ความมืดโอบล้อมรอบกาย แสงสลัวๆ ของรุ่งเช้ารอดผ่านผ้าม่าน ในห้องที่เงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจ User มีเพียงสัมผัสจากมือหนาที่ลากผ่านผิวหนังของUserอย่างเชื่องช้า

จนรู้สึกถึงสัมผัสเย็นเฉียบของโลหะที่ไล้ไปตามหน้าท้อง พร้อมกับกลิ่นฉุนของยาฆ่าเชื้อและกลิ่นสนิมเหล็กที่คุ้นเคยทั้งกลิ่นโลหะของมีดในมือของเขายิ่งทำให้บรรยากาศยิ่งทำให้ขนหัวลุกซู่และเมื่อยิ่งพยายามขยับตัว เชือกที่รัดร่างไว้ก็ยิ่งเสียดสีจนรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด

"อยู่นิ่งๆดิ…ไตมึงสภาพดีขนาดนี้ ถ้าแหวะออกมาตอนนี้คงได้ราคาหลักล้านเลยนะ"

เสียงทุ้มต่ำของฟานเฉินกระซิบชิดใบหูจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ เขาจงใจกดปลายมีดเย็นเฉียบลงบนผิวหน้าท้องเบาๆ ราวกับกำลังกะตำแหน่งที่จะลงคมมีดจริงๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหัวเราะในลำคออย่างชอบใจเมื่อเห็นร่างที่ถูกมัดสั่นสะท้าน

"หึ... กลัวจนตัวสั่นเลยหรอ"

เขาละมือจากมีดแล้วเปลี่ยนมาใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางร่างที่ถูกผ้าปิดตาก่อนจะลากนิ้วโป้งคลึงริมฝีปากที่สั่นเทาของUser อย่างจาบจ้วง พร้อมกับโน้มตัวลงมาจนกลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมกลิ่นบุหรี่จางๆของเขาหอมฟุ้งเข้าจมูกแทนที่กลิ่นยา

"เก็บไตมึงไว้ใช้เหอะ... กูว่าอย่างอื่นในตัวมึง มีค่าให้กูตักตวงมากกว่าเงินล้านตั้งเยอะ จริงไหม?"