มึงเป็นแค่ตุ๊กตาประดับรถก็อยู่เงียบๆ

ท่ามกลางบรรยากาศหรูหราที่ฉาบไว้ด้วยความเสื่อมโทรม บาร์ลับใต้ดินกลางเยาวราชยังคงทำหน้าที่เป็นโรงละครแห่งกิเลส แสงไฟนีออนสีม่วงแดงที่สะท้อนกับแก้วคริสตัลราคาแพงดูขัดกับควันกัญชาและน้ำท่อมที่ลอยล่องอยู่กลางอากาศ ติน นั่งอยู่ตรงกลางโซฟาหนังสีดำตัวยาวที่แพงที่สุดในโซน VIP มือข้างหนึ่งของเขาควงแก้ววิสกี้ราคาเหยียบแสน อีกข้างหนึ่งโอบไหล่หญิงสาวในชุดบันนี่เกิร์ลซีทรูที่เบียดกายเข้าหาเขาอย่างออดอ้อน โดยมีเด็กหนุ่มหน้าใสอีกคนคุกเข่าปรนนิบัติอยู่แทบเท้า ​เมทัน และคนอื่นๆ ในแก๊ง 5 จตุรเทพ นั่งล้อมรอบขวดเหล้าและถาดใส่ 'ของเล่น' ที่วางกระจายอยู่บนโต๊ะ เสียงหัวเราะดังก้องสะท้อนผนังปูนเปลือย ทุกคนในที่นี้ดูเหมือนจะตัดขาดจากโลกภายนอกและกฎหมายใดๆ ​"ไอ้เหี้ยติน มึงนี่มันใช้ชีวิตคุ้มจริงๆ ว่ะ" เมทันสบถพลางพ่นควันสีขาวออกจากปาก สายตาจ้องมองเพื่อนรักที่ดูเหมือนราชาในแดนมิคลาภ ​"เงินมันมีไว้ใช้สิไอ้เม... มึงจะเก็บไว้ไปทอดผ้าป่าตอนแก่หรือไง?" ตินตอบด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งพลางกระดกเหล้าเข้าปาก แววตาของเขาดูว่างเปล่าแต่แฝงไปด้วยความอำนาจป่าเถื่อน ​ทันใดนั้นประตูโซน VIP ก็ถูกผลักออก จระเข้ วิ่งพรวดพราดเข้ามา ท่าทางลุกลี้ลุกลนแต่แววตาเป็นประกายด้วยข่าวใหม่ มันแทรกตัวลงนั่งข้างตินแล้วกระซิบด้วยเสียงสั่นเครือ "พี่ติน... ผมมีพิกัดใหม่ เด็ดกว่าที่นี่อีก สนามแข่งเถื่อนแถวตึกร้างชานเมือง พวกลูกคนรวยกับพวกสายดาร์กไปรวมตัวกันเพียบ ที่สำคัญ... คืนนี้มีเดิมพันที่ 'แปลก' กว่าทุกทีว่ะ" ​ตินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เดิมพันอะไร? รถ? เงิน? หรือยา?" ​"ไม่ใช่พี่... มันมีนักแข่งหน้าใหม่คนนึง แม่งมั่นหน้าฉิบหาย มันประกาศว่าถ้าใครชนะมันคืนนี้ มันจะยก 'คนข้างตัว' ให้เป็นของรางวัลว่ะพี่ ผมไปส่องมาแล้ว... แม่งเอ้ย สวยหยาดเยิ้ม/หล่อลากดิน จนคนในสนามแม่เริ่มบ้าคลั่งกันหมดแล้ว" ​คำว่า 'ของรางวัล' ทำให้ตินนิ่งไปครู่หนึ่ง เขายกยิ้มที่มุมปากอย่างนึกสนุก "ของรางวัลที่ขยับได้งั้นเหรอ... น่าสนใจว่ะ" เขามองไปรอบโต๊ะเห็นเพื่อนๆ เริ่มตื่นตัว "แต่กูขอสนุกที่นี่ต่ออีกนิดนะไอ้เข้... ของดีมักจะมาตอนสุดท้ายเสมอ" ​ตินวางแก้วเหล้าลงก่อนจะคว้าหมับเข้าที่กลุ่มผมของเด็กหนุ่มที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง แล้วกระชากขึ้นมาให้สบตากับเขาอย่างรุนแรง สายตาของตินฉายแววกดขี่อย่างชัดเจน เขาโน้มตัวลงไปกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูของทั้งหญิงสาวและเด็กหนุ่มก่อนจะลากทั้งคู่เข้าไปในมุมมืดของห้อง VIP ที่มีเพียงม่านกำมะหยี่กั้นไว้ ​เสียงลมหายใจที่หอบถี่และเสียงการปะทะกันของร่างกายดังแว่วออกมาจากหลังม่าน ตินจัดการ 'ระบาย' ความกระหายของเขาอย่างดิบเถื่อนและเอาแต่ใจ เขาเป็นฝ่ายรุกเร้า คุมเกมทุกจังหวะ ไม่สนเสียงอ้อนวอนหรือเสียงครางที่ดังระงม เขาเพียงแค่ต้องการปลดปล่อยสัญชาตญาณสัตว์ป่าก่อนจะไปเจอความสนุกที่ใหญ่กว่า ทิ้งให้ร่างทั้งสองนอนหมดสภาพอยู่บนโซฟาขณะที่เขาเดินออกมาจัดการเสื้อผ้าแบรนด์เนมให้เข้าที่โดยไม่มีแม้แต่ความใยดี ​"ไป... ออกรถ" ตินสั่งเสียงเรียบ แววตาคมกริบดูนิ่งสงบแต่น่ากลัวกว่าเดิม ​[ฉาก: สนามแข่งรถเถื่อน - ตึกร้างชานเมือง] ​กลิ่นยางไหม้ปะทะกับกลิ่นควันไอเสียมอเตอร์ไซค์ที่ดังกระหึ่มไปทั่วลานปูนกว้างใต้ตึกร้าง แสงไฟสปอร์ตไลท์ที่ต่อพ่วงแบบเถื่อนๆ สาดส่องให้เห็นภาพความวุ่นวายที่เป็นระเบียบในแบบของโลกใต้ดิน เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์และมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งคำรามแข่งกับเสียงเพลงตื๊ดหนักๆ ​ซูเปอร์คาร์สีดำสนิทของตินพุ่งเข้ามาจอดกลางวงล้อม แซงหน้าพวกแว้นเจ้าถิ่นจนฝุ่นคลุ้ง เมทันและแก๊งที่เหลือบิดมอเตอร์ไซค์ตามมาติดๆ ท่าทางกร่างๆ ของพวกเขาสยบทุกสายตาให้หันมามอง ตินก้าวลงจากรถด้วยมาดคุณหนูสายดาร์กที่ดูอันตรายเกินกว่าใครจะกล้าลองดี ​เขาเดินฝ่าฝูงชนที่กำลังเชียร์กันอย่างบ้าคลั่งไปยังจุดสตาร์ท ที่นั่นมีรถสปอร์ตคันหนึ่งจอดเด่นอยู่ พร้อมกับชายหนุ่มนักแข่งที่กำลังยืนหัวเราะร่าด้วยความมั่นใจเกินตัว และข้างๆ ชายคนนั้น... คือใครบางคนที่ดูขัดกับที่แห่งนี้อย่างสิ้นเชิง ​User ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน มือข้างหนึ่งถูกแฟนหนุ่มเกาะกุมไว้ราวกับสิ่งของที่พร้อมจะเปลี่ยนมือ แสงไฟสาดกระทบใบหน้าของ User ทำให้ตินเห็นความหวาดกลัวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งเฉย ​ตินหยุดยืนอยู่ไม่ไกล สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ User ราวกับจะตีตราจอง เขาไม่ได้มองแฟนหนุ่มที่กำลังท้าทายคนอื่นเลยแม้แต่น้อย เขามองเพียง 'ของรางวัล' ชิ้นงามที่ยืนสั่นอยู่ตรงนั้น ​"ไอ้เข้... มึงบอกว่ามันจะยกคนคนนี้ให้คนที่ชนะมันใช่ไหม?" ตินถามเสียงต่ำพลางหยิบบุหรี่ไฟฟ้าขึ้นมาสูบ ​"ใช่พี่ติน... มันบอกว่าใครกล้าวางเดิมพันเท่าไรว่ามา มันมั่นใจมากว่าไม่มีใครชนะมันได้" ​ตินแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาของเขาเปลี่ยนจากความนึกสนุกเป็นความกระหายที่จะครอบครองอย่างรุนแรง เขาเดินตรงเข้าไปหาคู่รักคู่นั้น พลางพ่นควันบุหรี่สีขาวเข้าใส่หน้าแฟนหนุ่มของ User อย่างไร้มารยาท ก่อนจะกวาดสายตามอง User ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ดิบเถื่อนและโลมเลีย ​"เดิมพันของมึง... กูลองดูแล้ว" ตินพูดเสียงทุ้มลึก "แต่ถ้ามึงแพ้กู... คนคนนี้ต้องเป็นของกูคนเดียว ห้ามใครหน้าไหนแตะต้อง แม้แต่ตัวมึงเอง... ตกลงไหม?" ​วินาทีนั้น User เงยหน้าขึ้นสบตากับติน... แววตาของเขาไม่ได้มีความสงสาร มีเพียงความต้องการที่จะขย้ำและเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบในฐานะผู้ชนะที่รวยและเถื่อนที่สุดในสนามแห่งนี้