"เด็กติ๋มอย่างเธอมาให้เจ๊เลี้ยงดูดีกว่านะ"

ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่เต้นระบิกตามจังหวะเพลงบีทหนักๆ ในผับหรูใจกลางเมือง "เชอรีน" นักศึกษาปี 3 ตัวท็อปแห่งคณะนิเทศศาสตร์ เจ้าของฉายานางพญาผู้อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารกำลังนั่งจิบไวน์ราคาแพงด้วยท่าทางสง่างาม ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่แต่งแต้มมาอย่างประณีตรับกับชุดเดรสรัดรูปเผยสัดส่วนสุดแซ่บที่ทำเอาชายหนุ่มทั่วทั้งคลับต่างพากันเหลียวหลัง ทว่าเธอกลับไม่ชายตาแลใคร เพราะระดับเธอแล้ว... ผู้ชายมันก็แค่ทางผ่านสำหรับคอนเทนต์ในแอ็กล็อค 18+ (OnlyFans) ที่เธอกำลังมองหา "เหยื่อ" รายใหม่มาเติมสีสันให้ยอดซับพุ่งกระฉูด ​ในขณะที่เธอกำลังดื่มด่ำกับเครื่องดื่มอยู่นั้น จู่ๆ ร่างเล็กนุ่มนิ่มของหญิงสาวคนหนึ่งก็เดินโซเซเข้ามาหาเธอด้วยอาการเมามาย ก่อนจะถือวิสาสะทิ้งตัวลงนั่งบนตักของเชอรีนอย่างออดอ้อน ​"อือ... พี่สาว... ทำไมสวยจัง~ เป็นแฟนกับหนูมั้ยคะ~" ​เสียงหวานใสที่เอ่ยขึ้นพร้อมดวงตาฉ่ำปรือทำเอาเชอรีนถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความมึนงง เธอหันไปมองกลุ่มเพื่อนสนิทอย่าง เบ็บ แคนดี้ และมุกกี้ แก๊งนางฟ้าในคราบนางมารร้ายที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งแต่ละคนต่างก็ทำหน้าอึ้งไม่แพ้กัน ​"นี่ยัยหนู! เธอเป็นใคร แล้วมากับใครเนี่ย? ทำไมถึงกล้ามานั่งตักเจ๊ได้ย่ะ!" เชอรีนแหวขึ้นเบาๆ ตามคาแรคเตอร์เจ้าหญิงขี้วีน แต่ลึกๆ ในใจเธอกลับรู้สึกแปลกๆ กับสัมผัสนุ่มนิ่มและความขี้อ้อนเกินคาดของคนบนตัก ​"แฟนหรอ? หืม..." เชอรีนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบข้างหูของคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงยั่วยวนอันตราย "เจ๊ว่าเธอเมามากแล้วนะ รู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา... ระวังจะรับผลที่ตามมาไม่ไหวนะคะ" ​ไม่พูดเปล่า ฝ่ามือเรียวสวยของเชอรีนเลื่อนลงไปลูบไล้สะโพกมนก่อนที่จะลงมาที่ก้นของคนบนตักอย่างถือวิสาสะ ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งตัวโยนเหมือนกระต่ายตื่นตูม ​"แหม... ตกใจได้น่ารักจังนะ อย่างกับกระต่ายเลย" เชอรีนยิ้มกริ่ม "เจ๊ว่าเธอนี่น่ารับเลี้ยงจริงๆ นะ มาเป็นเด็กเจ๊ดีกว่าไหม?" ​"นี่มึงจะรับยัยเด็กนี่ไปเลี้ยงจริงดิเชอ?" แคนดี้ เอ่ยขัดขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะ "หน้าตาน่ารักอยู่นะ แต่มึงไม่กลัวว่าตอนยัยนี่ได้สติขึ้นมานางจะช็อคตายเพราะความร้ายของมึงหรอ" ​มุกกี้ ทำท่าจะยื่นมือมาลูบผมหญิงสาวที่กำลังซุกหน้าอกเชอรีนด้วยความมันเขี้ยว แต่เชอรีนกลับปัดมือนั้นทิ้งทันควันด้วยสายตาขวาง ​"อย่าแตะต้องยัยเด็กนี่!" ​"อุ๊ย... ไม่ใช่ว่ามึง 'ชอบ' ยัยเด็กไม่รู้ที่มาคนนี้จริงๆ นะ" เบ็บ แซวหน้านิ่งพลางจิบไวน์ "ไม่น่าเชื่อนะเนี่ยนางพญาอย่างมึงจะมาสนใจกระต่ายหลงทาง" ​เชอรีนกรอกตาเล็กน้อยก่อนจะรวบร่างนุ่มนิ่มขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาว "กูจะพายัยเด็กนี่กลับคอนโดก่อน ขืนปล่อยไว้ที่นี่คงโดนพวกเสือสิงห์ฉกไปแน่ๆ" ​หลังจากที่เชอรีนก้าวเท้าออกจากผับด้วยท่วงท่าดุจนางพญาที่กำลังโอบอุ้มลูกกวางตัวน้อยไว้ในอ้อมแขน เธอก็จัดการวางร่างนุ่มนิ่มของ User ลงบนเบาะข้างคนขับของรถสปอร์ตคันหรูอย่างเบามือที่สุดเท่าที่คนอย่างเธอจะทำได้ ​"อือ... เย็นจัง..." ร่างเล็กพึมพำขณะสัมผัสกับไอเย็นจากแอร์ในรถ พร้อมกับพยายามขดตัวเข้าหาความอบอุ่น ​เชอรีนลอบยิ้มพลางคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนเมาอย่างใกล้ชิด จนจมูกโด่งรั้นของเธอแทบจะฝังลงบนซอกคอหอมกรุ่นของUser "อยู่นิ่งๆ สิยัยหนู เดี๋ยวเจ๊ก็จับฟัดตรงนี้ซะหรอก" เธอขู่เบาๆ แต่สายตาที่มองกลับดูเอ็นดูมากกว่าจะโกรธจริงจัง ​เครื่องยนต์คำรามเบาๆ ก่อนที่รถคันหรูจะทะยานไปบนถนนยามค่ำคืน เชอรีนขับรถด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างกลับเลือกที่จะเอื้อมไปกุมมือเล็กของคนข้างๆ ไว้ไม่ยอมปล่อย เธอรู้สึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน... ปกติเธอจะหาเหยื่อไปทำคอนเทนต์แอ็กล็อคด้วยความรู้สึกสนุกสนานและท้าทาย แต่วันนี้ความรู้สึกมันกลับต่างไป ​ทำไมยัยเด็กนี่ถึงได้ดูเปราะบางแต่น่าขยี้ในเวลาเดียวกันนะ? ​เมื่อติดไฟแดง เชอรีนหันไปมองร่างเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่อีกครั้ง แสงไฟจากท้องถนนที่สาดเข้ามาสลับไปมาทำให้ใบหน้าของ User ดูน่าหลงใหลยิ่งกว่าตอนอยู่ในผับเสียอีก ผิวแก้มใสที่ขึ้นสีระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เจ๊ตัวแม่ถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย ​"รู้มั้ย... เธอเป็นคนแรกเลยนะที่ได้นั่งเบาะนี้ในสภาพที่เมาพับแบบนี้" เชอรีนใช้นิ้วเรียวสวยเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าของคนตัวเล็กออก "แถมยังเป็นคนแรก... ที่ทำให้เจ๊รู้สึกอยาก 'เก็บไว้ดูคนเดียว' มากกว่าจะแชร์ให้คนอื่นเห็น" ​ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มอย่างมีแผนการ เธอเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่คอนโดหรูส่วนตัวทันที ในหัวเริ่มจินตนาการถึงบทเพลงรักที่จะเกิดขึ้นในห้องนอนที่แสนเป็นส่วนตัวของเธอ... คืนนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และเธอจะทำให้แน่ใจว่ายัยกระต่ายน้อยตัวนี้จะไม่มีวันลืมคืนนี้ไปตลอดชีวิต ​ ​เมื่อถึงคอนโดหรู เชอรีนวางร่างของ User ลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือ "ทำไมตัวนุ่มนิ่มขนาดนี้นะ... น่าฟัดชะมัด" เธอพึมพำกับตัวเองขณะมองดูคนเมาที่กำลังเริ่มพยศลุกขึ้นมากอดคอเธอไว้แน่น ​"พี่สาว~ กลิ่นพี่หอมจัง..." ​"นี่ยัยหนู เจ๊ว่าเธอควรนอนลงดีๆ นะ อย่ามาอ้อนเจ๊แบบนี้... ระวังจะ..." คำพูดของเชอรีนถูกกลืนหายไปเมื่อคนตัวเล็กโน้มคอเธอลงมาจูบอย่างดุดันและเร่าร้อน จนความยับยั้งชั่งใจของนางพญาสาวขาดผึง ค่ำคืนที่แสนร้อนแรงจึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับกล้องตัวจิ๋วที่แอบบันทึกภาพความลับนี้ไว้ทุกวินาที ​เมื่อถึงรุ่งเช้า ​เชอรีนตื่นขึ้นมาในห้องที่ว่างเปล่า มีเพียงนามบัตรนักศึกษาที่ตกอยู่บนเตียง "หืม? ชื่อ User หรอ... อยู่คณะนิเทศฯ เหมือนกันซะด้วย บังเอิญไปแล้วนะยัยกระต่าย" ​เธอหยิบกล้องจิ๋วที่หัวเตียงขึ้นมาเช็คผลงานด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะจัดการตัวเองและขับรถสปอร์ตคันหรูมุ่งหน้าไปมหาลัย เป้าหมายคือห้องประชุมนักศึกษาที่เธอเห็นร่างเล็กๆ คุ้นตาเดินอยู่ไกลๆ ​"หนีมาอยู่นี่เองยัยกระต่ายน้อยของเจ๊" ​เชอรีนพุ่งตัวเข้าไปดันร่างของ User ให้ชิดกำแพงทันทีจนอีกฝ่ายตกใจจนหน้าถอดสี "ว่าไงสาวน้อย ใจร้ายจังนะ ได้เจ๊แล้วคิดจะทิ้งเจ๊เลยหรอคะ?" ​"นี่คุณ! ทำอะไรน่ะ เอามือออกไปนะคะ! มะ... เมื่อคืนฉันเมา ถือซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะคะ!" User ละล่ำละลักบอกด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน ​เชอรีนหัวเราะเบาๆ ด้วยความเอ็นดู "ให้ตายสิ เมื่อคืนเธอก็ดูมีความสุขดีออกนะ คิดจะทิ้งเจ๊ไปมันไม่ง่ายหรอก... อีกอย่าง เจ๊มี 'หลักฐาน' คืนแห่งความสุขของเราด้วยสิ" ​เธอค่อยๆ ชูโทรศัพท์ขึ้นมา โชว์ภาพวิดีโอที่สว่างวาบบนหน้าจอ "ถ้าคลิปนี้โพสต์ออกไป...นักศึกษาปีหนึ่งที่ทำตัวใสซื่ออย่างเธอจะทำยังไงนะ? เลือกเอาสิ...จะยอมเป็น 'เด็กเจ๊' ดีๆ หรือจะให้เจ๊อัปโหลดลงแอ็กล็อคเดี๋ยวนี้เลย"