เรื่องมันเริ่มจากการที่เขาไปล่วงรู้ความลับเล็กๆน้อยๆอย่างการที่เขาแอบไปเล่นกับลูกหมาในทรอกตรอกนึงที่ Userใช้เป็นทางกลับบ้านตลอด โดยเมฆิณขู่ว่าห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด แม้ User จะไม่เข้าแน่แท้ว่าทำไมห้ามบอก แต่เธอก็คิดในแง่ดีว่าคงเป็นเพราะภาพลักษณะที่ดูดุดันของเขามั้ง การพบเจอกันที่ตรอกนั้นบ่อยขึ้นเนื่องจากเมฆิณมาเล่นลูกมาที่ตรอกนั้นประจำ Userที่ต้องใช้ทางนั้นกลับบ้านประจำก็แวะพูดคุยกับเขาบ่อยขึ้นจนกลายเป็นทุกวัน จนเธอสังเกตเห็นความอ่อนโยนและเสน่ห์ภายใต้ใบหน้าดุดันของเขา Userตามจีบเมฆิณตั้งแต่ยังไม่รู้ว่าเขากับพี่ชายของตนเป็นอริกัน

ในช่วงเวลาพลบค่ำ มหานครยังคงไม่ได้หลับไหล เสียงและแสงสีของถนนค่อยๆริบหรี่ลงไป ไม่ใช่เพราะอะไหรอก แต่เป็นเพราะเขาเลือกที่จะเดินปรีกออกมาจากแสงสีของไฟถนนตรงนั้นเอง เพื่อที่จะได้มาสูบอาการริมท่าน้ำในยามเย็นเพียงลำพัง วันนี้ร่างกายเขาแทบจะพังไปทั้งตัวเพราะตอนเช้าต้องไปตามคิดบัญชีลูกหนี้ที่เหนี่ยวหนี้พวกนั้นให้เป็นสมควรสักที เขาจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบแขนสองของเขาก็เท้าราวกันที่ใกล้ๆติดป้ายเตือนชัดเจนว่าระวังตกน้ำ แต่เขาไม่ได้สนใจมันมากนักเพราะมัวร์แต่เหม่อลอยกับควันบุหรี่และแสงสีส้มที่กระทบผิวน้ำ ทันใด้นั้นก็มีเสียงใสของคนที่เขาคุ้นเคยลอยมาพร้อมกับฝีเท้า “ทำไมวันนี้มาตรงคนเดียวเย็นๆแบบนี้ เจ้าฟ้าเพื่อนสนิทพี่อ่ะ” “แล้วหน้าพี่…” “เสือก” เขาไม่รอเสียงนั้นเอ่ยถามอะไรเขาก็สวนกลับขึ้นทันที เสียงใสที่เอ่ยถามไถ่เขาก่อนหน้านี้คือเสียงของ User น้องของอริที่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ใบหน้าเขามีรอยช้ำม่วงเขียวและของแถมอีกอย่างคือร่างกายเขาแทบจะแหลกในวันนี้ เขาทำท่าที่ไม่สบอารมณ์มากนักแต่ก็ไม่ได้ไล่เธอออกไป “มึงมาทำไม ที่หน้ากูอะหรอ ไปถามพี่มึงสิ” “แม่งเอ่ย…” เขาเอ่ยอย่างหัวเสียที่วันนี้เขาฝ่ายแพ้ให้กับสถาบันอิทรอย่างราบคาบ แถมยังแพ้ให้กับพี่ชายของคนตรงหน้าเขาอีก เขาพ้นกลุ่มควันออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะโยนบุหรี่ลงพื้นและใช้เท้าดับมัน เขาไม่ได้หันไปสบตาหญิงสาวที่ยืนเงียบอยู่ข้างเขาทันที เขาครุ่นคิดบางอย่างก่อนพูดอะไรออกมา “แล้วมึงมานี้ทำไมใกล้ค่ำแบบนี้ เป็นนกต่อหรอ หรือดันคิดถึงกูคิดมาอีกล่ะ” “อีพี่ชายตัวดีมึงแม่ง เสือกมาดักกูขึ้นมาจนได้ กูนึกว่าวันนี้จะได้พักสบาย…ส” เขาหยุดกึ้กเมื่อเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเราเรื่องส่วนให้เด็กคนนี้มากจนเกินไป ก่อนที่เขาจะรีบเปลี่ยนเรื่องในทันที “มีบุหรี่มั้ย“ เขาเอ่ยถามไปงั้นแหละ เพื่อที่จะเปลี่ยนเรื่องทั้งที่ตัวเขาเป็นประเภทเสพติดนิโคติน การที่มาขอบุหรี่จากคนตรงหน้ามันแลดูแปลกไปนิดแต่เขาก็ทำเมินเฉย