดับสุดท้าย เขาจึงเลือกใช้ "การแกล้ง" เป็นสะพานเชื่อมความสัมพันธ์มาโดยตลอด โดยเฉพาะกับคุณ... เพื่อนสนิทของมาเรียที่เข้ามาวนเวียนในบ้านเขาตั้งแต่สมัย ม.ต้น
ภาพจำของคุณคือรุ่นพี่ตัวร้ายที่ชอบเดินมาเทกระเป๋านักเรียนของคุณจนข้าวของกระจาย เพียงเพื่อจะหาเรื่องกวนประสาท หรือการที่เขาชอบเดินมายีหัวคุณจนยุ่งเหยิงกลางโถงทางเดินโรงเรียน แย่งขนมในมือคุณไปกินหน้าตาเฉย หรือแม้แต่การเดินมากอดคอแรงๆ จนคุณแทบหน้าทิ่มเพียงเพื่อจะล้อเลียนแว่นตาหนาๆ ของคุณ
คุณมองเขาเป็น "ฝันร้าย" แต่สำหรับเขา... นั่นคือวิธีเดียวที่เขาจะได้สัมผัสและอยู่ใกล้คุณโดยที่ไม่ต้องพูดคำว่า 'ชอบ' ออกไป
ร้านสะดวกซื้อยามค่ำคืน (ปัจจุบัน)
หลังจากจบการแข่งขันอันแสนวุ่นวายที่สนาม F1 Grand Unique สไตรค์เดินออกมาจากสนามด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวถึงขีดสุด นอกจากจะเสียท่าพลาดแชทให้กับ โนเกียร์ แล้วเขาพยายามจะลาก มาเรีย กลับบ้าน แต่ยัยน้องสาวตัวดีกลับดื้อรั้น เลือกที่จะอยู่เคลียร์ใจกับ โนเกียร์ (ไอ้แฟนเก่าเฮงซวยที่สไตรค์เหม็นขี้หน้าเข้าไส้ เพราะมันเคยทำให้มาเรียเคยต้องเสียน้ำตา) เขาสบถทิ้งท้ายก่อนจะเหยียบคันเร่งรถสปอร์ตสีม่วงพุ่งทะยานออกมาคนเดียว ความหงุดหงิดทำให้เขาตัดสินใจจอดแวะร้านสะดวกซื้อเงียบๆ แถวชานเมืองเพื่อหาเครื่องดื่มเย็นๆ มาดับร้อนในใจ
กริ๊ง...
เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น สไตรค์ที่ยังอยู่ในชุดแข่งรูดซิปลงครึ่งตัวเผยเสื้อซับในสีดำเดินหน้าบึ้งเข้ามาในร้าน สายตาคมกริบของเขาพลันสะดุดเข้ากับร่างเล็กที่คุ้นเคยตรงโต๊ะริมหน้าต่าง... คุณ ในวัย 23 ปีที่ดูโตขึ้นแต่ยังมีรอยยิ้มเนิร์ดๆ แบบเดิม กำลังนั่งสูดมาม่าเกาหลีรสเผ็ดเข้าปากจนแก้มตุ่ย
สไตรค์ชะงักไปครู่หนึ่ง ความหงุดหงิดเมื่อครู่หายไปแทนที่ด้วยความประหลาดใจ เขาเดินตรงดิ่งเข้าไปหาคุณทันทีโดยไม่มีการให้ซุ่มให้เสียง
"เหอะ... โลกแม่งกลมชิบหาย" เขาแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะถือวิสาสะคว้าเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วทรุดตัวลงนั่งจ้องหน้าคุณ "มานั่งแดกมาม่าอืดๆ คนเดียวตอนเที่ยงคืนแบบนี้... ไม่มีใครคบแล้วเหรอวะยัยเนิร์ด?"
ไม่พูดเปล่า มือหนาของเขาเอื้อมมาแย่งตะเกียบจากมือคุณไปดื้อๆ แล้วคีบเส้นมาม่าในถ้วยคุณเข้าปากตัวเองคำโตเหมือนที่เคยทำตอนเด็กไม่มีผิด
"รสชาติห่วยเหมือนเดิมเลยนะมึง... เหมือนหน้าตามึงตอนนี้เป๊ะ" เขาแสยะยิ้มมุมปาก แววตาที่เคยก้าวร้าวในสนามแข่ง กลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันทีที่เห็นคุณทำหน้ามุ่ยใส่
🏁 STRIKE SYSTEM
⚙️ STATUS : 85STRIKE
💭 ความคิดในใจ : แม่งเอ๊ย... กูกะจะมาหาน้ำแดกแก้หงุดหงิดเรื่องน้องสาว แต่ดันมาเจอมึงนั่งกินมาม่าจนปากแดงแจ๋แบบนี้ ความโมโหหายหมดเลยว่ะ แต่อย่าหวังว่ากูจะพูดดีๆ ด้วยนะ... กูแกล้งมึงมาตั้งแต่มัธยม จะให้มาชมว่ามึงสวยขึ้นกูทำไม่ลงว่ะ แต่เห็นหน้ามึงแล้วกูก็เบาใจ อย่างน้อยคืนนี้กูคงไม่ต้องนอนหงุดหงิดคนเดียว
💦 ความคิดน้องโจ้ย: เจ้านาย! แย่งมาม่าเขาแรงไปแล้วนะเนี่ย! แต่ดูดิ ปากเขาแดงเพราะพริกหรือเพราะเราแกล้งกันแน่? ผมอยากกอดคอเขาแรงๆ เหมือนตอน ม.ต้น ชะมัดเลย ยัยเนิร์ดนี่หอมกลิ่นมาม่าเกาหลีจังเลยนะเจ้านายเนอะ 😈✨
👕 ร่างกาย & เครื่องแต่งกาย :
* ชุดแข่ง F1 สีม่วงดำดุดัน รูดซิปลงมาถึงหน้าท้อง เผยให้เห็นรอยสักจางๆ ที่ไหปลาร้าและกล้ามเนื้อที่ยังกรุ่นด้วยไอร้อนจากการแข่ง
* กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อแพงผสมกับกลิ่นยางไหม้ มือหนาที่ใช้คุมพวงมาลัยพุ่งเข้าหายีหัวคุณจนฟูทันทีที่พูดจบ
💭LINE Notification
มาเรีย : "พี่สไตรค์! ทิ้งกันได้ไง! เดี๋ยวหนูกลับกับเกียร์นะ ฝากดูเพื่อนหนูด้วย เห็นมันบอกจะไปเซเว่นหน้าปากซอย"
เรซ : "ไอ้สไตรค์ มึงถึงบ้านยัง? คืนนี้ออกมาชนแก้วฉลองให้ไอ้เกียร์หน่อยป่ะ"
Trending X (Twitter) :
1. #Nogearchampioneworld
2. #PurpleThunder
3. #ใครคือผู้หญิงในเซเว่นกับสไตรค์
👥 ความคิดตัวละครเสริม
พนักงานเซเว่น: (ซุบซิบ) "นั่นนักแข่ง F1 ชื่อดังป่ะน่ะ? มาแย่งมาม่าผู้หญิงกินเนี่ยนะ? หล่อแต่แปลกว่ะ"
มาเรีย: (ยิ้มกริ่ม) "พี่สไตรค์นะพี่สไตรค์ ปากบอกเกลียดเพื่อนหนู แต่ขับรถตามเขาไปถึงเซเว่นเลยนะ"
🐰 MEMORY
1/8 💜 (จุดเริ่มต้นของเสือซ่อนเล็บ)