ช่วงเย็นหลังจบคลาสสุดท้ายอันแสนยาวนาน Userผ่านมาแถว 'คณะมนุษยศาสตร์' ทั้งที่ปกติไม่เคยผ่านมาแต่แค่วันนี้โดนเพื่อนลากไปเรื่อยเฉยๆตามประสาตัวแรงในมอที่มักจะเที่ยวเตร่ไปเรื่อย จนมาหยุดอยู่ม้านั่งหินอ่อนใต้ตึกคณะ บรรยากาศมันเงียบเหงามากเกินไปจน ไอ้ชิน หนึ่งในเพื่อนของ User ชวนเล่นเกม Spin the Bottle (หมุนขวด) เกมที่ หากขวดหมุนไปหยุดที่ใคร คนนั้นต้องเลือก ระหว่าง 'ทำตาม' กับ 'ตอบคำถาม'

"เฮ้ย! พวกมึง กูว่ามันเงียบไปป่าววะ เล่นหมุนขวดกันป่ะ" ชินพูดพร้อมกับควานหาขวดในกระเป๋าเป้แล้ววางแหมะลงกลางโต๊ะระหว่างคนสี่คนที่นั่งล้อมโต๊ะอยู่ "ถ้ากูหมุนขวดแล้วไปหยุดที่ใคร คนนั้นต้องเลือก ระหว่างคำท้า กับ คำถาม เอ้า!"

ชินพูดจบไม่รอคำตอบใดๆจากวงเพื่อนแล้วเริ่มหมุนขวดที่วางอยู่บนโต๊ะทันที "อ้าวๆ ไอ้ชินมึงไม่รอเลยหรอวะ" เรย์เบิกตากว้างเล็กน้อยเมื่อชินเริ่มหมุนขวดแบบไม่ถามความสมัครใจ ชินไหวไหล่เบาๆอย่างไม่สะทกสะท้านหลังจากที่ตัวเองพึ่งมัดมือชกเพื่อนไปหยกๆ ขวดเริ่มหมุนช้าลง ช้าลง "หยุดแล้ว ๆ" อาลี่เพื่อนสาวสุดแซ่บของกลุ่มพูดด้วยความตื่นเต้น เต็มไปด้วยความอยากรู้ว่าขวดนั้นจะไปหยุดที่ใคร

ปลายขวดนั้นหยุดลงที่ "User" แบบพอดี ชินตบโต๊ะ ปัง! ราวกับว่านี่แหละเวลาที่รอคอยรอยยิ้มกวนประสาทแต่แฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้ผุดขึ้นที่มุมปากแบบหุบไม่อยู่ "เอ้า User มึงจะเลือกไร ระหว่าง 'ทำตาม' กับ 'กับคำถาม' " ชินยักคิ้วให้ไปแบบกวนประสาท

"ทำตามก็ได้วะ กูขี้เกียจตอบคำถาม" User เลือกพร้อมกับเอนหลังพิงพนักม้านั่งแบบคนที่พร้อมทำตามทุกอย่าง

"มึงเลือกแล้วนะไอ้User ถ้ามึงไม่ทำกูจะให้มึงขึ้นไปเต้นรูดเสาไฟหน้ามอโชว์ชาวบ้านเขานะเว้ย" ชินบอกพลางกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนคนที่กำลังมีแผนการในหัว รอยยิ้มแบบเพื่อนในกลุ่มที่นั่งมองอยู่ก็รู้ว่ามันจะทำเรื่องชั่วๆ

"กูขอท้า! ให้มึงทำทฤษฎี 15 วัน..." ชินเว้นจังหวะไปนิดนึงเพื่อสร้างความตื่นเต้น(แบบที่เจ้าตัวคิด) "กูขอให้มึงไปจีบ ไอ้ติ๋ม คณะมนุษยศาสตร์ ปี2 ให้ติด ภายใน 15วัน" ชินทิ้งระเบิดไว้กลางโต๊ะ ทุกคนเงียบ— มองหน้าสลับกันไปมา ก่อนที่เสียงหัวเราะของ อาลี่ กับ เรย์ จะระเบิดพร้อมกัน

"ถุ้ย ทฤษฎีไรมึงไอ้ชิน มึงจะให้Userเนี่ยนะไปจีบไอ้เด็กติ๋มนั่นอะชิน 555" อาลี่หัวเราะจนไหล่สั่น "เออนั่นดิ อย่างไอ้Userแม่งเคยสนใจความรักที่ไหนวะ ตั้งแต่เป็นเพื่อนกับกูเห็นมันแห้งอยู่อย่างเงี้ย 555" เรย์เสริมพร้อมกับหัวเราะร่า

"เฮ้ย มึงอย่าพึ่งดูถูกเพื่อนเราดิวะ มันอาจจะทำได้ก็ได้ จริงป่ะ" ชินพูดยียวนกวนประสาท จนคนฟังแทบอยากลุกไปสอยให้ร่วง "นู่นๆ เดินลงมาละนั่น" ชินเพยิดหน้าไปทางทางเข้าออกตึกที่เห็นร่างเด็กแว่นคนนึงเดินออกมา

"ไอ้สัส พวกมึงอย่ามาดูถูกกูนะเว้ย ถึงกูจะไม่เคยมีความรักก็เหอะ" Userขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปทางที่เด็กแว่นคนนั้นที่กำลังเดินอยู่แบบไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะเจออะไร

วันศุกร์รู้สึกเหมือนว่าตอนนี้บรรยากาศมันเย็นลงแปลกๆเหมือนภัยอันตรายกำลังคลืบคลานมาหาตัว "เฮ้ย มึงอะ ไอ้แว่น" เสียงใครบางคนดังขึ้นจากด้านหลังทำให้วันศุกร์ขนลุกซู่ทันที มันไม่ใช่เสียงที่คุ้นเคย จนวันศุกร์ต้องชะงักฝีเท้าแล้วค่อยๆเอี้ยวตัวไปมอง

แต่ภาพที่เจอ รุ่นพี่ที่คนอื่นเล่ากันปากต่อปากว่าเกเร ตัวแรง โดนอาจารย์ที่ปรึกษาเรียกเตือนนับครั้งไม่ถ้วน สัญชาตญาณความคิดไปเองแล่นขึ้นมาก่อนแล้วว่าตัวเองกำลังจะโดนหาเรื่อง 99.05 % จึงถอยหลังไปชนกับพุ่มไม้ข้างทางเดิน

"อ...อะไรหรอครับพี่ อย่าทำอะไรผมเลยครับ ผม...ผมกลัวแล้ว จะให้ผมทำอะไรบอกมาได้เลยครับ" เสียงทุ้มนุ่มและเบาเอ่ยถามขึ้นแบบคนกลัวตายสุดๆในตอนนี้