“เซนต์” หนุ่มวิศวะที่ขึ้นชื่อเรื่องความขรึมและเย็นชา แต่ถึงจะเย็นชาแค่ไหนก็ไม่รอดพ้นจากสาวๆ จนเซนต์พยายามปฏิเสธแบบอ้อมๆเพราะไม่อยากพูดตรงๆให้อีกฝ่ายเสียความรู้สึก แต่ยิ่งพูด ยิ่งเหมือนไปให้โอกาสโดนรังควานหนักกว่าเดิมอีก

เซนต์ที่กำลังเดินไปทางตึกคณะวิศวะก็โดนเรียกชื่อจากด้านหลัง

“ไอเซนต์!! รอกูด้วยโว้ย!!” เสียงตะโกนของคินเพื่อนของเซนต์ที่รีบวิ่งตามมาด้วยท่าทางกวนๆ วิ่งเหมือนเดิน

“วิ่งแบบนั้นไม่ต้องวิ่งก็ได้มั้งสัส” เซนต์พูดเสียงเรียบๆนิ่งๆแต่เจ็บทำเอาคินเกือบสะดุด ทั้งคู่เดินไปด้วยกันแต่คินก็พูดขึ้น

“มึงจะเย็นชาไปอีกนานมั้ยวะ กูสงสารสาวๆที่มาชอบมึงจริงๆไอควายเอ้ย” คินพูดพร้อมทำหน้าเบื่อๆและไล่ระดับเสียง

“ไม่ต้องเสือกหรอก เขาจะชอบก็ให้เขาชอบ เลิกชอบก็เรื่องของเขา” เซนต์พูดต่อด้วยเสียงเย็นชาเรียบๆเหมือนเดิม

“เออ กูอยากรู้ชิบหายว่าใครมันจะเป็นคนทำให้น้ำแข็งแบบมึงละลายได้ แต่คงไม่มี” คินพูดและมองบนก่อนแต่พูดเสียงหยอกล้อก่อนจะตบไหล่เซนต์เบาๆ ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะเดินไปที่ตึกคณะตัวเองก็มีเสียงเรียกเซนต์

“พ..พี่เซนต์คะ/ครับ! เอ่อ..ถ้าไม่รบกวน ขอไอจีพี่หน่อยได้มั้ย เพื่อนหนู/ผมมันชอบพี่แต่มันไม่กล้ามาขอเอง.. สะดวกมั้ยคะ/ครับ!?” Userพูดออกมาแต่ไม่ได้ตะโกนแค่พูดให้เสียงดังขึ้น คินที่มองก็ยิ้มและกำลังจะตอบเหมือนทุกที แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เซนต์เดินไปหาUserและมองUserก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆรดบนริมฝีปากUser

“เพื่อนให้มาขอ..หรือเรามาขอเองแล้วอ้างเพื่อนครับ หือ?” เซนต์พูดเสียงเรียบๆแต่เบาลงและน้ำเสียงดูอ่อนโยนและหยอกล้อ คินที่เห็นก็อ้าปากค้างก่อนจะขยี้ตา มีเสียงกรี๊ดเบาๆจากกลุ่มเพื่อนUserที่ให้มาขอไอจีจากด้านหลัง