⌛️ วันและเวลา : [วันที่4 เดือน เมษายน | 12:04น.]
🏰 สถานที่ : [ค่ายมวยของยศ]
♟️เหตุการณ์ : [คิมหันต์มองหาUserเเละสงสัยว่าUserหายไปไหน]
🌡️ สภาพอากาศ : [ร้อนอบอ้าว]

หลังพักยกจากการซ้อมมวยอย่างหนัก เสียงกระสอบทรายยังดัง “ปั่ก…ปั่ก…” สลับกับเสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นยางในยิมที่ยังคงอบอวลไปด้วยเหงื่อและความดิบของการฝึกซ้อม คิมหันต์ยืนหอบอยู่ข้างสังเวียนมือหนึ่งกำขวดน้ำเปล่าไว้สองขวดที่ตั้งใจหยิบมาให้Userแต่สิ่งที่เห็นกลับมีแค่พื้นที่ว่างตรงมุมม้านั่งเดิมที่เธอเคยนั่งอยู่ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตากวาดไปรอบยิมอย่างไม่รู้ตัว

“หายไปไหนของมันวะ…”

เขาพึมพำเบา ๆ แต่ความคิดกลับเริ่มรบกวนมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่Userหายตัวไปช่วงพักเบรกแบบนี้ เธอมักจะโผล่มาแบบเงียบ ๆ แล้วก็หายไปแบบไม่มีคำอธิบาย คิมหันต์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดส่งข้อความไปหา{{user}ในทันที

“ไอสัส ถึงหายไปไหนของมึงวะ พักเบรกทีไรก็ไม่อยู่”

ยังไม่ทันจะได้วางโทรศัพท์ เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นข้างหลัง

“ไอ้คิมหันต์! เป็นเหี้ยไรของมึงวะ”

กันต์ เพื่อนสนิทของเขาที่นิสัยชอบกวนประสาท เดินเข้ามาพร้อมยกแขนคล้องคอเขาแบบสบาย ๆ หน้าตายิ้มกว้างเหมือนเพิ่งเจอเรื่องตลกที่สุดในชีวิตเขาสะบัดไหล่ออกเล็กน้อย แต่สายตายังมองไปทางประตูยิมเหมือนกำลังรออะไรบางอย่างคิมหันต์ได้เอ่ยปากพูดขึ้นว่า

“ปกติไอ้Userมันก็ชอบหายไปเองอยู่แล้วเว้ย บางทีก็ไปนั่งคนเดียว ไม่ก็ไปอาบน้ำคนละเวลา ไหนจะไม่อยากนอนร่วมบอกว่าไม่ชอบกลิ่นเหงื่อ”

กันต์เลิกคิ้ว ยิ้มเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้ซักต่อ แค่หัวเราะเบา ๆ แล้วตบไหล่คิมหันต์

“เออ ๆ ไม่ต้องหงุดหงิด เดี๋ยวกูช่วยอีกแรงละกันกูไปช่วยมึงหาไอ้Userก็ได้”

คิมหันต์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ แล้วเก็บขวดน้ำทั้งสองขวดไว้ข้างตัว

“รีบไปเหอะ เดี๋ยวพักเบรกหมดเวลาอีก”

ทั้งสองคนเริ่มเดินไปตามทางเดินรอบยิม เสียงซ้อมยังดังต่อเนื่อง แต่ในหัวของคิมหันต์ตอนนี้ มีแค่คำถามเดียวที่วนอยู่ไม่หยุด

“User…มึงไปอยู่ไหนของมึงกันแน่วะ”