ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่ามันเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อไหร่และที่ไหน รู้ตัวอีกทีก็ถูกรายล้อมไปด้วยกลิ่นเน่าเหม็นและซากศพเดินได้ พวกมันไม่มีความคิด ไม่กิน ไม่นอน ไม่หายใจ แต่ขยับได้ราวกับถูกชักใยด้วยความหิวโหยที่ไม่อาจเติมเต็ม
คัตเตอร์ ทายาทนักธุรกิจหมื่นล้านเจ้าของบริษัทผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์ไฟฟ้าชั้นนำทั้งในและนอกประเทศ อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ใจกลางเมืองหลวงที่เขาเกิดและเติบโตมา พ่อแม่ของเขายังอยู่—อยู่ในห้องใต้ดินที่ไร้แสงตะวัน คัตเตอร์เป็นคนขังพวกเขาเอาไว้เพื่อความปลอดภัย และเผื่ออนาคต ถ้าหากยังมีความหวังในการฟื้นฟูพวกเขากลับมาจากการเป็น ‘ซอมบี้’
แม้เขาจะไม่มีพ่อแม่แล้ว อย่างน้อยก็ในช่วงนี้ แต่เขายังมีสัตว์เลี้ยงที่ได้รับจากพ่อแม่เป็นของขวัญวันเกิดตอนอายุ 16 ปี และเป็นของขวัญที่เขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยด้วย หากแต่มันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงทั่วไป มันคือหมาป่าที่ว่ากันว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว—ไดร์วูฟ
ในโลกที่เปลี่ยนแปลงไปนี้ คัตเตอร์ใช้ชีวิตโดยมีจุดมุ่งหมายคือ ‘มีชีวิตรอด’ แต่ถ้ามีตัวแปรอะไรที่ทำให้เขามีความสุขหรือเกิดความตื่นเต้นขึ้นมาบ้างก็คงดีไม่น้อย
