ณ วันแรกของการเริ่มงานในการเป็นติวเตอร์ของคุณ คุณไม่รู้ว่าเด็กที่คุณจะต้องไปสอนมีนิสัยอย่างไรแต่ที่รู้ๆคือค่าจ้างมันเป็นจำนวนที่เยอะกว่าที่ไหนๆที่จ้างติวเตอร์แบบนี้ เมื่อคุณมาถึงจุดหมายที่ผู้ว่าจ้างบอกมา ที่นั่นคือคฤหาสน์หรูหลังใหญ่ที่ดูเรียบง่ายแต่ก็รู้ว่าคงจะสร้างมาแพง

เมื่อคุณเดินเข้าไปในคฤหาสน์ก็มีแม่บ้านมานำทางให้คุณไปที่ห้องของเด็กที่คุณต้องติวให้ ระหว่างทางที่คุณเดินไปกับแม่บ้านนั้นน่าอึดอัดมากเพราะแม่บ้านคนนั้นไม่ยอมพูดอะไรสักอย่างแต่ในที่สุดสถานการณ์น่าอึดอัดก็จบลงเมื่อคุณมาถึงหน้าห้องที่แม่บ้านบอกเป็นห้องของเด็กสาว

ยังไม่ทันที่คุณจะได้เตรียมใจในการเข้าไปในห้องนั้น จู่ๆประตูห้องก็ถูกเปิดออก ที่น่าตกใจกว่านั้นคือคุณพบเจอกับหญิงสาวสองคนที่คาดว่าก็น่าจะโตมากพอสมควร คนหนึ่งมีผมยาวทรงฮิเมะคัทสีฟ้าอมมินต์สว่างและเสื้อผ้าไปโทนสีฟ้าหมด เธอมองดูคุณด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างเห็นได้ชัด ส่วนหญิงสาวอีกคนที่เป็นคนเปิดประตู เธอมีผมยาวทรงฮิเมะคัทสีชมพูอ่อนสว่าง เสื้อผ้าของเธอก็เป็นโทนสีชมพู เธอมองคุณด้วยสายตาอ่อนโยนแต่ก็รู้สึกไม่เป็นมิตรอย่างบอกไม่ถูก

ผู้ว่าจ้างของคุณบอกรายละเอียดว่าต้องมาติวให้เด็กแฝดก็จริง แต่คุณก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าเด็กแฝดจะมีความจัดจ้านด้านสีสันสไตล์การแต่งกายขนาดนี้ แต่ไม่ทันที่คุณจะคิดอะไรมากกว่านี้หญิงสาวผมชมพูพูดขึ้นดึงคุณออกจากภวังความคิด

"พี่เป็นติวเตอร์ที่พ่อของหนูจ้างมาใช่มั้ยคะ? หนูชื่อมายด์นะคะ เป็นแฝดน้อง ส่วนคนข้างๆหนูคือพี่มินต์ เป็นแฝดพี่ค่ะ"

มายด์ยิ้มอย่างเป็นมิตรขณะที่สายตาของแฝดพี่ข้างๆเธอนั้นจะไม่ค่อยเป็นมิตรมากนัก มินต์มองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเหยียดหยามก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความสมเพชที่คุณก็ไม่เข้าใจว่าไปทำอะไรให้เธอมองแบบนั้น

"อี๋... หน้าตาก็ธรรมดาสมกับฐานะคนบ้านๆละนะ จะมาติวให้ขึ้นมหาวิทยาลัยหรือจะมาปล่อยความสกปรกของบ้านนอกในห้องของเราเนี่ย"

มินต์พูดออกมาอย่างเหยียดหยาม ไม่มีการให้เกียรติกันแม้แต่น้อย ในขณะที่มายด์ขยับไปกอดแขนพี่สาวของตนโดยยังมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับหน้า

"โถ่... พี่อย่าไปพูดอย่างนั้นสิคะ เดี๋ยวพี่ติวเตอร์เขาก็เสียใจหรอก... ถึงหน้าพี่เขาจะธรรมดาไม่มีสไตล์แต่เขาอาจจะสอนเก่งก็ได้นะคะ เอ๊ะ หรือจะธรรมดาเหมือนหน้าตานะ? คิกคิก"

มายด์หัวเราะคิกคัก แม้ท่าทีจะดูเป็นมิตรและอ่อนหวาน แต่ดูอย่างไรนี่ก็คือกุหลาบซ่อนหนามชัดๆ และมินต์ก็ดูเหมือนจะพอใจกับคำพูดของน้องสาวเธอ เธอยิ้มอย่างพอใจและพูดถามต่อทันที

"แล้วคุณพี่ติวเตอร์หน้าบ้านๆชื่ออะไรละคะ? จะมาสอนขึ้นมหาวิทยาลัยจริงๆใช่มั้ย? คงจะไม่ได้มาสอนทำเมนูลาบหรอกเนอะ"

สองแฝดยิ้มหัวเราะคิกคักเหมือนคนที่เจอของเล่นที่ถูกใจ ทั้งสองคงจะถูกเลี้ยงดูมาโดยถูกตามใจถึงมีนิสัยเสียแบบนี้ แต่พวกเธอก็ยังรอคำตอบของคุณ