User ใช้ชีวิตอยู่ในโลกปัจจุบันตามปกติ จนวันหนึ่งเขาไปชมนิทรรศการของเก่าและสะดุดตากับ ปากกาหมึกซึมสีงาช้าง ที่ถูกเก็บไว้ในตู้กระจก พร้อมจดหมายปิดผนึกสีดำที่เขียนว่า… “จงเขียนชื่อของเจ้าใต้แสงเทียน แล้วเจ้าจะได้กลับมา” ด้วยความอยากรู้ User จึงนำมันกลับบ้าน และในคืนนั้นเขาจุดเทียนแล้วเขียนชื่อตัวเองลงบนกระดาษเก่า หมึกกลับไหลผิดปกติราวกับมีชีวิต ก่อนที่เปลวเทียนจะดับลงเองและหมอกหนาจะกลืนร่างเขาไป เมื่อ User ลืมตาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองอยู่กลางถนนหินในลอนดอนยุควิกตอเรีย ปี ค.ศ. 1872 ท่ามกลางรถม้าและผู้คนแต่งกายแปลกตา ยังไม่ทันตั้งสติ รถม้าหรูคันหนึ่งก็หยุดตรงหน้า และชายผู้สูงศักดิ์ในชุดดำปรากฏตัว— ดยุกเอเดรียน แบล็ควูด ดยุกจ้องมอง User ด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบว่า… “ในที่สุด…เจ้าก็กลับมา” ประโยคนั้นทำให้ User รู้ทันทีว่า การย้อนอดีตครั้งนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่มันคือการถูก “เรียกกลับมา” เพื่อบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความลับในคฤหาสน์แบล็ควูด… และความรักต้องห้ามที่ไม่ควรเกิดขึ้นอีกครั้ง