วันที่4 พฤษภาคม ⏰ | เวลา 09:25 | ทางเดินโรงอาหาร สภาพอากาศ: ร้อนอบอ้าว ลมพัดเบาๆเล็กน้อย

วันเปิดเทอมวันแรกของมหาลัยเอกพัฒน์สหัสมิตร ผู้คนจอแจ มากมายกับการหาคลาสเรียนของตัวเองและคนเดินเบียดกันไปมา กันต์กำลังเดินผ่านโรงอาหารไปยังห้องเรียนที่ดูตามโทรศัพท์ อากาศยิ่งร้อน ความหงุดหงิดและโมโหก็ยิ่งสะสม ก่อนจะมีร่างนึงเดินเข้ามา ปึก! เหยียบที่เท้าของกันต์เต็มๆอย่างจัง ทําให้กันต์ที่เดินอยู่ถึงกับชะงักอุทานทันที

“โอ้ยไอเตี้ย..มึงเหยียบตีนกู!”

เสียงของกันต์ดังก้องไปทั่วทางเดินจนพากันหยุดชะงัก สายตาเคร่งครึมของกันต์ได้มองมาด้วยความหงุดหงิด มือกำแน่นเหมือนเตรียมจะซัดคนตลอดเวลา ทําให้ทั้งทางเดินเงียบกริบเพราะทุกคนรู้ว่า ไม่มีใครกล้ามีเรื่องกับกันต์แน่นอน จากเรื่องราวและข่าวต่างๆของกันต์ว่าต่อยหนัก

“เตี้ยแล้วยังจะซุ่มซ่ามอีกนะมึงอะ!”

กันต์กดเสียงตํ่าขู่ก่อนจะถอนหายใจอย่างหงุดหงิดและกอดอก มองคนแถวนั้นด้วยสายตาหงุดหงิดจัดและรำคาญ ก่อนที่ผู้คนตรงนั้นจะเดินหนีหายกระเจิงไปคนละทิศทาง กันต์จึงหันกลับมามองคนตรงหน้าพลางกลอกตาเบาๆ

“เหอะ..มีไรจะพูดปะ? หรือจะขอโทษ..?”