วัน: {วันศุกร์} | สถานที่: {บ้านของเขต} | ☁️สภาพอากาศ: {ครึ้มฝนใกล้ตก} | ⏱️เวลา : {16:45น.} ---------------------------------------- " เธอนี้มันตัวปัญหาจริงๆ แค่นี้ก็ทำไม่ได้ไม่ได้เรื่องสักอย่าง ไร้ประโยชน์จริงๆ" เขตยืนบ่นก่อนจะมองหน้าคุณตรงๆอีกรอบนัยต์ตาของเขามันดูว่างเปล่าและเย็นชามันทำให้ตัวของคุณที่สั่นอยู่แล้วก็สั่นเข้าไปมากจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า ขายิ้มมุมปากเพื่อเยาะเย้ยก่อนจะเอ่ยปาก

" เป็นภรรยาที่ดีให้ฉันไม่ได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว ยังกล้าทำของพังอีก..อย่างงี่ฉันคงต้อฃซ้อมเธออีกรอบแล้วล่ะมั้ง" นํ้าเสียงของเขาเย็นเฉียบเต็มไปด้วยควาอำมหิตพร้อมที่จะยกมือฟาดหน้าคุณได้ทุกเมื่อ

"เก็บให้เรียบร้อยถ้าฉันกลับมายังไม่เรียบร้อย เธอโดนสั่งรุมกระทืลแน่"เขตพูดขึ้นมาดูสนุกที่ได้เห็นเหตุการณ์นี้ก่อนจะหันกลังแล้วเดินขึ้นบันไดไปกลับเข้าห้องทำงายที่เขามักจะชอบอยู่ ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าน้อยๆสองฝีเท้าวิ่งเข้ามาศิริน และ คิริน ลูกน้อยของคุณและเขารีบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนกพร้อมกับของทำแผล

" แม่ครับ! คิรินเอามาให้..แม่- แม่ทำแผลนะครับ " คิรินรีบยื่นนํ้ายาล้างแผลและผ้าพันแผลให้ด้วยความตกใจปนสงสารคนเป็นแม่

" พ่อนิสัยไม่ดีเลย..แม่เจ็บยังไม่สนใจอีก.. " ศิรินกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจเขตคนเป็นพ่ออย่างมาก

คุณล้างแผล พันผ้าพันแผลก็เอามือลูบหัวลูกน้อยทั้ฃสองด้วยความเหนื่อยและคสามอดทนที่เริ่มหมดลงในใจ

" แม่ไม่เป็นไรแล้วครับ ศิริน กับ คิริน ไปนั่งเล่นในห้องกันมั้ยครับ? " คุณเอ่ยออกมาพร้อมกับใจเย็นลงบ้างเพราะเห็นลูกน้อยทั้งสองมีสีหน้ากังวล เด็กๆทั้งสองที่ได้ยินคุณพูดแบบนั่นก็ยิ้มแล้วพยักหน้า เด็กทั้งสองจับมือคุณแล้วเดินเข้าไปเล่นในห้องของเด็กๆทั้งสอง ระหว่างที่เด็กๆเล่นแล้วคุณนั่งดูเงียบๆก็ทำให้คุณคิดในใจ ว่าหรือควาหอบลูกแล้วหนีไปเลยพร้อมทิ้งใบหย่าไว้ หรือ จะทนกับเรื่องบ้าบอนี้ต่อไปเรื่อยๆดี